مصطفی جمشیدی افزود: ادبیات جنگ می تواند تابلویی برای نمایش قهرمانیها، حماسهها و همتهای عالی انسانها باشد.
به گزارش خبرگزاری صدا وسیما، مصطفی جمشیدی، نویسنده و پژوهشگر در گفتوگو با روابط عمومی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به داستان نیمهبلند در دست نگارش خود با عنوان «سرباز» اشاره کرد و ادامه داد: این داستان حکایت سربازی را روایت میکند که فرزندش در «مدرسه میناب» به شهادت رسیده و این تجربه تلخ، بستر شکلگیری داستانی عمیق شده است.
وی با تأکید بر اهمیت جنگ در تاریخ بشریت، آن را فراتر از یک اتفاق صرف دانست و گفت: جنگ مانند همه ساحتهای زندگی شامل ابعاد معلوم و ابعاد نامکشوف است که نقطه تلاقی حماسهها و تحولات درونی انسان محسوب میشود و نمیتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد.
این نویسنده با استناد به آثار برجسته ادبیات جهان از آثار ادبیات آمریکای لاتین تا رمان «جنگ و صلح» تولستوی، به پیوند عمیق ادبیات با مفاهیم انقلاب و جنگ اشاره کرد و افزود: ادبیات جنگ یک مولفه اصیل در ساحت کلی جنگ است و امری انتزاعی نیست.
وی با اشاره به شاهنامه فردوسی داستانهای «رستم و اسفندیار» و «رستم و سهراب» را نمونههایی از بازتاب جنبههای حماسی و ستیز در این اثر کهن دانست و گفت: ادبیات جنگ میتواند تابلویی برای نمایش قهرمانیها، حماسهها و همتهای عالی انسانها باشد.
جمشیدی به نقش رهبران انقلاب اسلامی ایران اشاره کرد و گفت: رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران، حضرت آیتالله خامنهای رزمنده بودند و رهبر فعلی ما نیز چنین است. وظیفه نویسندگان امروز نمایش گوشهای از این غرور ملی است.
این نویسنده با انتقاد از رویکرد برخی قدرتها به جنایات امپریالیست آمریکا و انگلستان در طول صد سال اخیر اشاره کرد و ادامه داد: این وقایع از دید یک نویسنده آگاه نباید مغفول بماند. جنگ تحمیلی بر ایران مصداق بارز تجاوز و مظلومیت است. ما مورد تجاوز و هجمهای ناغافل کسانی قرار گرفتیم که در غزه ۷۰ هزار انسان بیگناه را به خاک و خون کشیدند و سودای خاورمیانه بزرگتری در سر دارند.
نویسنده کتاب «وقت نیایش ماهیها» تأکید کرد: دغدغه نویسنده آگاه فراتر از مرزهای ایران و اسلام بوده و به «موجودیت ملتها» گره خورده است. انسانهای آگاه روزی متوجه خواهند شد که چه رهبرانی بر دنیا حکومت میکنند و چه بلایی سر ملتها و منابع آنها میآورند. این مسائل بدیهی گاهی مغفول میمانند.
وی قدردانی از تلاش رهبران و مردم را ضرورت دانست و گفت: جنگها به پایان میرسند و روزی فرا میرسد که باید به این روزها نگاهی دوباره داشته باشیم. نویسندگان میتوانند در این زمینه نقش خود را ایفا کنند. جنگ بر کالبد و روان انسانها تأثیر میگذارد و نویسنده که آگاهتر و حساستر از افراد عادی است دچار تحولات درونی میشود. این تحولات «ظرف شهود» نویسنده را پر کرده و او را قادر میسازد تا شخصیتهایی خلق کند، مظلومیتها را به تصویر بکشد و آثاری بیافریند که ماندگار شود.
نویسنده کتاب «سونات عدن» با بیان اینکه در مواجهه با موضوع جنگ نباید به شعارگرایی و هیجانزدگی افتاد، ادامه داد: نویسنده باید صادقانه و به دور از پروپاگاندا با موضوع جنگ روبهرو شود. اخیراً فیلمی درباره جنگ ۱۲ روزه ساخته شده و در حال نمایش است. این فیلمها را باید پس از پایان جنگها به نمایش گذاشت. هنر، ادبیات و سینما محصول زودگذری نیستند و خاصیت ماندگاری دارند. وظیفه امروز نویسندگان، تکمیل سیرت و کمال در خودشان است تا بتوانند آثار ماندگاری خلق کنند.
وی در ادامه بر لزوم توجه جدی مسئولان فرهنگی به حمایت از نویسندگان و آثار ادبی تاکید کرد و گفت: ادبیات مادر همه هنرها است و حمایتهای واقعی و عملی باید از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در زمینههای کاغذ، چاپ و نشر اجرایی شود.
جمشیدی بیان کرد: باید از دیوانسالاری و جایزه محوری دوری کنیم و فقط به آمار اکتفا نکنیم. باید از آثار ارزشمند نوشته شده قدردانی و حمایت کرد تا امکان چاپ و انتشارشان فراهم شود. اگر چیزی نوشته نشود طبیعتا فیلمی هم ساخته نمیشود. ادبیات نقش بنیادینی در خلق آثار سینمایی دارد. اگر ما بتوانیم داستان را در اختیار فیلمسازان قرار دهیم آنها میتوانند فیلمهای خوبی بسازند.
وی در پایان به تاثیرات عمیق آثار ادبی بر جامعه و نسل جوان اشاره کرد و گفت: انسانها پناهگاههای درونی خود را در ادبیات و نوشتهها پیدا میکنند. قلمها هستند که میتوانند موجد تلاشهای بزرگ باشند.