مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند بر ضرورت ساخت روایتهای بینالمللی از جنگ رمضان تاکید کرد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما محمد حمیدیمقدم مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی در رابطه با تولیدات این مرکز در پی تهاجم دشمنان به خاک ایران عنوان کرد: سینمای مستند این روزها پرچمدار است. در هرجایی وقتی چنین حوادثی رخ میدهد آنچه که ثبت سندی رویداد در لحظات آغازین است و به هر وسیلهای حتی موبایل این اتفاق را رقم میزند، به سینمای مستند تبدیل میشود.
وی ادامه داد: مانند جنگ ۱۲ روزه مستندسازان دوباره در میدان حاضر شدند و به شکل خودجوش و حتی بدون انتطار دریافت حمایتها دست به عمل زدند. رفتهرفته نهادها و ارگانها فکر کردند که به شکل منسجمتر قدری از التهاب فاصله بگیرند و به سوی یک روایت بینالمللی بروند تا بتوانیم رای بیشتری از مردم نقاط مختلف جهان در نسبت با این حرکت ظالمانه بهدست بیاوریم؛ چیزی که شاید کمتر رویش کار شده بود.
مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند بیان کرد: خوشبختانه با کوشش مستندسازان ظلم بزرگ در میناب مدفون نشد و این از حرکات و اتفاقات بزرگ عرصه رسانه است. نوع حملات و تجاوز دشمن در مقایسه با جنگ ۱۲ روزه بسیار شدیدتر بود و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی هم توانست چندین پروژه را مدیریت بکند؛ چه پروژههایی که خود ما متولی تولید آن بودیم و چه مستندهایی که دیگران مشغول تولید بودند.
وی افزود: تلاش کردیم تا مانند یک کانون (hub) عمل کنیم و این چیزی بود که تجربه گذشته به ما یاد داد. اهمیتی نداشت که ما تولید میکنیم یا کسان دیگری مستندها را میسازند، آنچه اهمیت دارد پیام است و این محتوا میتواند در هر شکلی مانند مستند بلند، نیمه بلند، کوتاه و یا حتی تقطیع شده ساخته بشود. هماهنگی خیلی خوبی هم حتی در مراحل ایدهپردازی میان نهادها شکل گرفت.
حمیدی مقدم با اشاره به آثار ساخته شده گفت: در مجموع چیزی حدود ۳۰ پروژه وجود دارد. نکتهای که اهمیت بسیاری دارد این است که برخی از مستندسازان به سرعت واکنش نشان میدهند و برخی دیگر باید کارهای درازمدت انجام بدهند و نیاز است تا موضوع و سوژه برای آنان تهنشین شود تا ارتباط درستی ایجاد کنند.
مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی در پایان اظهار کرد: الان رفتهرفته میبینیم که رجوع به ما برای ساخت فیلم در موضوعات متفاوت پیرامون جنگ رمضان بیشتر میشود. فکر میکنم که این گنجینه ما را بیشتر خواهد کرد. برای اثرگذاری بینالمللی ما به روایتهای سریع و قابل تأمل نیاز داریم و خوشبختانه این اتفاق درحال رخ دادن است.