نایب رئیس کمیسیون معدن و صنایع معدنی اتاق ایران گفت:معادن با کمترین آسیب، در حال رسیدن به انباشت قابل توجه کنسانتره و گندله با هدف تامین نیاز زنجیره فولاد هستند.
به گزارش گروه معدن و صنایع معدنی خبرگزاری صداوسیما، مهرداد اکبریان رئیس انجمن سنگ آهن گفت: اکنون در حال جمع آوری اطلاعات میدانی هستیم و از طریق جایگاه اتاق بازرگانی و تشکلها با همراهی دولت این کار را انجام میدهیم و در وزارت صمت هم ستاد بحران برای فولاد تشکیل شده است. ستاد ملی فولاد هم وجود دارد که مباحث معدنی و فولادی در آنجا مطرح میشود. یعنی باید سطح آسیبهایی که به وجود آمده و ادامه آن در روند فعالیت ها را انجام دهیم.
اکبریان افزود: یک واقعیت این است که این اتفاقی که برای تخریب صنایع معدنی و به ویژه فولاد به وجود آمده در جایی زنجیره را قطع کرده است. معادن ما آسیب کمتری نسبت به کارخانجات دیدهاند و میتوانند کار کنند اما تا سطح کنسانتره و گندله. وقتی که به گندله میرسد کارخانجاتی که میتوانستند آن را تبدیل به فولاد و عرضه کنند فعلا وجود ندارند.
وی گفت: اگر قرار باشد معادن کار کنند یک انباشت زیادی را در کنسانتره و سنگ آهن و گندله خواهیم داشت. الان خطر این است که اگر معادن بخواهند با ظرفیت باقی مانده کار کنند حتی اگر ظرفیتهایشان را پایین بیاورند در کنسانتره و گندله مازاد خواهیم داشت و بازار داخل قطعا به این زودیها نمیتواند جذب کند.
رئیس انجمن سنگ آهن افزود: در زمینه صادرات هم مشاهده می کنیم که عمده این اتفاقات و آتش جنگ در خلیج فارس و در مبادی خروجی کالاهای صادراتی هستند. اتفاقاتی که در خلیج فارس رخ می دهد در صادرات تاثیر منفی می گذارد. اگر صادرات و بازار داخل هم نباشد، ناخواسته این اتفاق بد حتی بر معدنی که دور از جنگ بودهاند تاثیر میگذارد.
وی تصریح کرد: باید وضعیت بازسازی صنایعی که محصولات معدنی را به عنوان ماده اولیه جذب کنند بررسی شود و فاز بندی کنیم. تمام توان ما این خواهد بود که حفظ حیات انجام دهیم یعنی تاب آوری واحدها را طوری انجام دهیم که از دست نروند.
او همچنین گفت: الان اتفاقی که در کل کشور افتاده تقریبا تمامی بنگاههای اقتصادی مان شرایط شان برای کسب درآمد بهم خورده است. به لحاظ مواد اولیه و بازار فروش و قیمت تمام شده و نقدینگی که در دسترس داشتند دچار مشکل شدهاند. از طرفی که وضعیت طوری است که ۶۰ درصد افزایش حقوق دادهاند که خیلی از بنگاه ها توان پرداخت ندارند. باید بنگاهها با فداکاری تا جایی که می شود در مقابل تعدیل مقاومت کنند و کارگرانی که در این وضعیت پناهی ندارند حفظ شوند. اما بعضی مواقع برای برخی بنگاه ها سخت است. به خصوص کسانی که چند هزار پرسنل دارند کار دشواری برای حفظ نیروهای شأن دارند.