سفر وزیر امور خارجه ایران به اسلام آباد تحلیل های متفاوت کارشناسان از «فرصت برای پیشرفت تدریجی» تا «ابهام در اصل مذاکرات» را در بر میگیرد.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از اسلام آباد، در همین زمینه «طلعت حسین» خبرنگار ارشد پاکستانی این سفر را بخشی از یک روند پیچیده و مرحلهای توصیف میکند و معتقد است رویکرد «توافق سریع و یکباره» جای خود را به یک چارچوب تدریجی داده است.
به گفته او حضور عراقچی میتواند زمینه ساز دور دوم احتمالی مذاکرات باشد و در صورت پیشرفت، ورود بازیگران سطح بالاتر از جمله نمایندگان ویژه آمریکا و حتی رؤسای جمهور نیز دور از انتظار نخواهد بود. او این روند را «نمایشی پیچیده از دیپلماسی» میداند که بهصورت گام به گام پیش میرود.
از زاویهای دیگر «نذیر حسین زمرد» ژنرال بازنشسته و کارشناس دفاعی پاکستانی نیز با تاکید بر نقش پاکستان بهعنوان میانجی، معتقد است اصل ماجرا به «نیت طرفین» بازمیگردد.
او هشدار میدهد که عدم تحقق صلح، زیان بزرگی برای کل منطقه خواهد بود و در عین حال، به دشواریهای نقش میانجی گری میان دو قدرت مهم اشاره میکند.
به گفته این کارشناس دفاعی، پاکستان با وجود سوءتفاهمها و پیچیدگی ها، تلاش کرده این روند را در مسیر دیپلماتیک نگه دارد.
همزمان «کامران خان» تحلیلگر امور سیاسی نیز بر حساسیت بالای ۴۸ ساعت آینده تاکید دارد و احتمال میدهد که بستر مذاکرات میان ایران و آمریکا در اسلامآباد فراهم شود.
او فضای فعلی را نه جنگ کامل و نه صلح کامل، بلکه «یک جنگ سرد و عصبی» توصیف میکند.
به باور وی مهمترین مانع پیشرفت، بیاعتمادی عمیق میان تهران و واشنگتن است؛ در حالیکه تحرکات نظامی آمریکا در منطقه و شرایط راهبردی مانند تنگه هرمز نیز بر پیچیدگی اوضاع افزوده است.
در مقابل این گمانهزنیها پایگاه خبری «نیا پاکستان» با استناد به منابع نزدیک به ایران گزارش داده است که اساساً مذاکراتی با آمریکا در جریان نیست و سفر عراقچی بیشتر در چارچوب تعاملات دوجانبه با پاکستان و در پاسخ به سفر اخیر مقامات نظامی این کشور به تهران انجام میشود.
با این حال تاکید مقامات آمریکایی بر اعزام نمایندگان ویژه، فضای ابهام را همچنان حفظ کرده است.
برآیند این دیدگاهها نشان میدهد که سفر وزیر امور خارجه ایران به اسلامآباد در نقطه تلاقی «امید به پیشرفت دیپلماتیک»، «عدم اعتماد میان طرفین جنگ» و «رقابت قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای» قرار دارد؛ مسیری که آینده آن به میزان اعتمادسازی میان طرفها و موفقیت نقش میانجیگرانه پاکستان وابسته خواهد بود.