ترامپ همانند رئیس قبیله رفتار می کند

     به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما ، روزنامه نیویورک تایمز در مقاله‌ای به قلم توماس فریدمن نوشت: زمانی که برای نخستین بار خبر انفجار وحشتناک را در بیروت پایتخت لبنان و سپس گمانه زنی‌های رایج را درباره عامل اصلی این اتفاق شنیدم، به یاد میهمانی حادثه ای که ۴۰ سال قبل در محل اقامت مالکوم کِر، رئیس وقت دانشگاه آمریکایی بیروت شرکت کرده بودم، افتادم.
در طول آن میهمانی ، برخی درباره تگرگ‌های شدیدی که دو شب پیش از آن در بیروت باریده بود صحبت کردند و نظر‌های خود را درباره آن واقعه هواشناسی بیان کردند که مالکوم به شوخی از آن‌ها پرسید: «به نظر شما این کار سوری‌ها بوده است؟»
مالکوم در واقع به تمایل لبنانی‌ها برای توضیح هر چیزی در قالب توطئه و به ویژه توطئه از سوی سوریه طعنه می‌زد که موجب شد همه به این گفته وی بخندند.

 

البته وی همچنین به نکته‌ای مهم درباره جامعه لبنان- که اکنون در خصوص آمریکا کاربرد دارد- اشاره می‌کرد. اشاره او به این حقیقت بود که در لبنان آن زمان – و حتی بیشتر در لبنان کنونی- همه چیز حتی آب و هوا به مسئله‌ای سیاسی تبدیل می‌شود.
به علت ماهیت فرقه‌ای جامعه لبنانی، جایی که همه قدرت‌ها و غنایم دولتی، طبق قانون اساسی یا به شکل غیررسمی بر اساس توازن بسیار دقیق بین مسیحیان و فرقه‌های مختلف مسلمانان تقسیم شده است، همه چیز سیاسی است. هر انتصابی، هر تحقیقاتی درباره فساد، هر تصمیم دولت برای تأمین بودجه، مزیتی برای یک گروه و زیان برای گروهی دیگر قلمداد می‌شود.
این سیستم توانسته بود ثبات را در یک جامعه کاملا متنوع البته به قیمت عدم پاسخگویی، فساد، سوء مدیریت و ایجاد بی اعتمادی ایجاد کند.
به همین علت بود که پس از انفجار بیروت نخستین سوالی که اکثر لبنانی‌ها مطرح کردند این نبود که چه اتفاقی افتاده است و اکثر ان‌ها سوال کردند چه کسی این کار را انجام داده و این کار چه سودی برایش داشته است؟

 

 
آمریکا هم مثل لبنان و دیگر کشور‌های حوزه خلیج فارس در حال دو بعدی شدن است نخست، اختلافات سیاسی ما در حال عمیق‌تر شدن است و دو حزب ما به فرقه‌های مذهبی شبیه شده اند که در بازی مجموع صفر قدرت گرفتار شده اند. آن‌ها «شیعیان و سنی‌ها و مارونی ‌های طرفدار خود» را فرا می‌خوانند و ما «دموکرات‌ها و جمهوری خواهان طرفدار خود را فرا می‌خوانیم.» ما اکنون دقیقا شبیه به آن‌ها هماند قبایل متخاصمی رفتار می‌کنیم که معتقدند یا باید حکومت کنند و یا این که بمیرند.
دوم، همانند خاورمیانه و به شکل فزاینده‌ای در آمریکا اکنون همه چیز حتی مسائل مربوط به آب و هوا، انرژی و حتی استفاده از ماسک در دوره شیوع بیماری همه گیر کرونا سیاسی شده است.
در ضمن ما در آمریکا به اندازه‌ای شبیه کشور‌های خاورمیانه شده ایم که، هرچند لبنانی‌ها نتیجه گیری کرده اند که انفجار بیروت واقعا یک حادثه بوده است، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا شبیه یک رهبر شبه نظامی لبنان سخن گفت و اعلام کرد این حادثه باید یک توطئه باشد. وی گفت، ژنرال هایش گفته اند «احتمالا این یک بمب یا چیزی شبیه به آن بوده است.»

جامعه و به شکل ویژه‌ای یک دموکراسی زمانی که همه چیز در آن سیاسی شود، در نهایت می‌میرد.
براساس گزارش‌ها عدم موفقیت دادگاه‌های فاسد لبنان برای اقدام کردن به منظور محافظت از منافع عمومی و خارج کردن مواد انفجاری از بندر بیروت- چرا که مقامات بندری از سال‌ها قبل برای این کار درخواست کرده بودند- زمینه برای این انفجار هولناک فراهم شد.
به عبارت دیگر، زمانی که همه چیز سیاسی می‌شود همه چیز تنها در چارچوب قدرت معنا پیدا می‌کند. هیچ مرکزی وجود ندارد و تنها طرف‌ها وجود دارند. هیچ حقیقتی وجود ندارد و تنها نسخه‌ها وجود دارند. هیچ واقعیتی وجود ندارد و تنها بازتاب خواسته‌ها و تمایلات وجود دارد.
اگر شما معتقد هستید که تغییر آب و هوا یک مشکل واقعی است باید به این علت باشد که نتیجه تحقیقات آن را اثبات می‌کند. اگر شما معتقدید رئیس جمهور در تلاش برای تحت فشار قرار دادن رئیس جمهور اوکراین برای تحقیق کردن درباره بایدن رقیب انتخاباتی ترامپ جرمی مرتکب شده است که باید به خاطر ان استیضاح شود، تنها به این علت است که به دنبال قدرت گرفتن حزب خود هستید.

پوپولیست‌های مخالف آزادی مثل ترامپ –یا بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل، ژائیر بولسونارو رئیس جمهور برزیل، ویکتور اوربن نخست وزیر مجارستان، رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه و ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه- به عمد تلاش می‌کنند مدافعان حقایق و منافع مشترک را تضعیف کنند. پیام آن‌ها به مردمشان این است «به دادگاه ها، به کارمندان مستقل دولت‌ها یا رسانه‌های جعلی اعتماد نداشته باشید و تنها به من، صحبت‌های من و تصمیم‌های من اعتماد کنید. بیرون یک جنگل است. منتقدان من قاتل هستند (عبارتی که ترامپ روز جمعه در کنفرانس خبری اش از آن استفاده کرد) و تنها من می‌توانم از قبیله مان در برابر قبایل آن‌ها دفاع کنم. یا باید حکومت کرد و یا این که باید مرد.»
این رویکرد تنها به ما آسیب نمی‌زند و بلکه به معنای واقعی ما را می‌کشد. یکی از علت‌هایی که موجب شده است ترامپ در مدیریت کردن شیوع ویروس کرونا به طور کامل شکست بخورد این است که وی سرانجام با قدرتی مواجه شده است که نتوانست آن را با ابزار‌های سیاسی بی اعتبار کند و یا این که آن را شکست بدهد. این قدرت مادر طبیعت بود. او در برابر سیاست غیرقابل نفوذ است، زیرا همه چیزی که از آن تشکیل شده است شیمی، زیست شناسی و فیزیک است و هر چیزی را که آن‌ها امر می‌کنند انجام می‌دهد و در خصوص کرونا چه ترامپ تایید کند و یا نه این ویروس را شیوع می‌دهد.
رهبران آلمان، سوئد و کره جنوبی موضعی کاملا متفاوت را در پیش گرفته اند و گفتند «حقایق علمی مستقل از سیاست وجود دارد و منافع مشترکی وجود دارد و ما در برابر ان حقایق تعظیم می‌کنیم و با راهبرد بهداشت عمومی به منافع عمومی خدمت می‌کنیم.»

زمانی که به اعتراضات در خیابان‌های بیروت گوش می‌کنید می‌توانید بشنوید چگونه بسیاری از لبنانی‌ها از دولتی خسته شده اند که نماینده حفظ منافع مشترک است. اینجا در آمریکا هم اوضاع همین است. رهبرانی که بسیاری از ما همچنان به ان‌ها احترام می‌گذاریم – حتی زمانی که با آن‌ها مخالف هستیم؟ - چه کسانی هستند؟
این رهبران کار‌های زیادی را برای منافع احزاب خود انجام می‌دهند‎ و برخلاف سیاست عمل نمی‌کنند. آن‌ها به شدت مطابق سیاست عمل می‌کنند، اما می‌دانند چه زمانی باید متوقف شوند و چه زمانی دوباره کار خود را از سر بگیرند. آن‌ها برای نجات قدرت خود قانون اساسی را تغییر نمی‌دهند و یا این که یک جنگ به راه نمی‌اندازند و یک خطر را برای بهداشت عمومی را کم اهمیت جلوه نمی‌دهند.
اینگونه افراد در خاورمیانه بسیار نادر هستند و معمولا ترور می‌شوند.
ترامپ آمریکا را از هم می‌پاشد و جلوگیری کردن از این موضوع مهمترین وظیفه نسل ما است.