بیماری سلفی

به گزارش گروه وبگردی خبرگزاری صدا و سيما، سلفی یا خودعکس به نوعی خودنگاره یا عکاسی پرتره گفته می‌شود که توسط خود فرد و اغلب به وسیله دوربین تلفن همراه گرفته می‌شود. اما عادت به این کار در هر جا، مکان و زمانی، نشان بیماری و اختلال روانی است. در این مقاله سعی شده بطور کامل به بیماری سلفی پرداخته شود.

 

 

سلفی (به انگلیسی: Selfie) یا خودعکس به نوعی خودنگاره یا عکاسی پرتره گفته می‌شود که توسط خود فرد و اغلب به وسیله دوربین تلفن همراه گرفته می‌شود. سلفی‌ها بیشتر در شبکه‌های اجتماعی چون: فیس‌بوک، گوگل پلاس، اینستاگرام و مانند آن‌ها به اشتراک گذاشته می‌شوند.

 

بیماری سلفی گرفتن بیماری قرن حاضر به شمار می‌رود. سلفی گرفتن این روز‌ها بسیار رایج است و خیلی‌ها مخصوصا جوانان از این کار لذت می‌برند. اما سلفی گرفتن در روانشناسی می‌تواند به عنوان یک بیماری نیز تلقی شود!

 

اما نگران نباشید! منظور ما کسانی هستند که این کار را زیاد انجام می‌دهند نه کسانی که گاه گاهی به علت این که کسی نیست که از آن‌ها عکس بگیرد این کار را می‌کنند.

 

طبق گفته انجمن روانشناسی امریکا سلفی گرفتن به مقدار حداقل ۳ بار در روز بسیار نگران کننده است و می‌تواند با سلامت روانی فرد مرتبط باشد! فرهنگ خود مختاری و اعتیاد به رسانه‌های اجتماعی، در نهایت توجه روانشناسان را به خود جلب کرد و آن‌ها نیز تنها یک وضعیت روانی جدید که دچار اختلالات روحی بسیاری است را کشف کردند.

 

در عصر حاضر انسان به طور فزاینده‌ای به گوشی‌های موبایل نزدیک است. اعتیاد به این دنیای عجیب دیجیتال، نوعی بیماری محسوب می‌شود که البته با بسیاری از نرم افزار‌های موجود شدت می‌گیرد.

 

به اشتراک گذاری عکس از گزینه‌های مثبت یا منفی این برهه به شمار می‌رود که هر کس به نوبه خود با کمک نرم افزار‌های مختلف در آن مشترک می‌باشد. selfies یا عکاسی از نوع سلفی یک وضعیت رایج است که افراد دوستدار آن دیر یا زود به این وضعیت و این شیوه عامه پسند دچار خواهند شد.

 

 

 

اصطلاح ” بیماری سلفی ” عنوانی بود که در سال ۲۰۱۴ در یک مقاله خبری توسط انجمن روانپزشکی امریکا به چاپ رسید؛ و از آن به بعد نیز به عنوان یک اختلال روانی شناخته شد. اما اکنون بیماری سلفی گرفتن یکی از هنر‌های شناخته شده برای بیشتر افراد است واین حقیقت از داستان روزمره کمتر کسی به دور می‌ماند.

 

طبق گفته محققان دانشگاه ناتینگهام ترنت و دانشکده مدیریت تیاگاراجار در مدورای هند، بیماری سلفی، در واقع یک وضعیت کاملا طبیعی و واقعی است که حتی در مقیاس و نظر سنجی‌های مردم هم می‌تواند تعیین کننده فیلد‌های مثبت یا منفی در پرونده شخصی افراد باشد.

 

بیماری سلفی زمانی اتفاق می‌افتد که فرد حداقل سه مرتبه در روز عزت نفس خود را زیر پا بگذارد؛ و این وضعیت را هر مرتبه در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارد.

 

البته اگر این عکس‌های گرفته شده روزانه، به صورت کاملا آنلاین به اشتراک گذاری در آید، نشان دهنده یک مشکل حاد اجتماعی است؛ و یا این که اگر فرد احساس غرور برای گرفتن عکس‌ها از خود نشان دهند و بیش از شش مرتبه در طی روز برای پیگیری آن‌ها به فیس بوک یا اینستاگرام مراجعه کند، بی شک مشکلات روانی او را دیر یا زود از پای در خواهد آورد.

 

تحقیقات گسترده‌ای برای مقابله با بیماری سلفی گرفتن انجام شده است. گروهی متشکل از ۲۰۰ شرکت کننده مورد آزمون‌های روان شناختی قرار گرفتند و نتایج به دست آمده را بر روی ۴۰۰ نفر از افرادی که تا حدی به این حالت دچار بودند تست کردند، تا اطمینان حاصل شود که ” سلفی ” یک بیماری حاد و جدی است.

 

نتایج به دست آمده نیز در مجله بین‌المللی سلامت روان و اعتیاد، در هند گرد آوری شد. مردمان هندی نیز با توجه به آزمایشات انجام شده بیشترین تعداد کاربران فیس بوک را داشتند؛ و البته از آمار‌های شگفت انگیز این بود که بیشترین تعداد مرگ و میر ناشی از این گونه روش‌های خود خواهی در کشور هند رخ می‌دهد؛ که تقریبا ۶۰ % کل آمار را تشکیل می‌دهند.

 

 

مرگ خود خواهانه به معنای مرگی است که در هنگام گرفتن سلفی، شخص به مرگ دچار می‌شود. یا شاید بتوان گفت که شخص هنگام مرگ از خودش سلفی می‌گیرد.

 

این مفهوم خودخواهی و غرور ممکن است با گذشت زمان و پیشرفت تکنولوژی تکامل پیدا کرده و از فاکتور‌هایی شناخته شود که به طور بالقوه در درک چنین تعاملی بین کامپیوتر و یا دستگاه‌های تلفن همراه و انسان رخ می‌دهد.

 

با توجه به پیشرفت نرم افزار‌های روز دنیا و پیشرفت‌های سرعت دار تکنولوژی، می‌توان گفت انسان نیز در برابر رشد بیماری سلفی گرفتن قاصر است و سلفی یکی از ابتدایی‌ترین بیماری‌های قرن حاضر است که تا چندی دیگر تمامی افراد را به خود مبتلا خواهد کرد.

 

تحقیقات نشان داده که افرادی که خود شیفته هستند بیشتر تمایل به گرفتن عکس‌های سلفی از خود دارند. این افراد از آن جایی که نیاز به تشویق و تحسین دارند، تمایل دارند که با گرفتن عکس‌های متعدد و پست کردن آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی این نیازشان را برطرف کنند.

 

از طرفی با توجه به ذات ریا کارانه شبکه‌های مجازی! این تحسین‌ها بسیار گمراه کننده هستند و حتی وضعیت روانی فرد را بیشتر به مخاطره می‌اندازد

 

 

دکتر Dr. David Veale یک روانپزشک است و طی تحقیقاتش در مورد بیماری سلفی گرفتن می‌گوید که دو نفر از هر ۳ مراجعه کننده به وی اختلال خود زشت انگاری دارند.

 

خود زشت انگاری (body-dysmorphic disorder یا BDD) اختلالی است که مهم‌ترین تظاهر آن اشتغال ذهنی مفرط به وجود نقصی خیالی یا بزرگ‌نمایی شده در ظاهر است.

 

وجود این بیماری در افراد آن‌ها را وادار به گرفتن عکس‌های متعدد از خود و ارسال آن‌ها در شبکه‌های مجازی می‌کند و البته اگر بازخورد مورد نظرشان را از دوستان شان دریافت نکنند این اختلال در آن‌ها بدتر و بدتر خواهد شد.

 

به عنوان مثال یک نوجوان انگلیسی برای گرفتن عکس سلفی از خود روزانه ۱۰ ساعت زمان صرف می‌کرده است و به مدت ۶ ماه از خانه بیرون نیامده بود.

 

پس از این که موفق به گرفتن عکس دلخواه خود نشده بود اقدام به خودکشی کرد! اختلال خود زشت انگاری موجب می‌شود تا فرد ساعت‌ها وقت صرف کند تا بهترین عکس را که ایراد‌های ظاهری وی را نشان ندهد، از خود بگیرد. همچنین به مرور زمان این اختلال موجب افسردگی نیز خواهد شد. اختلال خود زشت انگاری اغلب با اختلال خوردن نیز همراه است!

محققین بر این باورند که افراد مبتلا به اختلالات خوردن در تنظیم هیجانات خود با مشکلاتی روبرو هستند و مهارت‌های لازم برای مقابله با هیجانات منفی را ندارند و خوردن راهکاری است که به وسیله آن می‌توانند برای مدتی هر چند کوتاه از این احساسات ناخوشایند فاصله بگیرند.

 

شاید تعجب کنید، اما کسانی که زیاد از عکس‌های سلفی استفاده می‌کنند اعتماد به نفس بسیار پایینی دارند! این استراتژی برای این است که مشکلات عزت نفس خود را هر چند به مقدار بسیار کم جبران کنند.

 

اما حقیقت امر این است که این افراد دقیقا راهکاری اشتباه را برای بالا بردن اعتماد به نفس شان انتخاب کرده اند! از آن جایی که این افراد با عکس‌های پرتره خود (عکاسی پرتره، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از چهره انسان عکسبرداری می‌شود) مشکل دارند، می‌کوشند تا با گرفتن سلفی‌های متعددد اعتماد به نفس خود را بالا ببرند.

 

متاسفانه جوانان مخصوصا دختران بیشتر در معرض خطر هستند. دختری که روزانه چندین عکس سلفی گرفته و همیشه تعداد لایک‌های عکس برایش مهم است از اعتماد به نفس بسیار پایینی برخوردار است!

 

 

متاسفانه بسیاری از ارزش‌های اجتماعی نیز تحت تاثیر بیماری سلفی گرفتن قرار می‌گیرند. به عنوان مثال فرد در هر مراسم و یا هر موقعیتی حتی اگر مراسم سوگواری باشد و یا یک جای خطرناک، با زدن یک لبخند و نوشتن چند جمله آن را در شبکه‌های اجتماعی قرار می‌دهد!

 

برای این فرد تحسین‌ها و باز خورد‌ها و خود نمایشگری بسیار مهم‌تر از موقعیتی است که در آن قرار گرفته است و او بی توجه به تمام افراد دور و بر خویش است! عدم بازخورد مناسب از طرف دوستان و آشنایان در افرادی که وسواس یا بیماری سلفی گرفتن دارند موجب بروز سرخوردگی، افسردگی و وسواس خواهد شد.