یافته های نجومی
نظریه جدید در باره نحوه پیدایش طلا
ممکن است همهی طلای موجود در کیهان از انفجارهای پرتو گاما به وجود آمده باشد.
به گفتهی برگر: «همانطور که کارل سیگن میگوید، همهی ما از غبار ستارگانیم و جواهرات ما نیز ازغبار برخورد ستارگان است.»
به گزارش گروه وب گردی
خبرگزاری صدا وسیما، با ترکیب کردن مقدار طلای تخمینی تولید شده توسط تک انفجار کوتاه پرتو گاما، با مقداری که از انفجارهای پرتو گامایی که در طول عمر کیهان رخ دادهاند، پژوهشگران نتیجه میگیرند که ممکن است همهی طلای موجود در کیهان از انفجارهای پرتو گاما به وجود آمده باشد.
ما انسانها به دلایل زیادی به طلا ارزش میدهیم: زیباییش، استفاده از آن به عنوان جواهر و به خاطر کمیاب بودنش. طلا در بخشهایی از زمین کمیاب است، زیرا در کیهان نیز کمیاب است.
بر خلاف عناصری همچون کربن و آهن، طلا نمیتواند از درون یک ستاره به وجود بیاید. بلکه باید طی یک فرایند عظیمتری تولید شود- شبیه چیزی که ماه پیش به عنوان یک انفجار پرتو گاما (GRB) اتفاق افتاد. مشاهدات این GRB اثبات میکند که این انفجار از برخورد دو ستارهی نوترونی به وجود آمده است. به علاوه درخشش بینظیر ناشی از این انفجار که تا چند روز ادامه داشته، نشان میدهد که در اثر آن مقادیر قابل توجهی عناصر سنگین همچون طلا به وجود آمده اند.
تصویری هنری از برخورد دو ستاره نورونی به هم. مشاهدات جدید تایید میکند که برخوردهای ستارههای نوترونی انفجارهای کوتاه اشعه گاما تولید میکنند. چنین برخورد عناصر سنگین نادر، از جمله طلا تولید میکنند. نتیجه میگیریم که ممکن است همهی طلای موجود در کیهان از انفجارهای پرتو گاما به وجود آمده باشد.به گفتهی برگر از مرکز اختر فیزیک دانشگاه هاروارد: «ما تخمین میزنیم که مقدار طلای تولید شده از برخورد دو ستارهی نوترونی به بزرگی ۱۰ برابر جرم ماه است.» انفجار پرتو گاما، یک درخشش پر انرژی ناشی از یک انفجار با انرژی بسیار بالاست که اغلب در فواصل دور کیهانی یافت میشود. برگر و همکارانش، انفجار پرتو گامای ۱۳۰۶۰۳B را که در فاصلهی ۳.۹ میلیارد سال نوری از ما قرار دارد، یافتهاند که از نزدیکترین انفجارهایی است که تا کنون دیده شده است.
انفجارهای پرتو گاما عموما دو نوع هستند: بلند و کوتاه- که بستگی به این دارد که انفجار تا چه مدت به طول میانجامد. انفجار پرتو گامای ۱۳۰۶۰۳B که در سوم ژوئن توسط ماهوارهی پرسرعت ناسا آشکار شده به مدت دو دهم ثانیه به طول انجامید. اگرچه انفجارهای پرتو گاما خیلی زود ناپدید میشوند، انفجار ۱۳۰۶۰۳B به آرامی و به شکل تابش فروسرخ ناپدید شد. این نوع درخشش و رفتار، همانند یک «پس درخشندگی» نوعی که معمولا پس از پرتاب جت پرسرعتی از ذرات به محیط اطراف به وجود میآید، نبود. در عوض پس درخشنگی ۱۳۰۶۰۳B به گونهای رفتار کرد که گویی از عناصر رادیواکتیو خارجی به وجود آمده است. این عناصر رادیواکتیو میتوانند از مواد سرشار از نوترونی که از برخورد ستارگان نوترونی به بیرون پرتاب میشوند به وجود بیایند. این عناصر باعث واپاشی رادیواکتیو گشته و منجر به درخشش فروسرخ میشوند. درست همانند چیزی که این تیم مشاهده کردهاست.
بیشتر بخوانید:
ون-فای فانگ، دانشجوی فارغ التحصیل مرکز اختر فیزیک هاروارد و همکارش میگویند: «ما به دنبال یک “تفنگ آتشین” هستیم که به انفجار پرتو گامای کوتاهی که از برخورد ستارهی نوترونی به وجود آمده، ربط پیدا کند. انفجار ۱۳۰۶۰۳B همان تفنگ آتشین است.»
این تیم محاسبه کردهاست که حدود یک صدم جرم خورشید، از انفجار پرتو گاما، ماده به بیرون پرتاب میشود که مقداری از این ماده طلا است. با ترکیب کردن مقدار طلای تخمینی تولید شده توسط تک انفجار کوتاه پرتو گاما با مقداری که از انفجارهای پرتو گامایی که در طول عمر کیهان رخ دادهاند، نتیجه میگیریم که ممکن است همهی طلای موجود در کیهان از انفجارهای پرتو گاما به وجود آمده باشد. به گفتهی برگر: «همانطور که کارل سیگن میگوید، همهی ما از غبار ستارگانیم و جواهرات ما نیز ازغبار برخورد ستارگان است.»