اختلال هرزه‌ خواری چیست و چه درمانی دارد؟

 

یکی از انواع اختلالات، اختلال هرزه خواری است که در آن فرد علاقه شدیدی به خوردن مواد آلوده دارد. در حقیقت این دسته از افراد با خوردن موادی مانند خاک و … تخلیه می‌شوند. این اختلال به نوعی در میان این افراد می‌تواند شدید شود که به بیماری جسمی در او منجر شود.

 

روانشناسان، این نوع اختلال را در حیطه اختلال‌های خوردن می‌دانند. ریشه این بیماری در دوران کودک فرد نهفته است، زیرا معمولا این دسته افراد از همان اوایل کودکی به خوردن چنین موادی علاقه دارند و به آن عادت می‌کنند.

 

 

 

 

اغلب این بیماران بعد از چند ماه، خود به خود بهبود می‌یابند، اما برخی که دارای گرایش‌های شدیدتری هستند باید زیر نظر پزشک قرار بگیرند، زیرا مصرف بی‌رویه این‌گونه از مواد می‌تواند آسیب‌های جسمی را به همراه داشته باشد.

 

احتمال کنترل و مدیریت کردن اختلال پیکا در کودکانی که به شدت در مقابل این مواد غیر خوراکی غیر قابل کنترل هستند، سخت و دشوار است.

 

 

 

 

جهت درمان این موضوع باید فرد تحت نظر پزشکان تغذیه قرار بگیرند. متخصصان تغذیه می‌توانند در این زمینه کمک کننده باشند و قدرت فرد را بالاتر ببرند.

 

 

این اختلال، خوردن موادی است که هیچ ارزش غذایی ندارند و گا‌ه یکی از منابع آلودگی نیز هستند. افراد مبتلا به این اختلال، به خوردن این‌گونه از مواد علاقه زیادی دارند و اغلب ریشه آن در کودکی است.

 

بسیاری از پزشکان بیان می‌کنند که این اختلال می‌تواند ریشه در کم‌خونی فرد نیز داشته باشد. به همین دلیل، توصیه می‌شود تا فرد به پزشک معالج مراجعه کند و با دستورات غذایی پزشک تغذیه، می‌توان این بیماری را برطرف کرد.

 

از سوی دیگر، برخی از بررسی‌ها نشان می‌دهد که این افراد می‌توانند زمینه‌های بیماری اوتیسم را نیز داشته باشند. با بررسی‌های لازم در زمینه علت‌های ایجاد کننده این اختلال، می‌توان شیوه‌های درمانی مناسبی را برای آن در نظر گرفت.

 

 

این اختلال نیز مانند هر اختلال دیگر، نشانه‌هایی دارد که این‌جا به بررسی آن پرداخته می‌شود. همان‌طور که اشاره شد، این بیماری از دسته اختلال‌های خوردن است که با وجود برخی از معیار‌ها می‌توان آن را سنجید. افرادی که این اختلال را دارند، مدام خوراکی‌هایی این‌چنین را مصرف می‌کنند.

 

اغلب این افراد به چند نوع از این مواد علاقه دارند. مهم‌ترین و اساسی‌ترین نشانه‌های این بیماری، علاقه زیاد به موادی همچون رس، زغال، خاکستر، چسب، گچ، صابون، کاغذ، خاک، پودر‌های شستشو، نشاسته، یخ و غیره است. افرادی که در مصرف این مواد، بی‌رویه عمل می‌کنند، دارای اختلال پیکا هستند.

 

 

بررسی‌ها نشان می‌دهند که در این افراد کمتر نشانه‌ای از بی‌اشتهایی و میل به غذا نخوردن است. اغلب این افراد کودکان ۲ ساله هستند. به‌طور طبیعی، کودکان بیشتر به خوردن این مواد علاقه دارند، زیرا به طور غریزی، مواد و اشیا را بدون آگاهی می‌بلعند.

 

 

 

 

همان‌طور که گفته شد، این بیماری در دوران کودکی آغاز می‌شود و نشانه‌های بروز آن بیشتر در نوجوانی و جوانی هستند. برخی از مادران نیز در دوران بارداری چنین نشانه‌هایی دارند و تمایلاتی در آنها وجود دارد که به سوی خوردن این مواد می‌روند. باید توجه داشته باشید این اختلال زمانی هرزه خواری است که فرد، مصرف بی‌رویه این مواد را داشته باشد.

 

 

این اختلال، دارای انواع مختلفی است. نوعی از سندرم این بیماری وجود دارد که در آن فرد مبتلا به خوردن مواد نشاسته‌ای است. همچنین این دسته از افراد در مصرف مواد قندی نیز به شدت بی‌احتیاط هستند. نوع دیگر از این اختلال، اختلال خوردن خاک و گچ است که به اصطلاح اختلال ژئوفاژی نامیده می‌شود.

 

خوردن شیشه و جویدن موادی که شیشه‌ای هستند نیز از دیگر انواع این اختلال است. خوردن یخ، نوشیدنی‌های یخی، وسایل چوبی، و چوب نیز از دیگر انواع اختلال هرزه خواری است که باید به آن‌ها اشاره کرد.

 

 

علت‌های ایجاد کننده اختلال پیکا می‌تواند ریشه در عوامل متعدد داشته باشد. کم‌خونی و فقر آهن می‌تواند نمونه‌ای از علت‌های بروز این مشکل باشد که می‌توان از شیوه‌های درمان آن با غذا استفاده کرد. سوء تغذیه، یکی دیگر از علت‌های رایجی است که می‌تواند این اختلال را به‌وجود آورد.

 

همچنین در دوران بارداری نیز ویار‌های این دوران می‌توانند موجب بروز این اختلال شوند. از سوی دیگر، بررسی‌ها نشان می‌دهند که رعایت نکردن نظافت و تأخیر در رشد، می‌توانند چنین اختلالی را به‌وجود آورند.

 

 

این اختلال می‌تواند عوارضی به همراه داشته باشد و باید فرد تحت درمان قرار بگیرد. از مهم‌ترین عوارض این اختلال برای فرد می‌توان به مسمومیت‌های غذایی، آسیب‌های مغزی، خوردن مواد غیر خوراکی و خطرناک، از بین رفتن مواد مغذی بدن، کمبود مواد معدنی، خوردن غذا‌های غیر قابل هضم، مشکلات دستگاه گوارش، زخم معده و غیره اشاره کرد.

 

ابتدا جهت درمان اختلال پیکا باید مشکلات ناشی از این اختلال را برطرف کرد. باید مشکلاتی مانند کم‌خونی، مشکلات دستگاه گوارش و غیره را برطرف کرد. پس از درمان این مشکلات، باید درمان‌های رفتاری برای فرد در نظر گرفته شود.

 

تغییراتی که می‌توانید در محیط زندگی فرد ایجاد کنید، تغییرات با اهمیتی هستند و این مشکلات را کاهش می‌دهند. روش‌های رفتار درمانی و درمان اختلال‌های وسواس‌گونه نیز می‌توانند در این زمینه مؤثر باشند.