وی گفت : فکر نکنید فقط کودک شماست که، چون خصومت شخصی با شما دارد، اینطور برخورد میکند. اغلب کودکان با این روش در واقع قصد دارند فرمان ماشین تربیت را دست خود بگیرند و از این طریق احساس قدرت کنند. آنها در این سن نمیخواهند که بد و بی ادب باشند، فقط میخواهند استقلالشان را نشان بدهند.
آرامش خودتان را حفظ کنیدکودکان اغلب درکی از این نافرمانی ندارند، آنها طبق غریزه عمل میکنند. پس شما هم آرامش خودتان را حفظ کنید و از کوره در نروید. در این شرایط سعی کنید آرام صحبت کنید.
به خلوتگاهی پناه ببریداگر فکر میکنید که هر آن احتمال دارد سر کودکتان داد بزنید، حتما محلی را برای این کار در نظر داشته باشید. چون چند لحظه دیر شدن آن کار، میارزد به اینکه ناجوانمردانه سر کودکتان داد نکشید.
بلند صحبت نکنیدحتی اگر تن صدای خودتان را بالا ببرید هم نمیتوانید روی کودک اثر بگذارید و متقاعدش کنید که باید به کاری که شما میخواهید، گردن بنهد. هر قدر بلندتر صحبت کنید، این بچه نه تنها متوجه حرف شما نمیشود، بلکه حتی ممکن است کلمات شما هم برایش مبهمتر شود.
گفتگو کنیدهمیشه بهترین کار شرح دادن است. مسایل را برای او باز کنید. مشخص کنید که دقیقا چه میخواهید و چه باید بکند. بچهها وقتی که به آنها دستور داده میشود، لجبازی میکنند. به جای آن که بگویید: «چطور جرأت کردی سنگها را پرتاب کنی؟» بگویید: «سنگ برای پرتاب کردن نیست.» با این روش روی رفتارش تأثیر بگذارید و راه چارهای بدون پرخاشگری به او نشان داده اید.
سخنرانی نکنیدحرفتان را به سادهترین شکل ممکن بیان کنید. به جای استفاده از سخنان قلمبه و سلمبه و پشت سر هم، به نرمی، اما با قاطعیت حرف بزنید. با این روش او یاد میگیرد که راجع به هر کاری که باید انجام دهد، فکر کند؛ بدون آنکه نیازی به سرزنش کردن و ملامت برای فراموشکاری یا گوش ندادن داشته باشد.
مسئولیت بدهیدبا کمک کودکتان جدولی از تمام کارهایی که باید انجام بدهد، (مسواک زدن، شستن صورت، لباس پوشیدن، خوردن صبحانه، پوشیدن کفشها و مرتب کردن اسباب بازیها) تهیه کنید. بچهها از بررسی این جدول و ثبت موفقیتهایشان بسیار لذت میبرند.
خوب گوش بدهیداگر میخواهید او به حرفهای شما گوش کند، در درجهی اول باید خودتان شنونده خوبی برایش باشید. پس زمانی که در حال مطالعه هستید یا با گوشی یا کامپیوتر کار میکنید و یا مشغول دیدن تلویزیون و برنامه مورد علاقه تان هستید، با او بحث و صحبت نکنید. وقتی با او صحبت میکنید، تمام توجه خود را به او بدهید. اما اگر در لحظه این امکان را ندارید با چند کلمه کوتاه توضیح دهید.
اهمیت بدهیداگر میگویدسردش شده، نگویید: «اینجا آنقدرها هم سرد نیست». به جایش بگویید: «سردت شده؟ بیا برویم و لباس گرم برداریم.»
صبور باشیدبچهها هم مثل ما زمان انجام یک کار، دوست ندارند کسی مزاحمشان بشود. پس اگر میخواهید کودکتان به حرفهای شما اهمیت بدهد، و با دقت انجامش بدهد، در حالی که او را در هنر «گوش کردن» کمک میکنید، خودتان هم صبور و با توجه باشید.
چگونه متقاعدش کنیم؟اگر شما هم مثل بسیاری از والدین از روش: «هر چه میگویم، همان است» پیروی کنید، معمولا با ناکامی مواجه میشوید. پس بهترین کار در برخورد با کودکان این است که با آنها همدلی کنیم، موقعیت را بسنجیم و شرایط را شرح دهیم.