در مکتب نهج البلاغه؛ هشدار از غفلت

به گزارش وب گردی خبرگزاری صداوسیما؛ در این مطلب وب گردی قصد داریم، خطبه شماره ۱۹۶ از کتاب ارزشمند نهج البلاغه با ترجمه محمد دشتی را مرور نماییم، ضمنا صوت خوانش خطبه و ترجمه آن ضمیمه شده است:

خداوند هنگامى پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) را مبعوث فرمود: که نشانه اى از دین الهى بر پا و نه چراغ هدایتى روشن و نه راه حقّى آشکار بود. اى بندگان خدا شما را به ترس از خدا سفارش مى کنم و از دنیاپرستى شما را مى ترسانم، زیرا دنیا خانه اى ناپایدار و جایگاه سختى و مشکلات است.

ساکنان دنیا در حال کوچ کردن و اقامت گزیدگانش به جدایى محکومند. مردم را چونان کشتى طوفان زده در دل دریا‌ها مى لرزاند، برخى از آنان در دل آب مرده و برخى دیگر بر روى امواج جان سالم به در برده و باد‌ها با وزیدن آن‌ها را به این سو و آن سو مى کشاند و هر جا که خواهد مى برد. پس آن را که در آب مى میرد نمى توان گرفت و آن که رها شده نیز به سوى مرگ مى رود. اى بندگان خدا، هم اکنون عمل کنید، که زبان‌ها آزاد و بدن‌ها سالم و اعضاء و جوارح آماده اند و راه بازگشت فراهم و فرصت زیاد است، پیش از آن که وقت از دست برود، و مرگ فرا رسد، پس فرارسیدن مرگ را حتمى بشمارید، و در انتظار آمدنش به سر نبرید.

۱۹۶- و من خطبة له (علیه السلام):
بعثة النبی
بَعَثَهُ حِینَ لَا عَلَمٌ قَائِمٌ وَ لَا مَنَارٌ سَاطِعٌ وَ لَا مَنْهَجٌ وَاضِحٌ.
العظة بالزهد
أُوصِیکُمْ عِبَادَ اللَّهِ بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أُحَذِّرُکُمُ الدُّنْیَا فَإِنَّهَا دَارُ شُخُوصٍ وَ مَحَلَّةُ تَنْغِیصٍ سَاکِنُهَا ظَاعِنٌ وَ قَاطِنُهَا بَائِنٌ تَمِیدُ بِأَهْلِهَا مَیَدَانَ السَّفِینَةِ تَقْصِفُهَا الْعَوَاصِفُ فِی لُجَجِ الْبِحَارِ فَمِنْهُمُ الْغَرِقُ الْوَبِقُ وَ مِنْهُمُ النَّاجِی عَلَى بُطُونِ الْأَمْوَاجِ تَحْفِزُهُ الرِّیَاحُ بِأَذْیَالِهَا وَ تَحْمِلُهُ عَلَى أَهْوَالِهَا فَمَا غَرِقَ مِنْهَا فَلَیْسَ بِمُسْتَدْرَکٍ وَ مَا نَجَا مِنْهَا فَإِلَى مَهْلَکٍ عِبَادَ اللَّهِ الْآنَ فَاعْلَمُوا وَ الْأَلْسُنُ مُطْلَقَةٌ وَ الْأَبْدَانُ صَحِیحَةٌ وَ الْأَعْضَاءُ لَدْنَةٌ وَ الْمُنْقَلَبُ فَسِیحٌ وَ الْمَجَالُ عَرِیضٌ قَبْلَ إِرْهَاقِ الْفَوْتِ وَ حُلُولِ الْمَوْتِ فَحَقِّقُوا عَلَیْکُمْ نُزُولَهُ وَ لَا تَنْتَظِرُوا قُدُومَهُ.