مصرف نان خراسان شمالی، دو برابر مصرف کشور

نان دو استان در یک استان
به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خراسان شمالی؛ سرانه مصرف نان در کشور ۵/۶کیلو به ازای هر نفراست، اما در خراسان شمالی ۵/۱۱کیلو است یعنی حدود ۲برابر میانگین کشوری اولش تصورم این بود که شاید بخاطر سبک زندگی و کاهش قدرت خرید مردم، سرانه مصرف نان در خراسان شمالی بالا است.

بخصوص که حدود ۳۳درصد مردم این استان تحت پوشش نهاد‌های امدادی هستند. اما با این شاید نمیتوانم گزارش به تحویل افکار عمومی دهم به سراغ نانوایی‌ها رفتم البته این بار نه برای خرید نان بلکه برای پرسجو از شهروندانی که در صف نان هستند چرا نان زیاد مصرف می‌شود؟

نان مصرف نمی‌شود تلف می‌شود
به چند نانوایی که سری زدم صحبت‌های مردم در یکی از موضوعات مشترک و آن اینکه "خدا زوال نیاره، ولی این نان خورده نمی‌شود" برایم سئوال بود پس چرا مردم می‌خرند؟ اگرچه این سئوال بجا بود، اما وقتی پاسخ می‌دادند پس چکار کنیم و یا چی بخوریم احساس کردم چقدر سئوالم نابجاست. برخی می‌گفتند نصفش خراب می‌شود، برخی می‌گفتند برای روز بعد این نان خورده نمی‌شود وقتی پاسخ مردم را مرور کردم احساس کردم باید پیگیر این باشم که چرا نانی می‌پزم که خورده نمی‌شود به قول ما خبری‌ها علت کیفیت پایین نان خراسان شمالی چیست؟

به دنبال نان با کیفیت
یکی از خبازان می‌گفت آردی که به نان می‌دهند، بلافاصله پس از سفید شدن است این در حالیست که آردی که تازه ازگندم بدست آمده، باید مدتی در سیلو‌ها بماند به سیلو‌های گندم رفتم موسوی مدیرعامل غله و خدمات بازرگان استان می‌گوید امسال در تحویل گندم ۸۰درصد کاهش داشتیم در نتیجه امکان نگهداری وجود ندارد یعنی هر گندمی که وارد سیلو می‌شود بلافاصله آرد می‌شود و راهی نانوایی‌ها می‌شود.

کاهش نیروی کار
ازیکی از نانوایی‌ها که با دو نفر مشغول به کار بود در باره علت پایین بودن کیفیت نان پرسیدم گفت بخاطر پایین بودن قیمت نان و به صرفه نبودن کار خبازی، بسیاری از نانوایی‌ها با تعداد نیروی کم فعالیت می‌کنند مثلا بجای ۵نفر با دو نفر کار می‌کنند مسلما کاری که با چند نفر انجام میشد حالا با تعداد کم از کیفیت مطلوبی برخورد دار نیست.

خمیری فوری نان فوری
رضا یکی از خبازان کهنه کار خراسان شمالی می‌گوید رعایت فاصله زمان خمیر و پخت از فوت‌های طلایی کار نانوایی است که عمدتا رعایت نمی‌شود. او می‌گوید حدود یک ساعت زمان می‌برد که خمیر آماده پخت باشد اگر از این زمان بیشترباشد خمیر ترش می‌شود و اگر کمتر باشد نان به اصلاح کل می‌اندازد و خمیر می‌ماند. با صحبت‌های این خباز قدیمی یادم افتاد قبلا صبحگاه نانوایی‌های غالبا زودتر از همه و به قول معروف کله سحر باز بود.

نانوایی‌های سحر خیز
تصمیم گرفتم صبح زود بروم به سراغ نانوایی‌های شهر، ساعت ۵صبح به بیشتر نانوایی‌های شهر سری زدم، همه بسته بودند جز یک نانوایی این در حالی بود که شیفت تعطیل این نانوایی‌ها هم نبود به سراغ همان تک نانوایی سحر خیز رفتم می‌گفت بخاطر آمدن ورز خمیر و پخت نان با کیفیت در صبح باید ساعت ۵ صبح شروع به کار کرد. اینکه چرا عمده نانوایی‌های شهر این فاصله زمانی رعایت نمی‌کنند و نظارتی بر اینکار نیست برایم عجیب بود منتظر ایستادم تا یکی از نانوایی‌ها صبح پز بلاخره نانوایی اش را باز کرد به محص شروع به کار سراغش رفتم و گفتم شما این موقع ساعت ۵/۶صبح باز می‌کنید چطور خمیر شما برای پخت نان در ساعت ۷صبح آماده شد که گفت هیچ مشکلی در عمل آمدن خمیر ندارد گفتم یعنی نیاز نیست ۴۵دقیقه تا یک ساعت خمیر بماند بعد پخت کنید با خوشرویی گفت: نه من می‌توانم ۱۰ دقیقه خمیر را ورز بدهم گفتم چطور گفت: با خمیر مایه زیاد ظرف ۱۰دقیقه می‌توانم خمیر را آماده پخت کنم و ادامه داد اگر می‌خواهی ببینی همینجا بایستید و تماشا کنید من نه فقط این ۱۰دقیقه، ساعت‌ها ذهنم درگیر بود که این خمیر مایه زیاد چه ضرری برای سلامت مردم دارد و به این راحتی استفاده می‌شود.

نانوایی‌های پر مشتری
وقتی بر خلاف تصور اولیه مبنی بر اینکه کیفیت آرد پایین است که کیفیت نان پایین است، با چند نانوایی مواجه شدم که از همان آرد می پختند. اما نان شان مشتری پسند تحویل مردم می‌دادند و مردم راضی بودند یکی از این‌ها که تنور سنتی داشت می‌گفت حتی نوع تنور در پخت نان موثر است و تنور‌های سنتی نانی تحویل می‌دهند مثل کیک، ولی نان دیگر نانوایی‌ها مثل خمیر است. اینکه با آرد یکسان یکی نان خوب بپزد و دیگری نان بی کیفیت، به استاندارد‌هایی بستگی دارد که معمولا رعایت نمی‌شود و نظارتی هم نیست مادامی که مشتری نان بی کیفیت بی مشتری نیست، همین است

قبلا اگر نان، کیفیتی نداشت، مردم نمی‌خریدند و نانوا برای فروش و در آمد و ادامه کارش، مجبور بود شیوه پخت نان را تغییر دهد و نانی مشتری پسند پخت کند اما این روز‌ها نانوایی‌ها نگران پخت نان بی کیفیت نیستند، چون نان بدهم روی دست نانوا نمی‌ماند ومال بد بیخ ریش صاحبش نمی‌ماند.

نویسنده: رضا پنجکی