درد دل‌های بدون تعارف علیرضا دبیر و کشتی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ گوش شکسته‌های کشتی ایران درمیدان جهانی نروژ به مقام نایب قهرمانی جهان در رشته فرنگی و سومی جهان در رشته آزاد دست یافتند که کسب این عناوین با تعداد بالای مدال رکورد بسیار خوبی بود و موجی از شادی را در بین مردم و کشتی دوستان در سراسر کشور به همراه داشت.

آقای علیرضا دبیر رییس فدراسیون کشتی با حضور در برنامه بدون تعارف در خصوص شرایط کشتی کشور و بعضی حواشی پیش آمده در میدان جهانی توضیحاتی داد که متن آن به این شرح است:

مجری: آقای دبیر گرفتن این دو تا کاپ سخت بود؟
دبیر: بله واقعاً سخت بود، مربیان خیلی اذیت شدند، بچه‌ها خیلی زحمت کشیدند، این زحمت ۱۰ - ۱۲ ساله است جمع کردن آخرش خیلی مهمه، ولی در این دو سالی که من هستم همه ریش هام و موهام سفید شده، در کشتی کار کردن خیلی سخت است آن‌هایی در ورزش هستند این را می‌دانند، ما یک جوری برنامه ریزی کردیم که ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ قهرمان دنیا باشیم قبل از المپیک ۲۰۲۸، ما در آزاد یک برد می‌خواستیم و در فرنگی هم یک برد می‌خواستیم که در هر دو قهرمان دنیا بشویم.

مجری: آقای دبیر چند سال دارید؟
دبیر: دقیقاً ۴۴ سال

مجری: بچه کجایید؟
دبیر: بچه یکی از جنوبی‌ترین محله‌های تهران هستم، ۱۳ آبان شهرری

مجری: شما قهرمان المپیک و جهان در کشتی بودید و بعد رفتید سمت شورای شهر و بعد دوباره برگشتید آمدید سمت کشتی، چه شد که احساس کردید باید ورود کنید؟
دبیر: حقیقتاً من نمی‌خواستم بیام، بعد حمید سوریان خیلی پاپیچ بود، خیلی گیر داد. من گفتم قسم خوردم که خسته شدم، آنقدر به من در شورا تهمت زدند واقعاً خسته شدم. من علیرضا دبیر بودم مثل خیلی از قهرمان‌های دیگر بابت داشته‌های خودم هم به من تهمت زدند، می‌گفتند این خانه اش آنجاست، این را دارد آن را دارد.

مجری: می‌گفتند ایشان نماینده شورای شهر شد رفت منطقه یک خانه خرید؟
دبیر: من شش سال قبل از این که به شورا بروم آنجا زندگی می‌کردم و خانه زندگی ام همان بود، من پیش خدا باید جواب دهم، ولی حمید من را یک ماه تحت فشار قرار داده بود آخرش من وقتی یک جایی گیر می‌کنم استخاره می‌کنم، استخاره می‌خواستم بکنم گفتم، چون خودم دلم نیست بد می‌آید بعد من استخاره کردم و خوب آمد، این شد که من آمدم از روزی هم که آمده ام هر روز یک حرف برای ما می‌زدنند.

مجری: وضع مالی کشتی خوب است یا نه؟
دبیر: چون می‌دانم این را پخش می‌کنید می‌گویم اولاً ما هر حرفی داشته باشیم باید بیاییم با صدای و سیما خودمان بزنیم، چرا باید با فلان جا حرف بزنیم من همین جا می‌گویم مردم هم بشنوند و صدا سیمای خودمان هم که به آن افتخار می‌کنیم می‌گویم، کشتی خیلی مظلوم است، بالای ۶۰ - ۷۰ درصد مدال‌های المپیک را کشتی آورده است، آیا بودجه وزارت ورزش یا بودجه کمیته المپیک ۶۱ درصدش مال کشتی است؟ نه.

مجری: چقدر به شما در سال پول می‌دهند؟
دبیر: من با مثال به شما می‌گویم، طرح توسعه امریکا را که ما دیدیم سالی ۳۰ میلیون دلار درخواست شان است، همین جا بالای ۱۱۰ نفر آدم آورده بودند بعد ما ۴۶ - ۴۷ رفتیم کشتن ما را، بودجه مان در بهترین حالت یک میلیون دلار است، آیا با یک میلیون دلار ما به جنگ ۳۰ میلیون دلار می‌رویم.

مجری: به تومان چقدر می‌گیرید؟
دبیر: الان دوره ما شده نزدیک ۳۰ و ۳۰ و خرده‌ای اگر بدهند، ما نزدیک ۱۴۰- ۵۰ میلیارد با دلار ۲۸ هزار تومان در سال نیاز داریم.

مجری: شما یعنی خودتان این بودجه را تأمین می‌کنید؟
دبیر: گدایی، رک بگم، خیلی جا‌ها واقعاً داریم گدایی می‌کنیم، بد است این حرف را بزنم، رفیق‌های من از دست من فراری هستند، هر جا گیر می‌کنم می‌گوییم دستی بدهید، قرض بدهید، خیلی بد است، این‌ها برای کشتی بد است من اولین خواهشم از مجلس است و بعد دولت بیایند براساس عملکرد بدهند بعد بیایند ما را ۲۴ ساعته بازرسی کنند، جواب بخواهند، ولی واقعاً حق کشتی را بدهند، حق کشتی را نمی‌دهند، شما حتماً روی این مانور کنید، این بچه‌ها اندازه یک کارمند دارند حقوق می‌گیرند، مثلاً رضا گرایی شده قهرمان المپیک می‌خواهند ۲ میلیارد بدهند که هنوز هم نداده اند، آن موقع اگر می‌دادند دلار ۲۴ تومان بود الان شده ۲۸ تومان، این حاصل ۱۰ - ۱۲ سال زحمت این بچه است نه یک ماه، از روزی که به کشتی آمده است، یک کارمند را شما حساب کنید در ۱۲ سال حقوقش ۲ میلیارد هست یا نیست حتماً هست این بچه اندازه یک کارمند هم نمی‌گیرد، من از این ناراحتم.
دبیر: من اجازه است در مورد سرمربیانمان یک صحبتی کنم؟

مجری: بله حتما بفرمایید
دبیر: شاید راضی نباشند، محمد بنا همیشه هست، به خاطر این جواب می‌گیرد، مسلط است روی کار ابتکار عمل دستش است، آدمی که وقت می‌گذارد ابتکار عملش دستش است، اوضاع مالی اش بعد است، آقای بنا در شهریار مستأجر است، یک بار نشده در این دو سالی که من با او کار می‌کنم که بگوید من این را می‌خواهم، چرا برای مربیان و کشتی گیرانش همیشه می‌آید من هم تا جایی که توانسته ام انجام وظیفه کرده ایم، ولی برای خودش هنوز نشده یک بار این آدم حرف بزند، من و حمید واقعاً قرمز می‌شویم دیگر از خجالت این آدم آب می‌شویم.
دبیر: یک نکته‌ای هم اگر اجازه هست بگویم یک کمپی که در اینجا ساخته شده است بی نظیر است در دنیا الان، یک ساختمانی کشتی داره که حقیقتاً الان دو سال است هر چقدر دنبال می‌کنم زورم به آن نمی‌رسد و هیچ رئیس جمهوری هم زورش به بانک‌ها نرسیده، یک ساختمان است که یک بانک خصوصی ساخته است که هفت سال تبلیغ کشتی را کرده بابتش این کار را انجام داده که پیوست هایش هم هست حقیقتاً هیچ کس زورش به این بانک نمی‌رسد و خواهشی از حضرت آقا دارم من که زورم نمی‌رسد واقعاً این ساختمان را بگیرند به کشتی دهند، مال من که نیست، مال کشتی است، مال این جوان هاست، طبق قرارداد زمین مال وزارت وزرش است داده به کشتی آن‌ها هم آمده اند ساخته اند، چون علی دبیر است آن‌ها نمی‌دهند، فکر کنند علی دبیر مرده است، چون واقعاً من زورم به بانک‌ها نمی‌رسد، یکسری می‌گفتند علی دبیر نخواسته است، ولی این جور نیست.

مجری: این دوره در مسابقات جهانی حاشیه یا نقدی که دل شما را خیلی رنجاند چه بود؟
دبیر: من این بحث شیعه و سنی را که گفتند خیلی ناراحت شدم، آن فیلمی که بیرون آمد و شما گفتید دل بچه‌های شیعه شاد شد، خودم بعد سکوت کردم برای این که حاشیه دنبال تیم نیاید، این فیلم نباید بیرون می‌آمد در صورتی که من به شما بگویم این مدال‌ها متعلق به همه مردم است، شیعه، اهل تسنن، ارامنه عزیزمان، زرتشتیان و همه هر ادیانی که هستند آن موقع که من هم خودم کشتی می‌گرفتم بنده‌های خدا من را هم تشویق می‌کردند الان فوتبال مان را تشویق می‌کنند، کشتی را تشویق می‌کنند، چون متعلق به همه است، ولی در آن موقع مخاطب من آن دو سه نفر بودند من باید آن‌ها را برانگیخته کنم که بتوانم ببرم مهم است، فیلم نباید بیرون می‌آمد، من و شما شاید تو خودمانی دو تا محاوره غیر رسمی داشته باشیم خصوصاً من که بچه جنوب شهر هستم، ولی آن موقع آن فیلم نباید بیرون می‌آمد، من نمی‌دانم چه کسی آن فیلم را گرفته بود.

مجری: یک بحث دیگری هم که مطرح بود می‌گفتند که علیرضا دبیر چقدر اعتقاداتش را وارد تشک کشتی می‌کند و از آن صحبت می‌کند و داشتند در این زمینه شما را نقد می‌کردند؟
دبیر: افتخار می‌کنم، همه عالم فدای حسین، فدای اهل بیت، ما اصلاً برای همین آمده ایم، چرا خجالت می‌کشیم بگوییم، از فضای مجازی می‌ترسیم، از چه می‌ترسیم، عجیب است یکی از قهرمانان می‌گوید چرا اهل بیت را آورده اید در کشتی، حسین رضازاده را یادتان هست که می‌نوشت یا ابوالفضل چه حالی می‌کردیم، الان حسن یزدانی نوشته یا علی، قیمت ندارد این کار، از چه می‌ترسیم باید بگوییم.

مجری: علی آقا چند فرزند دارید؟
دبیر: دو فرزند

مجری: پسر کشتی گیر؟
دبیر: نه فوتبال دوست دارد، چون ما خانواده فوتبالی بودیم و هستیم.

مجری: آخر برنامه است شما بدون تعارف‌ترین جمله را با هر کس که دوست دارید، بسم الله.
دبیر: اولاً این که ممنون از شما، دوم این که مردم ایران بدانند ما بچه جنوب شهر هستیم و خیلی دوستشان داریم.