جریان آب چشمه کوهرنگ یکی از پرآبترین منابع آب چهارمحال و بختیاری و سرچشمه زاینده رود خشک شد.
موضوع کاهش شدید آبدهی چشمه کوهرنگ و خشک شدن دیگر چشمهها در سرچشمه زاینده رود و کارون، به مجلس شورای اسلامی هم کشیده شد.
نماینده مردم شهرستانهای شهرکرد، بن و سامان در مجلس شورای اسلامی با اشاره به کاهش شدید منابع آب در چهارمحال و بختیاری، گفت: اگرچه چهارمحال و بختیاری با عنوان استانی کوهستانی با رشتهکوههای برافراشته، چشمهسارهای جوشان، رودخانههای خروشان و آب و هوایی سالم و چهارفصل در کشور شناخته میشود، اما چندی است که تغییر اقلیم و خشکسالیهای متوالی حال و روز خوشی برای این استان باقی نگذاشته به طوری که در حال حاضر ۹۶.۱ درصد مساحت این استان درگیر خشکسالی است و سال آبی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ با کاهش ۴۰ درصدی بارشها به پایان رسید.
احمد راستینه از رئیس جمهوری و هیئت دولت خواست با ورود جدی به این موضوع، برای جلوگیری از انتقال غیرقانونی آب از چهارمحال و بختیاری به دیگر استانها چاره اندیشی کنند.
کارشناس مسائل آب استان چهارمحال و بختیاری هم با بیان اینکه ذخایر برف و یخ در استان صفر است و همین موضوع منجر به کاهش شدید آبدهی چشمههای استان شده است، گفت: چشمههای بزرگ نظیر مروارید، دیمه، پیرغار، سرآب، برم و سندگان هم به وضعیتی مشابه چشمه کوهرنگ گرفتار شدهاند و همین موضوع برداشت از منابع دیگر از جمله چاهها را تشدید کرده و بر افت سفرههای آب زیرزمینی تاثیر گذاشته است.
هاشم فاطمی، کاهش بیش از ۵۰ درصدی آب چشمه کوهرنگ و خشک شدن جریان این چشمه مهم استان را زنگ هشداری برای یافتن منبع جایگزین برای تأمین آب آشامیدنی پنج شهر و ۳۴ روستای بهرهبردار از این منبع دانست و افزود: وضعیت کنونی میطلبد تا علاوهبر تأمین منابع جایگزین، مدیریت مصرف را متناسب با شرایط بحران آب تغییر داد.
وی، بهرهبرداری از آب دریاها و شیرینسازی آن را راهکاری برای تأمین آب مورد نیاز در زمان خشکسالی دانست و گفت: از آنجا که در پی گرمایش زمین و آب شدن آب یخچالها سطح آب دریاها در حال بالا آمدن است، این موضوع فرصتی را فراهم کرده تا بتوان با شیرین کردن آب دریا تقاضای موجود را پاسخ داد.
واقعا انسان مات و مبهوت می ماند. صنایع بزرگ در جهان همیشه در کنار معادن مورد نیاز آن شکل می گیرد. وقتی پتانسیل اصلی معادن کانی های رسی و کائولینیت و خاک چینی و کانی رسی اسمکتیت در استان یزد پراکنده شده باشد، باید صنایع مرتبط با آن در استان یزد متمرکز بشود. میبد یزد بزرگترین صنایع سرامیک و صنایع چینی ایران را دارد. معادن اصلی آهن ایران در بافق و چادرملو در یزد واقع شده است و لذا صنایع بزرگ فولاد و فولاد آلیاژی ایران در استان یزد و اصفهان تاسیس شده است که کاملا منطقی به نظر میرسد. چه معنی دارد که صنایع ذوب آهن و فولاد ایران در بوشهر و سیستان تأسیس بشود و سپس با طی هزاران کیلومتر و صرف هزینه هنگفت، خوراک مورد نیاز این صنایع از یزد حمل بشود. از طرفی صنایع ذوب و استحصال مس هم در کرمان ایجاد شده است که این استان دارنده بزرگترین معادن مس ایران است. صنایع عظیم پتروشیمی ایران هم در عسلویه و بندر امام خمینی تاسیس شده است. چون در جوار ذخائر بزرگ نفت و گاز ایران است. در همه دنیا اینگونه است. چرا آمار غلط میدهید. اگر در ژاپن یا کره صنایع فولاد در کنار بنادر شکل گرفته است، به این دلیل است که خوراک این صنایع باید از خارج وارد بشود. به جای طرح های غیر عملی و هنگفت انتقال صنایع اصفهان و یزد، باید به فکر انتقال آب از آبهای جنوب به مرکز ایران بود که به مراتب کم هزینه تر است. نه در رژیم سابق و نه در حکومت فعلی، تاسیس صنایع در کنار یا نزدیکی معادن و منابع مورد نیاز این صنایع مطلقا اشتباه نبوده است.
بخش اعظم مصرف آب در ایران در بخش کشاورزی است که تولید برخی تولیدات کشاورزی در مناطق کویری مثل برنج و هندوانه و ذرت در شرایط فعلی کم آبی هیچ توجیهی ندارد. مگر اینکه مشکل آب به طور جدی حل شود. صنایع و آب شرب مردم، کمتر از ۲۰ درصد مصرف آب را در بر می گیرد.
متشکرم.