استاد زبان و ادبیات فارسی، با اشاره به جایگاه خواجوی کرمانی در تاریخ شعر فارسی، او را شاعری صاحبسبک، با شعری موسیقایی و متکی بر معارف قرآنی دانست که تأثیرش بر حافظ، انکارناپذیر است.
امیر اسماعیل آذر در گفتگو با خبرگزاری صداوسیما، افزود: خواجوی کرمانی از شاعران بزرگ نیمه نخست قرن هشتم هجری است که بیتردید در ردیف نامآوران شعر فارسی جای دارد.
او تاکید کرد: خواجوی کرمانی در جهان شعریِ خود، از بزرگترینهای ادب ایران است؛ شاعری که هم راهنمای شاعر بزرگ زبان فارسی حافظ شیرازی و هم پیرو استاد سخن سعدی بود.
آذر با بیان اینکه شعرخواجوی کرمانی ریشهای عمیق در متون دینی و بهویژه قرآن کریم دارد، ادامه داد: کمتر شعری از خواجو میتوان یافت که پشتوانهای قرآنی در ساختار و معنا نداشته باشد؛ در عین حال، شعر او دامنهای گسترده دارد؛ از غزلهای ساده و روان گرفته تا سرودههایی متکلف و پیچیده که شرح و تفسیرشان، مجالی فراخ میطلبد.
این استاد ادبیات فارسی، غزلهای خواجوی کرمانی را خوشآهنگ و موسیقایی توصیف کرد و گفت: بهویژه در نعت پیامبر اعظم (ص)، شعر خواجو از موسیقی و فخامتی کمنظیر برخوردار است.
او در پایان، با اشاره به نعتهای خواجوی کرمانی در ستایش حضرت مصطفی(ص)، تأکید کرد: این اشعار، در عین تکلف، زیبا و گوشنوازند و لحن خاصی دارند که در بیشتر غزلهای خواجو شنیده میشود؛ لحنی که جایگاه او را در تاریخ ادب فارسی ماندگار کرده است.