یدالله گودرزی، پژوهشگر زبان و ادبیات، عباس اقبال آشتیانی را یکی از ستونهای اصلی تاریخنگاری معاصر ایران دانست و گفت: اقبال از نخستین چهرههایی است که زیرساخت تاریخنویسی علمی و نقد متون ادبی را در ایران نهادینه کرد.
یدالله گودرزی در گفتوگو با خبرگزاری صداوسیما؛ عباس اقبال آشتیانی را از برجستهترین دانشمندان معاصر ایران معرفی کرد که نقش او در پژوهش تاریخ و ادبیات، فراتر از یک محقق پرکار بوده است.
به گفته گودرزی، اقبال آشتیانی از جمله شخصیتهایی است که میتوان او را «مرجع علمی» در حوزه تاریخ و ادبیات دانست.
آقای گودرزی با اشاره به گستره فعالیتهای علمی عباس اقبال آشتیانی گفت: او در چند حوزه مهم از جمله تصحیح انتقادی متون کهن، تاریخنگاری نوین، روزنامهنگاری علمی و پایهگذاری منش علمی دانشگاهی نقشآفرین بود.
به گفته وی، تصحیح آثاری چون لغت فُرس اسدی و سیاستنامه نظامالملک از نمونههای برجسته فعالیت اقبال در نقد و احیای متون کهن است.
این پژوهشگر زبان و ادبیات، نقش عباس اقبال آشتیانی را در ورود تاریخنگاری ایران به دوره جدید بسیار تعیینکننده دانست و افزود: از اوایل قرن چهاردهم شمسی، تاریخپژوهی ایران وارد مرحلهای تازه شد و اقبال آشتیانی، از پیشگامان این تحول بود؛ بهویژه با نگارش تاریخ ایران در سه جلد با همکاری مرحوم پیرنیا.
گودرزی همچنین مجله یادگار را یکی از مهمترین میراثهای عباس اقبال آشتیانی در تاریخ مطبوعات ایران دانست و گفت: یادگار، نخستین مجله جدی پژوهشی در حوزه تاریخ و ادبیات بود که هم مقالات علمی خود اقبال را منتشر میکرد و هم بستری برای معرفی نسل تازهای از پژوهشگران فراهم آورد؛ نسلی که بعدها به چهرههای برجسته علمی تبدیل شدند.
او تأکید کرد: اهمیت دیگر اقبال آشتیانی، نهادینه کردن شیوههای نوین پژوهش و نقد علمی بود. او با ترکیب سنت پژوهش ایرانی و روشهای جدید علمیِ واردشده از غرب، مسیر تازهای در تاریخنگاری و مطالعات ادبی ایران گشود.
گودرزی تاکید کرد: امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز است که میراث علمی عباس اقبال آشتیانی با نگاههای تازه و امکانات نوین، از جمله ابزارهای رقمی و پژوهشهای نو، بازخوانی انتقادی شود؛ همانگونه که خود او آثار گذشتگان را با رویکردی علمی بررسی میکرد.
عباس اقبال آشتیانی ۲۱ بهمن ۱۳۳۴ درگذشت .