گزارش/ شیار ۱۴۳ از نگاه سینما

به گزارش واحد مرکزی خبر، اسم فیلم در اصل اشاره به کانالی است که شهدا درآن پیدا شده است و این یعنی " رمز"، که مقدمه ای آبرومند برای شروع یک فیلم است. 

اما قصه فیلم ساده است، با پایانی قابل حدس و برخی صحنه های خسته کننده که می تواند فیلم را به گروه فیلم های کم ستاره تنزل دهد ولی فیلم کم ستاده نیست، چرا که اگر به انبوه جوایز این فیلم توجه کنیم می بینیم که چقدر این فیلم با اقبال مخاطبان روبرو بوده است، از جمله در جشنواره سی و دوم فیلم فجر،که فیلم شیار 143 برنده  جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران، سیمرغ بلورین هیات داوران و هشت جایزه در بخش تجلی ملی بوده است. 

نخستین بمب خبری هم در جشنوا ره فیلم فجر، چشم های خیس ابراهیم حاتمی کیا بود که در نخستین اکران از سالن بیرون آمد و فیلم " چ" را به نرگس آبیار تقدیم کرد در واقع راز فیلم، در مضمون است. رنج ابدی مادربودن، وجهی انسانی که تماشاگران را تکان داده بود. مضمونی قابل احترام که به جزییات زندگی یک زن می پردازد و درونمایه" انتظار " را نشان می دهد. 

فیلم البته نقطه ضعف هایی هم دارد، این که چرا زندگی الفت بعد از این همه سال تغییرنکرده است. این که چرا شخصیت محوری او این قدر پر رنگ است که بقیه شخصیت ها را کنار زده است. البته فیلمساز شاید قصد داشته تا قهرمانی مادران شهید را نشان دهد اما لازم بود برای این کار از ظرایف بیشتری استفاده می کرد و آنقدر واضح این موضوع را نشان نمی داد. 

در یک جمع بندی، نکات منفی فیلم آن قدر به چشم نمی آید و در بافت دراماتیک فیلم، کمرنگ شده است. در واقع با اوج گیری داستان، این نکته ها قابل اغماض هستند و با بازی ظریف مریلا زارعی در نقش زنی کرمانی و پرجنب و جوش، باورپذیر شده است. 

در نهایت، شیار 143 گوشزد می کند که گرچه سینمای دفاع مقدس را مردان ساخته اند، ولی ورود یک کارگردان زن که به طور طبیعی به سراغ صحنه های جنگی و توپ و تانک نرفته، ما را از موضوع های جدیدی با خبر می کند. مثل زندگی در پشت جبهه ها و وضع شهرها که در این سال ها کمتر به آن پرداخته ایم.