اردوغان ظاهرا حمایت لازم را برای تقویت سلطه استبدادی اش به دست آورد

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما گاردین نوشت: پیروزی ضعیف اردوغان در همه پرسی قانون اساسی ترکیه به جای آنکه اطمینان خاطر ایجاد کند، می تواند به تشدید اختلاف ها درون حزب حاکم و در سراسر کشور منجر شود.

این روزنامه چاپ انگلیس در تفسیری به قلم مارتین چولوف با بیان اینکه اوضاع ترکیه بعد از همه پرسی با قبل از آن کاملا متفاوت خواهد بود، نوشت:  بیش از دو دهه زندگی اجتماعی رجب طیب اردوغان نشان داده بود که دیدگاه های وی درباره ترکیه با واقعیات موجود کشور متفاوت است. به نظر می رسد همه پرسی روز یکشنبه این دو را به هم نزدیک کرده است. گذار ترکیه از یک دموکراسی بیمار به سمت استبدادی که قدرت آن در حال افزایش است، با رای مردم انجام شده است و هدیه ای خواهد بود برای مردی که در سال 1996 اعلام کرد دموکراسی هدف نیست بلکه ابزار است.  

نویسنده با اشاره به کودتای اخیر ترکیه نوشت: کودتای ناکام ژوئیه گذشته به اردوغان اجازه داد به طور آشکار خود را یگانه حافظ کشور تحت محاصره و مردم آسیب پذیر آن معرفی کند. 

اکنون هم قوانین جدید به اردوغان اجازه خواهد داد به عنوان رئیس جمهور تمام قدرت اجرایی را در دست بگیرد و این اتفاق برای نخستین بار است که در تاریخ این کشور روی می دهد. گستره اختیارات وسیع است: از عزل و نصب قضات و دادستان ها گرفته تا انتصاب اعضای کابینه، حذف کردن سمت نخست وزیر، محدود کردن نقش پارلمان و بسیاری از موارد دیگر. 

اگر این قوانین اجرایی شود، کنترل ها و موازنه ها تضعیف خواهد شد و تفکیک قوا تقریبا از میان خواهد رفت. بررسی های پارلمانی جای خود را به خواست یک نفر خواهد داد، فردی که می تواند برای دو دوره پنج ساله به غیر از دوره کنونی، رئیس جمهور باشد. اگر پارلمان تقاضای برگزاری انتخابات زودهنگام را در دور دوم ریاست جمهوری وی مطرح کند، اردوغان قادر خواهد بود برای دور سوم هم نامزد شود. با این روند وی می تواند تا سال 2034 برسر قدرت باقی بماند، این علاوه بر 14 سالی است که وی تا کنون عهده دار مسئولیت بوده است.  

به اعتقاد نویسنده، به حاشیه راندن رسانه ها هم این روند را تسهیل و به تعریف فهرستی از دشمنان که هر روز بر تعداد آنها افزوده می شود، کمک کرده است. اردوغان با جلوگیری از نشر دیدگاه های مخالف توانست به جمع آوری رای مثبت برای همه پرسی بپردازد و به طور قطع این روند در دوره جدید ترکیه هم تکرار خواهد شد. 

به اروپا که آنکارا مدت مدیدی تلاش کرده است خود را به آن نزدیک کند، اکنون به دیده تردید نگریسته می شود. به کاخ سفید و آمریکا هم در کل به دلیل تحویل ندادن فتح الله گولن، روحانی در تبعید که گفته می شود مغز متفکر کودتای ناکام سال گذشته است، به عنوان خرابکار نگریسته می شود.

از ماه ژانویه بیش از 80 روزنامه نگار و 150 فعال رسانه ای در ترکیه در زندان بوده اند که این رقم بیش از هر کشور دیگری است. روزنامه نگاران سرشناس هم پیش از همه پرسی تحت فشار شدید قرار داشتند. 

در چنین فضای متشنجی، تمایل اندکی برای مشارکت در قدرت یا حتی مد نظر قرار دادن گستره وسیع منافع سیاسی کشور وجود دارد اما در داخل پایگاه قدرت اردوغان این نگرانی وجود دارد که پیروزی فراگیری که لازمه تضمین نقش جدید وی بود، به دست نیامده باشد. 

مبارزه برای جمع کردن رأی «آری» به همه پرسی در استانبول و آنکارا شکست خورد و محافظه کاران شهرنشین در سراسر کشور کمتر از آنچه انتظار می رفت از خود حمایت نشان دادند.

یکشنبه شب سران حزب عدالت و توسعه هم خیلی احساس شادی نمی کردند. این پیروزی ضعیف به جای آنکه ایجاد اطمینان خاطر کند، می تواند به تشدید اختلاف ها درون حزب حاکم و در سراسر کشور منجر شود. بسیاری از مردم ترکیه از سران این کشور ناخرسندند یا احساس تردید دارند.