تردید در سلامت روانی ترامپ

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛واشنگتن پست نوشت: اکنون به زمانی رسیده ایم که مردم آمریکا باید بدانند رئیس جمهوری این کشور چقدر بی ثبات است و ارتباطش با دنیای واقعی قطع شده است.
روزنامه واشنگتن پست در مطلبی به قلم اوژن رابینسون نوشت، گفته می شود ترامپ هوشمندانه از راهبرد «مرد دیوانه» در سیاست خارجی بهره می گیرد و تلاش می کند با پیش بینی ناپذیری، به اهداف خود دست یابد.
اما اگر ترامپ مشغول اجرای چنین بازی بود، اکنون محبوبیت وی به جای سیر نزولی کنونی، در حال افزایش بود و بر تعداد متحدانش در کنگره افزوده شده بود.
سناتور جمهوری خواه باب کورکر روز پنجشنبه از این که ترامپ هنوز نتوانسته است در مقام رئیس جمهور از خود ثبات نشان دهد، خشمگین بود.
دموکرات ها در انتقاد از ترامپ بسیار تند تر بوده اند و حتی از بی ثباتی روانی ترامپ سخن گفته اند.
جکی اسپایر، عضو دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا همچنین خواستار برکناری ترامپ براساس متمم بیست و پنجم قانون اساسی این کشور شد که به معاون رئیس جمهور و اعضای کابینه اجازه می دهد در صورتی که رئیس جمهوری قادر به اجرای وظایف خود نباشد، وی را از قدرت کنار بگذارند.
عملکرد ترامپ در واکنش به حوادث شارلوتزویل، هشدار دهنده بود. مشکل فقط اظهارات وی نبود بلکه نحوه بیان این سخنان بود. وی که ابتدا هر دو طرف درگیری را سرزنش کرده بود، با تغییر موضع، کوکلوس کلان ها و نئونازی ها را محکوم کرد اما درحالی این سخنان را گفت که مانند گروگانی بی تفاوت به دوربین خیره شده بود. یک روز بعد اما ترامپ بار دیگر دو طرف درگیری را محکوم کرد آن هم با لحنی عصبانی و چهره ای برافروخته.
گزارش های منتشر شده نشان می دهد که ترامپ اغلب خشمگین می شود به ویژه هنگامی که برنامه خبری را می بیند که دوست ندارد اما مجور به تماشای آن است.
در توییتر نیز واکنش های ترامپ مخرب است. شاید بتوان دلیل حمله به رسانه هایی که وی جعلی می خواند، درک کرد اما نمی توان فهمید که ترامپ چرا به میچ مک کانل، رهبر اکثریت جمهوری خواه سنا می تازد که می تواند در زمینه تصویب لوایح به رئیس جمهور کمک کند.
من با کسانی که برای دهه ها ترامپ را می شناسند صحبت کرده ام و آنها معتقدند ترامپ تغییر کرده است. به عقیده این افراد، ترامپ در مقایسه با قبل خودآگاهی و توانایی تمرکز کمتری نشان می دهد. به آسانی می توان مصاحبه های تلویزیونی سال ها پیش ترامپ را با مصاحبه های کنونی وی مقایسه کرد.
روانشناسان و روانپزشکان به دلیل قوانین اخلاقی در این زمینه سکوت کرده اند اما مقاماتی که از نزدیک با وی کار می کنند، مسوولیت سنگینی در این زمینه دارند.
جای خوشبختی است که اطراف ترامپ را نظامیان معقول و آرامی مانند جیمز متیس، وزیر دفاع و مک مستر، مشاور امنیت ملی احاطه کرده اند که به نظر نمی رسد از روی عجله کاری کنند. اما کسی آنها را انتخاب نکرده است.
راحت نیست که درباره سلامت روان رئیس جمهور سخن گفت اما در مرحله زمانی کنونی، سکوت در این زمینه بی مسوولیتی خواهد بود.