نوروپاتی دیابتی چیست؟

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز فارس ، پزشک مرکز بهداشت شهدای والفجر شیراز، گفت: بیماری دیابت بیماری مزمن است که در صورت کنترل نشدن، اثرات مخربی را بر همه ارگان‌های بدن برجا می‌گذارد و اعصاب و عروق در این بیماری در معرض آسیب فراوان هستند.
دکتر راحله نظری افزود: افراد مبتلا به این بیماری ممکن است در هر زمانی به نوروپاتی دچار شوند، اما علامت‏‌های آشکار نوروپاتی اغلب در طول ۱۰ سال پس از تشخیص دیابت، به وجود می‏ آیند.
نظری با بیان اینکه عوامل مختلفی در ایجاد و پیشرفت نوروپاتی دیابتی مؤثرند، قندخون بالا، فشارخون بالا و مصرف دخانیات را از جمله این عوامل نام برد.
وی گفت: حدود ۶۰ درصد مبتلایان به دیابت به نوروپاتی مبتلا هستند، اما علامتی ندارند.
دکتر نظری نوروپاتی را دارای انواع مختلفی نام برد که با توجه به نوع اعصابی که درگیر می‏شوند، متفاوت است.
پزشک مرکز بهداشت شهدای والفجر با معرفی نوروپاتی حسی - حرکتی، گفت: نوروپاتی حسی - حرکتی شایعترین نوع است که سبب تخریب اعصاب محیطی در پا‌ها و دست‏ها می‏شود و نشانه‌هایی مانند بی‏حسی و کرختی یا احساس نکردن درد و حرارت، درد شدید و گرفتگی در اندام‏ها، حساسیت بیش از حد به لمس و از بین رفتن تعادل بدن دارد.
در این نوع نوروپاتی ممکن است به علت از دست رفتن حس اندام‏ها، فرد دچار آسیب‏ شود، اما متوجه آن نشود.
دکتر نظری، اضافه کرد: نوروپاتی کانونی نوع دیگری از مشکلات مبتلایان به دیابت است که به طور معمول، ناگهانی بروز می‏ کند و روی اعصاب خاصی اثر می‏ گذارد.
درد ران ها، درد شدید در ناحیه لگن، درد قفسه سینه، معده یا پهلوها، دوبینی، نابینایی و مشکلات شنوایی، از جمله نشانه‌های این نوع نوروپاتی است.
پزشک مرکز بهداشت شهدای والفجر در ادامه با معرفی نوروپاتی خودکار، گفت: در این نوع نوروپاتی، اعصابی که قلب و اندام‏‌های درونی را عصب‏ دهی می‏ کنند، درگیر می‏شود.
علامت‏‌های آن شامل اشکال در کارکرد مثانه مانند تخلیه نکردن کامل مثانه و تکرر ادرار، کاهش توان جنسی، تخلیه کند معده، احساس پری معده، از دست دادن اشتها، اختلال در بلع غذا، اسهال یا یبوست، تعریق، کاهش وزن و افت شدید فشار خون زمانی که فرد از حالت نشسته به وضعیت ایستاده بر می‏ گردد، است.
دکتر نظری تاکید کرد: مهم ‏ترین عامل در پیشگیری از نوروپاتی سنجش صحیح قند خون و اندازه گیری منظم، پرهیز از مصرف دخانیات شستن منظم پا‌ها و خشک کردن آن‌ها و پوشیدن کفش‏‌های مناسب و اندازه است.