حماسه‌ای که در تاریخ ماندگار شد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، بیش از 20 ماه از آغاز جنگ تحمیلی استکبار علیه جمهوری نوپای اسلامی ایران می‌گذشت و شهر خرمشهر همچنان در چنگ نیروهای ارتش عرق قرار داشت. عملیات فتح‌المبین در منطقه غرب دزفول و شوش اخیراً به پایان رسیده و نتایج شگفت‌انگیز آن روح تازه‌ای را در کالبد رزمندگان اسلام دمیده بود. فرماندهان جنگ بر آن بودند تا فرصت ابتکار عمل و کشاندن جنگ به یک شکل فرسایشی و بلندمدت از دشمن گرفته شود، به‌ویژه آنکه فصل گرمای طاقت‌فرسای جنوب کشور در راه بود.

با رمز «یا علی ابن ابی طالب» آغاز شد

عملیات پیروزمندانه فتح المبین که با آزادسازی بخش گسترده‌ای از خاک خوزستان در شمال غرب این استان پایان پذیرفته بود، راه را برای آزادسازی مناطق خرمشهر، شلمچه، هویزه و بخش‌های دیگر هموار ساخته بود؛ چرا که این منطقه وسیع بر خلاف منطقه عملیاتی فتح المبین فاقد عارضه و ناهمواری زمینی بود.
البته دشمن در غرب رودخانه کارون که در قلب خرمشهر جاری است، استحکامات و موانع پیشرفته را احداث و 36 هزار نفر از نیروهای خود را در خطوط پدافندی پیچیده‌ای متمرکز و مستقر کرده بود. گذر از چنین خط مرگباری به یک معجزه و کاری خدایی شبیه بود. همچنان امام خمینی (ره) فرماندهی کل قوا به محض آزاد شدن خرمشهر فرمودند: «خرمشهر را خدا آزاد کرد...»در ساعت 30 دقیقه بامداد 10 اردیبهشت‌ماه 1361 نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران قرارگاه مشترک کربلا سپاه و ارتش و 3 قرارگاه عملیاتی قدس در منطقه سوسنگرد و محور شمالی کرخه کور، قرارگاه فتح در منطقه دارخوین و قرارگاه نصر در شمال خرمشهر، حمله سراسری خود را از منطقه عمومی رودخانه کرخه کور و غرب رود کارون به منظور آزادسازی خرمشهر و مناطق شمال آن و عقب راندن دشمن از مرز بین المللی آغاز نمودند.همچنین از سوی ستاد جنگ مقرر شده بود تا در جریان این عملیات، شهر‌های اهواز، حمیدیه و سوسنگرد از برد توپخانه سنگین و دوربرد دشمن خارج شود. پیش از آغاز عملیات، از سوی قرارگاه کربلا، رمز حمله با نام مبارک «یا علی بن ابی طالب» در روز سیزدهم رجب و در نخستین دقایق دهم اردیبهشت 1361 به نیروهای تحت امر صادر شد.وسعت منطقه عملیاتی بیش از 5400 کیلومتر مربع، یعنی نزدیک به سه برابر وسعت منطقه عملیاتی فتح المبین بود. در این منطقه وسیع هم عارضه مهم طبیعی که بتوان از آن به‌عنوان جان پناه و نقاط کمکی استفاده کرد، وجود نداشت و منطقه کاملاً مسطح بود. در هجوم اولیه، فقط در یک محور، گروه تخریب بیش از 2000 مین را خنثی کردند. این عملیات ادامه داشت...

حماسه‌ای که در تاریخ ماندگار شد

پاسداری از ارزش‌های عملیات بیت‌المقدس، نباید به مرور زمان از یادها برود و فراموش شود. به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ؛ برای ثبت در تاریخ و برای انتقال حماسه‌ها به نسل‌های آینده، همیشه باید نام این عملیات در تاریخ و در ذهن نسل جوان باقی بماند؛ که فتح خرمشهر تاریخ دلاوری و حماسه و شرف و مردانگی نسلی است که در برابر موج هجمه و توطئه دنیایی مشرک ایستاد و به آنها «نه» گفت.
خرمشهر بندری است در جنوب غربی ایران، در نزدیکی منتهی‌الیه خلیج فارس و در کنار اروند رود. اروند رود، رود بزرگ و قابل کشتیرانی ایران است که مرز مشترک ایران و عراق نیز محسوب می‌شود. 
این رود به خلیج فارس می‌ریزد. به دلیل وجود خط آهن سراسری و فاصله به مراتب کوتاه‌تر این شهر به مرکز کشور، در مقایسه با دیگر بنادر ایران، تا قبل از وقوع جنگ تحمیلی، خرمشهر، مهمترین بندر تجاری ایران محسوب می‌شد و نظر به همین اهمیت، از موقعیت ویژه‌ای برخوردار بود.
اسلکه بندر، خود دنیایی بود که در آن بسیاری از مردم زندگی می‌کردند و مشغول به کار بودند. این اسکله، مرکز اصلی اشتغال ۱۴۰ هزار نفر جمعیت شهر بود.

دلاورمردی یک نسل در تاریخ ثبت شد

در ظهر روز ۳۱ شهریور ماه، صدای غرش هواپیما‌ها و سپس بمباران فرودگاه‌های کشور، بیش از همه، آرامش این شهر را بر هم زد. آن روز، صدام به خیال خام خود، طرح حمله‌ای گسترده به میهن اسلامی ایران را تدارک دید. همزمان با این حمله‌های هوایی، ۱۲ لشکر مکانیزه عراق هم تجاوز شوم خویش را به خاک میهن آغاز کردند و نخستین هدف، خرمشهر بود.
اما ارتش تا بُن دندان مسلح عراق، در پشت دروازه‌های شهر درجا زد، و برای هر وجب پیشروی، کشته داد. چند جوان بسیجی و پاسدار با همراهی نیرو‌های نظامی و انتظامی مستقر در منطقه، در برابر یک ارتش مکانیزه و مسلح، نزدیک یک ماه مقاومت کردند و حماسه‌ای شگفت از ایثار و فداکاری را رقم زدند. هنوز بوی شانه‌های سوخته جوانان بسیجی خرمشهر از نهیب آتش آرپی‌جی، از آسمان خرمشهر به مشام می‌رسد و بدین ترتیب خرمشهر، خونین‌شهر نام گرفت و این پاره تن میهن اسلامی در اواخر مهر ماه ۱۳۵۹ به اشغال صدامیان در آمد.
اما نه فقط مردم خرمشهر، زمانی که از آن بیرون می‌رفتند؛ بلکه تمامی مردم میهن اسلامی، از روزی که این شهر به اشغال در آمد، به امید روزی بودند که دوباره به آن باز گردند و یک سال و نیم برای رسیدن به چنین روزی انتظار کشیدند و در تمام این مدت لحظه‌ای آرام و قرار نداشتند.
بهار سال ۱۳۶۱، بهار حماسه و خون آتش بود. این بهار رنگ و بوی دیگری داشت، بهاری است که با پیروزی غرورآفرین رزمندگان اسلام در عملیات قهرمانانه و عظیم فتح‌المبین، سالی نیکو را نوید می‌داد. عملیات فتح‌المبین ضربه‌ای مهلک به ارتش متجاوز عراق وارد کرد و برای نخستین بار، بزرگترین حماسه آفریده شد. که پس از عملیات ثامن‌الائمه (ع)، موثرترین عملیات رزمندگان به حساب می‌آمد و در این عملیات بود که بیشترین تعداد اسرا به دست آمد و بخش وسیعی از میهن اسلامی آزاد شد.
هنوز ارتش بعث از شوک عملیات فتح‌المبین به خود نیامده بود که عملیات بیت‌المقدس در اردیبهشت سال ۱۳۶۱ آغاز شد. عملیات بیت‌المقدس در محور جنوب، چنان برق‌آسا و حماسی به پیش رفت که هیچ کارشناسی در دنیا، قادر به پیش‌بینی نتیجه کار نبود؛ و وقتی در پایان مرحله سوم عملیات، خرمشهر آزاد شد، در باور کسی نیامد.
در عملیات بیت‌المقدس، نخست رزمندگان به آزادسازی هویزه، پادگان حمید، حسینیه و شلمچه پرداخته و در آخرین مرحله، وارد خرمشهر شدند. بیش از ۲۰ هزار نظامی عراقی در خرمشهر حتی فرصت چند روز مقاومت پیدا نکردند و آنچنان هیبت رزمندگان اسلام ترس در دلشان افکند که شهری که چند گروه بسیجی و پاسدار روز‌ها در آن مقاومت کرده و در برابر ارتشی تا بُن دندان مسلح ایستادگی کردند، بعد از ۲۴ ساعت محاصره، به تسخیر رزمندگان اسلام در آمد.
عملیات بیت‌المقدس، در تاریخ جنگ ایران و عراق، مهمترین و مقدس‌ترین عملیات بود. پاسداری از ارزش‌های این عملیات پیروز، نباید به مرور زمان از یاد‌ها برود و فراموش شود. برای ثبت در تاریخ و برای انتقال حماسه‌ها به نسل‌های آینده، همیشه باید نام این عملیات در تاریخ و در ذهن نسل جوان باقی بماند؛ که فتح خرمشهر تاریخ دلاوری و حماسه و شرف و مردانگی نسلی است که در برابر موج هجمه و توطئه دنیایی مشرک ایستاد و به آنها «نه» گفت.