پخش زنده
امروز: -
تولید ماده ای که دی اکسید کربن هوا را جذب می کند
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما ، دانشمندان ماده ای معدنی را در آزمایشگاه تولید کردند که می تواند آلودگی ناشی از انتشار دی اکسیدکربن را از هوا برطرف کند.
روزنامه ایندیپندنت در گزارشی به قلم جاش گاباتیس در پایگاه اینترنتی خود نوشت: دانشمندان راهی برای تولید ماده ای معدنی موسوم به منیزیت در آزمایشگاه پیدا کرده اند که می تواند دی اکسید کربن را از هوا جذب کند. این ماده می تواند راهبردی بالقوه برای حل معضل تغییرات آب و هوایی زمین باشد.
این تحقیق, با کاهش روندی که در حالت عادی هزاران سال طول می کشد, به چند روز, می تواند موجب افزایش گستره جذب و ذخیره کربن شود. در حالی که جهان با معضل انتشار مستمر و چشمگیر گازهای گلخانه ای رو به روست, کارشناسان عقیده دارند فناوری هایی که دی اکسید کربن را از هوا جذب می کند, ابزاری ضروری برای مهار گرم شدن زمین خواهد بود.
منیزیت سنگی طبیعی است که در ساخت جواهرآلات و فرآیندهای مختلف صنعتی به کار می رود, و ظرفیت آن در جذب کربن تا همین حالان هم بر دانشمندان روشن بود. هر تن منیزیت, قابلیت جذب حدود نیم تن دی اکسید کربن را از هوا دارد.
قبلاً بررسی هایی درباره امکان ذخیره گازهای آلاینده در قالب های سنگی زیرزمین انجام شده بود, اما زمان بر بودن تشکیل مواد معدنی جدید, مانع از امکان چنین فعالیت هایی شده بود.
ایان پاور, استاد دانشگاه و سرپرست گروه تحقیق در دانشگاه ترنت گفت: ”این روندی است که در طبیعت صدها تا هزاران سال در طبیعت طول می کشد.“ پاور و گروه تحقیقاتی وی فرآیندهایی را برای تشکیل طبیعی منیزیت در دمای پائین شناسایی کردند, و سپس از این دانش برای تسریع قابل توجه تبلور این ماده استفاده کردند.
آنها با استفاده از میکروسکوپ های پلی استرین به عنوان کاتالیزور برای تسریع واکنش هایی که موجب تشکیل این سنگ می شود, زمان تشکیل سنگ را به 72 روز کاهش دادند. کل این فرآیند در دمای اتاق صورت می گیرد که باعث می شود از نظر انرژی مقرون به صرفه باشد.
پاور گفت: ”ما می دانیم که در حال حاضر, این یک فرآیند آزمایشی است و قبل از اینکه بتوان از منیزیت برای جذب دی اکسید کربن از هوا و ذخیره دائم آن در منیزیت استفاده کرد, باید بتوانیم این ماده را در مقیاس بزرگ تولید کنیم. و این امر به چند متغیر بستگی دارد, از جمله قیمت کربن و بهبود فناوری جذب و ذخیره (کربن), اما ما هم اکنون می دانیم که علم این کار را امکان پذیر می کند.“
دانشمندان این نتایج را در نشست زمین شیمی گلداشمیت در بوستون ارائه کردند.
روزنامه ایندیپندنت در گزارشی به قلم جاش گاباتیس در پایگاه اینترنتی خود نوشت: دانشمندان راهی برای تولید ماده ای معدنی موسوم به منیزیت در آزمایشگاه پیدا کرده اند که می تواند دی اکسید کربن را از هوا جذب کند. این ماده می تواند راهبردی بالقوه برای حل معضل تغییرات آب و هوایی زمین باشد.
این تحقیق, با کاهش روندی که در حالت عادی هزاران سال طول می کشد, به چند روز, می تواند موجب افزایش گستره جذب و ذخیره کربن شود. در حالی که جهان با معضل انتشار مستمر و چشمگیر گازهای گلخانه ای رو به روست, کارشناسان عقیده دارند فناوری هایی که دی اکسید کربن را از هوا جذب می کند, ابزاری ضروری برای مهار گرم شدن زمین خواهد بود.
منیزیت سنگی طبیعی است که در ساخت جواهرآلات و فرآیندهای مختلف صنعتی به کار می رود, و ظرفیت آن در جذب کربن تا همین حالان هم بر دانشمندان روشن بود. هر تن منیزیت, قابلیت جذب حدود نیم تن دی اکسید کربن را از هوا دارد.
قبلاً بررسی هایی درباره امکان ذخیره گازهای آلاینده در قالب های سنگی زیرزمین انجام شده بود, اما زمان بر بودن تشکیل مواد معدنی جدید, مانع از امکان چنین فعالیت هایی شده بود.
ایان پاور, استاد دانشگاه و سرپرست گروه تحقیق در دانشگاه ترنت گفت: ”این روندی است که در طبیعت صدها تا هزاران سال در طبیعت طول می کشد.“ پاور و گروه تحقیقاتی وی فرآیندهایی را برای تشکیل طبیعی منیزیت در دمای پائین شناسایی کردند, و سپس از این دانش برای تسریع قابل توجه تبلور این ماده استفاده کردند.
آنها با استفاده از میکروسکوپ های پلی استرین به عنوان کاتالیزور برای تسریع واکنش هایی که موجب تشکیل این سنگ می شود, زمان تشکیل سنگ را به 72 روز کاهش دادند. کل این فرآیند در دمای اتاق صورت می گیرد که باعث می شود از نظر انرژی مقرون به صرفه باشد.
پاور گفت: ”ما می دانیم که در حال حاضر, این یک فرآیند آزمایشی است و قبل از اینکه بتوان از منیزیت برای جذب دی اکسید کربن از هوا و ذخیره دائم آن در منیزیت استفاده کرد, باید بتوانیم این ماده را در مقیاس بزرگ تولید کنیم. و این امر به چند متغیر بستگی دارد, از جمله قیمت کربن و بهبود فناوری جذب و ذخیره (کربن), اما ما هم اکنون می دانیم که علم این کار را امکان پذیر می کند.“
دانشمندان این نتایج را در نشست زمین شیمی گلداشمیت در بوستون ارائه کردند.
نظر شما