کاهش بستر ۷ دره تهران

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، زهرا صدراعظم نوری ­­در همایش «حذف یا حفاظت؛ رفتار مدیریت شهر با دره‌های تهران» در محل گالری نظر پایتخت، افزود: دره‌ها موهبتی الهی هستند و می‌خواهیم ببینیم طی سال‌ها چه روندی طی شده که الان ما نگران فرآیند کارکرد آن‌ها هستیم.

وی گفت: مردم در تهرانی که جمعیت ثابت هشت و نیم میلیونی دارد و تا بیش از ۱۲ میلیون نیز جمعیت سیار را در خود جا داده است به دلیل مسائل و مشکلات، امکان مسافرت‌های چندروزه خارج از شهر ندارند لذا مدیران شهری باید­امکان استفاده از محیط‌های پیرامون شهری برای شهروندان را فراهم کنند. ­

صدراعظم نوری افزود: به جای آنکه دره‌ها را به نقطه ضعف تبدیل کنیم می‌توانیم پیوندی بین انسان و طبیعت بسازیم. دره‌ها نقش موثری در طبیعت و برای شهر دارند، چون آب شیرین را تامین می‌کنند، در جریان هوا و تلطیف آن موثر هستند و در واقع می‌توانند فضا‌های سبز و گردشگری ایجاد کنند. دره‌ها به عنوان تفرجگاه پیرامون شهر می‌توانند فضایی برای گذران اوقات فراغت شهروندان باشند.

این عضو شورای شهر تهران گفت: با بررسی اجمالی می‌بینیم دره‌های تهران نه تنها آن کارکرد‌ها را ندارند و در مجموع به ارتقای محیط شهری منجر نشده اند بلکه باعث معضلات و مشکلاتی نیز شده اند، بعضی دره‌ها به رود‌های بزرگ فاضلاب شهری تبدیل یا بستر آن‌ها سیمانی شده اند و جاذبه خود را از دست داده اند، دره‌هایی که می‌توانستند سیل را به صورت طبیعی هدایت کنند و سیلاب را به پایین دست ببرند یا از بین رفته اند یا متروکه شده اند.

وی افزود: زمانی که طرح جامع تهران تهیه شد از دره‌های تهران به عنوان ستون فقرات این کلانشهر یاد شد، ولی در طرح تفصیلی به علت نوع برخورد نامناسب با این پدیده، دره‌ها جایگاه خودشان را پیدا نکردند؛ این اتفاق شاید به دلیل مطالعات یا نظرات بعضی مشاوران و سوءبرداشت‌ها از مهندسین مشاور و سلیقه‌های آن‌ها بوده است.

این عضو شورا با انتقاد از تغییر کاربری‌ها در روددره‌های پایتخت و نیز شرایط نامناسب حاکم بر آن‌ها طی سال‌های گذشته گفت: این درحالی است که شهرداری در سال‌های ۸۶ تا ۹۶ تنها ۲ هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان صرف این دره‌ها کرده است، این هزینه مربوط به کار‌های عمرانی، کف سازی و ساخت دیواره طی ۱۰ سال بوده است.

وی گلایه کرد: در مقطعی که دره‌های ما خشک بود، مسئولان به فکر تغییر کاربری افتاده و در مسیر رودخانه ساخت و ساز کردند، در حالی که تجربه سیل گلابدره در سال ۶۰ را داشتند که اطرافش شسته شد، اما باز هم در سال ۹۰-۹۲ شهرداری آمد و قسمت پایین دست را شهرک‌هایی درست کرد.

رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای تهران گفت: در فروردین‌ سیل می‌آید، باز هزینه‌هایی می‌کنیم که مشکلاتی درست نکند، در پایان سال ۹۷ و شروع امسال شهرداری تهران اقدامات گسترده‌ای مثل لایروبی و عملیات عمرانی همچون برداشتن پل و سوله انجام داد که توانستیم سیل را مدیریت کنیم و اگر این مدیریت نبود حتما مشکل داشتیم.

وی درباره مقصر وضعیت کنونی روددره‌ها نیز افزود: درباره مقصر وضعیت کنونی نیز باید گفت که نمی‌توانیم خیلی ساده بگوییم مقصر­فرد یا سازمان است و در این بازه زمانی همه این اتفاقات افتاده است، ما بدون آنکه ساز و کار‌های لازم را فراهم کرده باشیم در مقاطعی شهرداری‌ها را به صورت نهاد‌های عمومی خودگردان تعریف می‌کنیم و این اختیار را می‌دهیم که بیایند و از هر طریقی درآمد به دست بیاورند تا بتوانند از آن درآمد، شهر را اداره کنند.

صدراعظم نوری گفت: به هرحال شهر بزرگی مثل تهران را چگونه باید اداره کنند، وقتی هیچ منبع درآمدی پایداری برای آن‌ها از ردیف دولتی در نظر گرفته نشده است، مسئله رفت و آمد و خطوط مترو را با این جمعیت چگونه باید مدیریت کنند؟

وی افزود: نکته بعدی اینکه چرا از مشاوران و مهندسان شهرساز به عنوان مقصر یاد نمی‌شود؟ نقش ذینفعان و مردم کجاست؟ افرادی که دکه می‌زنند و زباله هایشان را می‌ریزند هم نقش دارند، وقتی میل به توسعه و مهاجرات در شهر تهران افزایش پیدا می‌کند و قیمت زمین بالا می‌رود طبیعی است که یکسری زمین‌ها و دره‌ها را نیز تصرف کنند.

به گفته وی براساس آمار‌ها بستر هفت دره تهران در نتیجه تعرض، از یک هزار و ۹۰۰ هکتار به ۸۰۰ هکتار کاهش یافته است. اینکه در ۱۴ سال قبل تصمیم‌هایی نادرست گرفته شده و بعضی قوانین اشتباه بوده جای کتمان ندارد، اما چه کسی مقصر است؟ همه مقصریم، البته میزان ­قصور هر فرد متفاوت است.