چهل قاب از روز جهانی قدس

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداو سیما خورشید از همیشه به زمین نزدیک‌تر بود، گرمای تابستان، عطش نمازگزاران، این روایت اولین روز قدس در آخرین جمعه رمضان ۵۸ است.
آیت الله طالقانی در اولین نماز جمعه تهران وظایف مسلمانان جهان را تشریح می‌کند و اینکه چرا امروز روز قدس نامیده شده است. وی می‌گوید باید مسلمانان دنیا بدانند که همه عضو یک پیکرند و با بی تفاوتی نمی‌توانند خودشان را حفظ کنند.
اما جان کلام را امام گفته بود، دولت‌ها نمی‌توانند ملت‌ها بپاخیزند. امام خمینی (ره) معتقد بود این روز مقابله با ابرقدرتهاست و روزی است که باید مستضعفین تجهیز شوند و مقابل مستکبرین بایستند.

حضور ملت‌ها هم بدون آگاهی، همچون نماز بدون حضور قلب پیوند آسمانی اسلام را ندارد.
همین شد که امثال شهید بهشتی این هدف والا را تبیین کردند و گفتند که برای آزاد کردن روز قدس از هیچ تلاشی فروگذار نخواهند کرد؛ و این چنین در سال ۶۰، مردمی که قرار است راهپیمایی کنند دانسته در این مسیر گام برمی دارند.
راهپیمایی‌ها در دهه ۶۰ راهش را پیدا کرده بود، روز قدس، زبان روزه با حضور قلب، در دل مردم غرب نیز نفوذ کرد.
همین هم موجب شد در مرکز لندن هم با آنکه مدت زیادی از آغاز یک نهضت در مرکز انقلابی اسلامی نمی‌گذرد، همان شعار‌ها شنیده شود.
حتی در گرمای راهپیمایی ۶۶ می‌شد داغ شدن حضور در بیت المقدس را هم دید.
سال‌های هفتاد دیگر مسیر روز قدس محدود به یک خیابان و یک کوچه نبود. اعزام گروه‌های خبری برای پوششی وسیع آغازگر دور جدیدی از راهپیمایی‌ها بود باید از آسمان به روز قدس نگاه کرد.
دهه ۸۰ شد. فصل‌های یک حضور تغییر کرد، روایت‌ها هم عوض شد.
هرچه غربی‌ها در مقابل جنایت صهیونیست‌ها سردتر می‌شدند حضور مردم جهان گرم‌تر و پرنگ‌تر می‌شد.
حالا دنیا توجهش کاملا به فلسطین معطوف شده باید ذهن‌ها را منحرف کرد. در راهپیمایی سال ۸۸ صدای ناکوکی در میان این جمعیت شنیده می‌شد، صدایی که البته قبل از آن نتش در رسانه‌های ضد انقلاب نوشته شد.
شعار‌های که باید شبهه را در ذهن جوان آزاده به وجود می‌آورد. منحرف شدن ذهن‌ها از صهیونیست‌ها در آن حد اهمیت داشت که تا چند سال بعد تلاش شد این شعار توسط سران غربی زنده بماند.
اما دهه ۹۰ که آغاز شد موج بیداری اسلامی را هم با خود آورد که دم تازه‌ای بود بر روح آزادیخواهان جهان، راهپیمایی قدس ۹۰ تماشایی شده بود.
همزمان با راهپیمایی سال ۹۲ محاصره صهیونیست‌ها تنگ‌تر و طرح نیل تا فرات آن‌ها ابتر مانده بود. آفتاب داغ دهه ۵۰ به گرمای تابستان قدس دهه ۹۰ رسیده بود.
هرچند گره معیشت مردم در گیرو دار تحریم‌ها، ذهن‌ها را درگیر کرده بود، اما خاطر‌ها از یاد قدس خالی نبود.
در آستانه ۴۰ سالگی زیر سنگین‌ترین عملیات روانی، امریکا از عهدی که بست رفت، اما مردم پای آرمان‌های امام و انقلاب ماندند.
روزی که آهنگران نوای راه قدس از کربلا را می‌خواند تصورش سخت بود، اما ۴۰ سال بعد مقاومت در ۴ فرسخی قدس جبهه بندی کرده بود.
اما آنچه را که جوان در آینه می‌دید امام در خشت خام دیده بود. نسل اول انقلاب تا نسل چهارم از علویان طبرستان تا اهل سنت سیستان در همین قدم‌ها و برغم همه فشار‌ها و فضاسازی‌ها همچنان مصمم برای آزادی فلسطین. همین اراده چراغ انتفاضه‌ها را روشن کرد، بیداری آزادی خواهان جهان را رقم زد و رویای نیل تافرات صهیونیسم را در نطفه خفه کرد.
از روز قدس ۵۸ تا روز قدس ۹۸، ۴۰ سال گذشته. جنگ‌های عقیدتی و سیاسی به اوج خود رسیده و تلاش شده شبهه‌های زیادی به ذهن جوانان تزریق شود، اما به نظر می‌رسد با وجود تغییر نسل‌ها آنچه تغییر نکرده آرمان فلسطین و رهایی قدس شریف است که زنده‌تر هم شده است.