سوریه به تجاوزات پاسخ دندان شکنی خواهد داد

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صدا و سيما؛ ­پایگاه اینترنتی روزنامه رای الیوم در گزارشی به قلم زهیر اندرواس نوشت: پس از هر تجاوزی که دولت اشغالگر اسرائیلی ضد سوریه انجام می دهد در میهن عربی این صداها به گوش می رسد که چرا دمشق پاسخ نمی دهد؟ این پرسش به نوبه خود موجه است. برخی به این کشور عربی ناسزا می گویند, کشوری که بیش از هشت سال است که با یک توطئه جهانی روبرو است تا به یک دولت شکست خورده تبدیل شود و براساس ان اولا امنیت اسرائیل حفظ شود و دوم اینکه آنچه از فلسطین باقی مانده است از بین برود. بنابراین باید برخی نکات را تشریح کنیم. زمانی که به سوریه حمله می شود ما به شدت ناراحت می شویم و به خودمان این اجازه را می دهیم که بپرسیم: روسیه چه نقشی دارد؟ چرا مسکو به دمشق اجازه نمی دهد از سامانه اس 300 در خاک سوریه استفاده کند؟ برای اینکه روسیه را متهم نکنیم باید تاکید کنیم که در سیاست دوستی وجود ندارد بلکه منافع وجود دارد و روسیه با این هدف به دعوت دولت سوریه وارد این کشور شد که به نظام حاکم برای بیرون راندن گروههای تروریستی تکفیری کمک کند. این گروههای تروریستی از کشورهای عربی و دقیقا کشورهای عربی حوزه خلیج فارس, آمریکا و کودک نازپرورده اش اسرائیل کمکهایی دریافت کردند تا به نوک پیکان «مبارزه» با «نظام استبدادی اسد» (!) تبدیل شوند یعنی این گروهها به نیابت از دشمنان امت عربی می جنگند تا این کشور عربی را نابود کنند. سوریه حتی یک روز از حمایت از مقاومت در لبنان و فلسطین دست نکشید.
روسیه منافع تاکتیکی و راهبردی در خاورمیانه دارد و ارتش و تجهیزاتش را برای آزاد سازی فلسطین یا جولان نفرستاد اما اصلا نمی توان روسیه را با سر اژدها یعنی آمریکا در حمایت مطلق از رژیم اشغالگر مقایسه کرد. در نتیجه اشتباه است در هر کار کوچک و بزرگ روی آن حساب کرد زیرا روسیه براساس برنامه های خاص خود عمل می کند و لازم است روابط خوبش را با اسرائیل حفظ کند زیرا خود روسیه از تحریمهای اقتصادی آمریکا رنج می کشد و آمریکا نیز از تل آویو فرمان می گیرد. تل آویو با استفاده از فشارهای شدید لابی یهودی صهیونیستی در آمریکا سیاستها را تعیین می کند. علاوه بر این باندهای راست محافظه کار در آمریکا همواره بیش از هرتزل صهیونیست هستند و در این مطلب کوتاه باید به جان بولتون افراطی و کینه توز اشاره کرد که ما این احساس را داریم وی از عربها به شدت متنفر است.
در این زمینه باید اشاره کنیم که ایران فن آوری آمریکا را با سرنگون کردن پیشرفته ترین پهپاد جهان به چالش کشید و یک پیروزی ضد واشنگتن به ثبت رساند و واشنگتن نیز با ترغیب اسرائیل و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس به ویژه عربستان سعودی تهدید کرد به ایران حمله خواهد کرد اما چرا از دلال آمریکایی یعنی دونالد ترامپ نمی پرسید چرا به «تجاوز» ایران پاسخ ندادی؟ یاد آور می شود آمریکا از هر نظر بزرگترین کشور جهان است. چرا از وی نمی پرسید با رهبر کره شمالی ملاقات می کنی و سعی داری با وی گفتگو کنی در حالیکه تحریمهای اقتصادی کشنده علیه جمهوری اسلامی ایران اعمال می کنی و شروط غیر قابل اجرا برای به زانو در آوردن آن تعیین می کنی؟ پاسخ به نظر ما ساده است زیرا کره شمالی تهدید تاکتیکی یا راهبردی برای دولت اشغالگر اسرائیلی نیست در حالیکه تهران دشمن شماره یک این رژیم است و آرمانش را برای محو کردن آن از نقشه جهان پنهان نمی کند. بنابراین نکته کلیدی و شاه بیت همین است.
با این وجود این پرسش به قوت خود باقی است: چرا پوتین به بشار اسد رئیس جمهور سوریه اجازه نمی دهد با استفاده از موشکهای اس 300 از کشورش دفاع کند؟ این پرسش را بر این اساس مطرح می کنیم که سوریه قلب تپنده عربیت است. با مطرح کردن این پرسش نمی خواهیم بین دو متحد اختلاف بیندازیم! برای اینکه باور کامل داریم اسرائیل چیزی جز زبان زور نمی فهمد و این مقاومت فلسطینی در نوار غزه است که درسهایی به اسرائیل در جنگ داد و صدها موشک ساخت داخل را طی بیست و چهار ساعت بر سر آن ریخت, امری که سران این رژیم را واداشت به خاطر برقراری آتش بس التماس کنند و مقامات و سران آن اعتراف کردند قدرت بازدارندگی اش نه تنها دچار فرسایش شد بلکه از بین رفته است و همین نکته درباره حزب الله نیز مصداق دارد که طی تجاوز تابستان 2006 بینی دولت اسرائیل را به خاک مالید و از آن زمان این دولت یاغی جرات نکرد حتی یک گلوله به سوی لبنان شلیک کند زیرا حزب الله قواعد بازی و درگیری را تعیین می کند. یادآور می شود روابط بین المللی محکوم به موازنه قدرت است.
سوریه به این افسارگسیختگی اسرائیل پاسخ خواهد داد اما متهورانه به گزینه جنگ متوسل نخواهد شد در حالیکه بیشتر رژیمهای عربی سراسیمه به دنبال عادی سازی روابط با رژیم اشغالگر هستند. این رژیم با کثیف ترین و خطرناکترین جنایت طول تاریخ در سرزمین فلسطین ایجاد شد و سوریه پاسخ دندان شکنی خواهد داد اما در دام اقدامات تحریک آمیز اسرائیل نخواهد افتاد. اسرائیل از یکسو به دنبال شعله ور کردن جنگ در منطقه است و از سوی دیگر می خواهد بحرانهای داخلی خود را صادر کند.
باید به همه به ویژه کسانی که برای سوریه «دل می سوزانند» یاد آور شویم که این گفته ناپلئون را به خاطر آورند که گفت «چقدر آسان است در بیرون میدان باشی و بگویی لنگش کن». سوریه قطعا پاسخ خواهد داد و جوش و خروش در دمشق منفجر خواهد شد و آنگاه حزب الله و مقاومت فلسطینی در غزه و شاید هم ایران به جنگ تعیین کننده ملحق خواهند شد؛ جنگی که به تغییرات بزرگ و راهبردی در خاورمیانه منجر خواهد شد.