تفاوت های سبک روایت نویسی و خبرنویسی سنتی

پژوهش خبری صدا وسیما: در سال های اخیر شبکه های خبری برای جذب مخاطبان بیشتر، به سبک های نوین ارائه اخبار روی آورده اند. استفاده از نرم خبر از شیوه هایی است که باعث افزایش مخاطبان می شود. یکی از شیوه های نرم کردن خبر سخت، استفاده از روزنامه نگاری روایی در تنظیم خبر است. استفاده از سبک روزنامه نگاری روایی در گزارشگری را می توان خلاقانه ترین هنر روزنامه نگاری به حساب آورد. در عین حال رویکرد اجتماعی این هنر است که ما را داستان گو و راوی بار می آورد. روایتی که در آن صدای مردم پررنگ تر از همیشه است. در میان انواع گزارش ها شاید بتوان گزارشگری اجتماعی را حسی ترین و هنری ترین نوع گزارش دانست. همچنین میدانی برای بروز خلاقیت های خبرنگاران است. در این نوع گزارشگری وارد داستان می شویم، به کاوش در زندگی روزمرة مردم می پردازیم، هنجارها و ناهنجاری ها را نقد می کنیم و مسئولان را به چالش می کشیم. گزارشگری اجتماعی، بیش از آنکه گزارش رویدادها باشد، گزارش روندهاست و روندها بستر مناسبی برای گزارش های داستانی- روایی است. با این اوصاف شبکه های خبری پیشرو، اکثر اخبار خود را به شیوة روایت گری ارائه می کنند. شواهد نشان می دهدکه برنامه های خبری صداوسیما نیز در سال های اخیر در بازنمایی رویدادها‏، ضمن گذر از الگوهای سنتی، تلاش کرده است توجه خود را به سبک-های مدرن و شیوه روایت گری در ارائه اخبار معطف کند. در پژوهش حاضر به بررسی تفاوت روایت نویسی با سبک های خبرنویسی سنتی پرداخته می شود.

متن کامل این مطلب در اینجا قابل دریافت است.
پژوهش خبری // زهرا فرخی