تشدید تقابل درونی در ناتو و پیامدهای آن (2)

پژوهش خبری صداوسیما: در اکتبر 2019 رخدادی مهم، باعث شد تا اختلاف‏، تفرقه و واگرایی در ناتو بسیار برجسته تر شود. ماجرا از این قرار بود که در پی تماس تلفنی در 6 اکتبر بین ترامپ و اردوغان، ترکیه سه روز بعد با چراغ سبز آمریکا تهاجم خود به شمال سوریه را تحت عملیات "چشمه سرخ" در 9 اکتبر آغاز کرد. این در حالی بود که تا آن زمان آمریکا عملا حداقل مانع از این شده بود که ترکیه بتواند به کردهای این منطقه حمله کند . حمله آنکارا به شمال سوریه برای سران اروپا مخصوصا فرانسه ایجاد تردید کرد. باید توجه داشت محور و قلب ناتو ماده 5 اساسنامه این پیمان است. طبق این ماده حمله به کشور عضو، حمله به تمامی اعضا تلقی می‌شود و دیگر کشورهای عضو موظف هستند که دفاع کنند. این اصل در واقع اصل «دفاع جمعی» است. ولی ناگهان سران اروپایی مشاهده کردند که هم آمریکا و هم ترکیه که بزرگترین نیروها را در ناتو دارند ، بدون هماهنگی و نشست با دیگر اعضا، یک اقدام نظامی را رقم می‌زنند که به شدت مخالف منافع اروپا بود.
این پژوهش به روش «مصاحبه عمیق» با حضور «دکتر میرطاهر» کارشناس ارشد مسائل راهبردی انجام شده است تا با رویکرد توصیفی در وهله نخست اقدام نظامی آنکارا در شمال سوریه و در پی آن واکنش فرانسه و دیگر اعضا ناتو تبیین و بررسی شود و در نهایت به واکاوی لایه های درونی تشدید تقابل در ناتو و پیامدهای آن بپردازد.

پژوهشگر: فرشته مقدم
متن کامل این مطلب در اینجا قابل دریافت است.