سیاستمداران آمریکایی و رفتار‌های احمقانه؟

   همواره وقتی سخن از رفتار‌های سطحی و به دور از خرد سیاستمداران به میان می‌آید، یا زمانی که رسانه‌ها پیرامون رفتار‌های لمپن گونه‌ی مقامات سیاسی سخن می‌گویند، نخستین فردی که تصویر او را در ذهن خود تجسم می‌کنیم دونالد ترامپ است. چهل و پنجمین رئیس جمهور ایالات متحده‌ی آمریکا. مردی که از تجارت و ایفای نقش در برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی، به مقام ریاست جمهوری ایالات متحده رسید. مردی که رفتار‌های سطحی و به دور از خردش انتها ندارد و همواره سخنان او سوژه‌هایی طنز برای رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بوده است. به طور مثال زمانی در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۱۶ میلادی، ترامپ پس از مشاجره‌ی لفظی اش با سناتور لیندسی گراهام، در طی سخنرانی اش شماره‌ی تلفن او را به صورت عمومی اعلام کرد. (بعد‌ها لیندسی گراهام در ویدئویی در پاسخ به ترامپ، با توسل به وسایلی نظیر ساطور، چوب گلف، مخلوط کن و ... گوشی همراه خود را خرد کرد؟!) یا همین سال گذشته بود که ترامپ پس از دیدار با ژنرال‌های ارتش آمریکا گفت: "جلسه‌ای در پنتاگون با تعداد زیادی ژنرال داشتم. شبیه فیلم‌های سینمایی بودند. بهتر و قوی‌تر از تام کروز به نظر می‌آمدند؛ و من بیش از هر زمانی ژنرال دارم. " همچنین پس از آن دیدار او گفته بود: "من می‌توانم محبوب‌ترین فرد در اروپا باشم. می‌توانم برای به دست آوردن هر پستی اقدام کنم، اگر بخواهم. " یا همین چند روز قبل بود که ترامپ بعد از پیروزی تیم کانزاس سیتی، در توئیتی آن تیم را نماینده‌ی ایالت کانزاس معرفی کرد در حالیکه "کانزاس سیتی" در ایالت میسوری آمریکاست! نمونه‌هایی که بخش کوچکی از رفتار‌ها و سخنان دلقک گونه‌ی دونالد ترامپ است. رفتار‌ها و سخنان سطحی‌ای که در طی ریاست جمهوری ترامپ و یا قبل از آن نیز به کرات به چشم می‌خورد و بعید است بتوان در صد‌ها یادداشت هم به تمام آن‌ها اشاره کرد. اما دونالد ترامپ صرفاً یک نمونه است. نظام سیاسی ایالات متحده تا کنون روسای جمهور یا سیاستمداران فروانی را که فاقد سلامت روانی و اخلاقی بوده اند، در کارنامه‌ی خود داشته است. سیاستمدارانی که دست به رفتار‌های احمقانه‌ی فراوانی در طی حیات سیاسی خود زدند و ضربات سنگینی به اعتبار نظام سیاسی آمریکا وارد کردند.

   به طور نمونه رونالد ریگان چندروز پیش از اینکه ریاست جمهوری خود را آغاز کند، برای خرید آب نبات‌هایی به نام Jelly bean که بسیار مورد علاقه‌ی او بود، به بورلی هیلز در لس آنجلس رفت. او ۶۰۰ شیشه از این آب نبات‌ها را به قیمت ۳۲ هزار دلار خرید که این خبر تا مدتی رسانه‌های آمریکا را به خود مشغول کرده بود. ریگان در طی ریاست جمهوری اش ماهانه بیش از ۶۰۰ هزار آب نبات jelly bean سفارش داده بود. البته اینگونه خرید‌ها را در کارنامه‌ی ریگان به وفور می‌توان یافت کرد. خرید چهارجفت چکمه کابوی پوست لاما به قیمت ۴ هزار دلار که با طلای ۱۴ عیار به علامت ریاست جمهوری نیز منقش شده بود یکی دیگر از خرید‌های عجیب و غریب این شخص است. مردی که با پیشینه بازیگری وارد دنیای سیاست شد. او زمانی در طی دوران ریاست جمهوری اش دستور داد تا ۳ وال که در آب‌های شمال آلاسکا در حال یخ زدن بودند را نجات دهند و تلفنی حال آن‌ها را جویا میشد. برای نجات این وال‌ها ۵ میلیون و ۸۰۰ هزار دلار هزینه شد و این در حالی بود که در همان زمان، خانه‌ای در همان منطقه آتش گرفت و ۳ کودک در آتش سوختند. چرا که آن زمان آتش نشانان ماموریت دیگری داشتند و آن هم نجات ۳ وال بود! 

    بیل کلینتون چهل و دومین رئیس جمهور ایالات متحده نیز نمونه‌ای دیگر است. او در اوائل زمان ریاست جمهوری اش متهم به مصرف مواد مخدر بود. موضوعی که در ابتدا او به شدت آنرا تکذیب می‌کرد، اما بعد‌ها در سخنرانی‌ای به آن اقرار کرد. در ۱۹۹۷ میلادی زمانی که سگ کلینتون بچه‌ای به دنیا آورده بود، نزدیک به ۳ هزار نفر از مردم آمریکا برای او نامه نوشتند تا چه نامی برای سگش انتخاب کند و تا مدت‌ها رسانه‌های آمریکا درگیر این موضوع بودند. او بعد از چندروز و بررسی نامه‌ها اعلام کرد که نام سگش را Buddy گذاشته است. در حقیقت Buddy نام دایی او بود که کلینتون او را بسیار دوست داشت. همچنین رسوائی‌های جنسی و روابط نامشروع او نیز بسیار زبانزد است. از مهمترین نمونه‌های آن رابطه‌ی جنسی بیل کلینتون با پالا جونز است که وی آن را هم در ابتدا تکذیب می‌کرد، اما بعد‌ها که دروغ گویی او مشخص شد، مجبور به پرداخت غرامت ۸۵۰ هزار دلاری به پالا جونز گردید. 

   جان اف کندی، رئیس جمهوری ترور شده‌ی آمریکایی‌ها نیز با مرلین مونرو رابطه‌ی جنسی داشت. جورج دبلیو بوش، رئیس جمهوری که جنگ‌های فاجعه بار عراق و افغانستان در دوره‌ی او آغاز شد؛ صد‌ها جمله‌ی احمقانه در مدت ریاست جمهوری اش به زبان آورد که لیست آن‌ها به وفور در فضای مجازی موجود است. به طور مثال او در سال‌های حضورش در کاخ سفید گفته بود:" ما تعهد راسخی به ناتو داریم. ما جزئی از ناتو هستیم. ما تعهد راسخی به اروپا داریم. ما جزئی از اروپا هستیم؟! " یا او زمانی دیگر گفته بود" بخش زیادی از واردات آمریکا از خارج از کشور است؟! " و ده‌ها مورد دیگر که به شکل جدی انگاره نخبه سالاری نظام سیاسی ایالات متحده را با چالش‌هایی اساسی مواجه کرده است. اعتباری که با ادامه‌ی ریاست جمهوری دونالد ترامپ، بیش از پیش خدشه دار خواهد شد و جای خالی سیاستمدارانی، چون آبراهام لینکلن در ایالات متحده، بیش از هر زمانی حس خواهد شد.