چگونه کودک حسود را تربیت کنیم؟

یک آمار جالب توجه جهانی می‌گوید که همه ‌کودکان درصدی از حسادت را نسبت به خواهر، برادر یا کودکان دیگر تجربه می‌کنند. در عین حال، روانپزشکان معتقدند والدین باید حسادت کودک را به عنوان احساس طبیعی کنترل کنند، زیرا اگر کودک خودش را با کوچولو‌های اطراف خود مقایسه کند، به مشکلاتی دچار خواهد شد.

 

 

 

 

 

کنترل حسادت کودک به او احساس بهتری خواهد داد و می‌تواند روابط اجتماعی بهتری هنگام برخورد با دیگر کودکان داشته باشد.

 

از سوی دیگر، کنترل نشدن چنین احساساتی موجب سرخوردگی و ناراحتی او می‌شود و روابط کودک با همسالان خود را از حالت عادی خارج می‌کند. اگر دوست دارید به عنوان پدر یا مادر، حسادت کودک را راحت‌تر کنترل کنید و احتمال آسیب رساندن به خودش و دیگران را کاهش دهید، از روش‌های زیر بهره بگیرید.

 

 

وقتی کودک می‌بیند که احساسات او را نمی‌شناسید و درخواست او برای شما مهم نیست، سعی می‌کند کاری کند به او توجه کنید. اگر باز ناموفق بماند، کار‌های بدتری می‌کند و به عنوان نمونه بلندتر فریاد می‌زند. باید به کودک بفهمانید که احساس او برای شما خیلی اهمیت دارد.

 

اگر به عوض کردن لباس‌های برادر کوچک از سوی شما یا بازی شما با این رقیب کوچولو حسادت می‌کند، باید به او بفهمانید که اگر صبر کند، به او نیز در همین زمینه کمک خواهید کرد یا این‌که با او بیشتر بازی خواهید کرد. حتی اگر سه تایی بازی کردید و او به رقیب کوچکش باخت، باید به او بگویید که مطمئن هستید می‌تواند در نوبت بعدی بازی برنده شود.

 

 

 

 

 

کودکان خیلی زود خود را با دیگران مقایسه می‌کنند و به این نتیجه می‌رسند که توانایی خوبی در یک فعالیت خاص ندارند و ممکن است ناامید شوند. در چنین شرایطی وظیفه پدر و مادر، ایجاد توازن بین داشته‌ها و نداشته‌های او است تا مانع از حسادت ورزیدن کودک به همسالان شود.

 

علاقه‌مندی به نقاشی یا فوتبال را مثال می‌زنیم. اگر کوچولوی شما اندکی ضعیف است و می‌خواهد این قبیل کار‌های خاص را کنار بگذارد، با او صحبت کنید تا بفهمد که قرار نیست بهترین نقاش یا بهترین فوتبالیست ایران باشد. همین که چنین هنری دارد، کافی است و خیلی از همسالان او هستند که از چنین هنری بی‌بهره‌اند و به او حسادت می‌کنند. با او تمرین کنید و با تشویق مداوم، فرزند خود را به نقطه مطلوب برسانید. مهم این است که خودش از ترک آن فعالیت منصرف شود.

 

 

 

 

 

رایج‌ترین نوع حسادت کودکانه، حسادت به اسباب‌بازی‌ها، لباس‌ها و دارایی‌هایی است که دیگران دارند و او ندارد. اگر تهیه چنین چیز‌هایی از عهده شما خارج است، به او پس‌انداز کردن را بیاموزید و بگویید می‌تواند با پول‌های روزانه یا عیدی‌های خودش، چنین وسایلی را بخرد. گذشت را نیز به او بیاموزید.

 

این‌که بداند برخی همسالان او همین چیز‌هایی که کودک‌ شما در اختیار دارد نیز ندارند، به او کمک می‌کند حسادت کمتری به دیگران بورزد و حتی به دوستان خود کمک می‌کند تا از داشته‌های او استفاده کنند. می‌تواند لباسی که پوشیده و حالا برای او کوچک شده است، به دوست خود هدیه بدهد. این آغاز راه است و کودک شما علاوه بر شکرگزاری، بخشیدن چیز‌های خوب را نیز خواهد آموخت.

 

 

اگر برای یکی از فرزندان‌ خود چیزی می‌خرید، برای فرزند دیگرتان نیز چیزی هر چند کوچک و ارزان بخرید. به توانایی‌های هر دو نظر داشته باشید و هر کدام را در فاز خاصی بیندازید تا به هم حسادت نکنند. حتی اگر هر دو در یک فعالیت خاص با هم رقابت دارند نیز با حرف‌ها و تشویق‌های‌ خود، یکی را علیه دیگری نکنید. ابراز محبت شما به هر دو باید در یک سطح باشد و البته نه از یک جنس!

 

این شما هستید که با رفتار خود با همسالان فرزندتان به او نشان می‌دهید چگونه با کودکان دیگر رفتار کند و مهربانی با کوچک‌تر‌ها را به عنوان یک اصل زندگی در خود برشمرد. در عین حال، باید انضباط داشته باشید و به او هم بیاموزید که باید منضبط و احترام‌گذار باشد. به این ترتیب، دایره حسادت‌ها کوچک‌تر خواهد شد و او به جای دست‌درازی به اموال دوست خود به او احترام می‌گذارد و از او اجازه می‌گیرد.