بی لطف شما درد مداوا شدنی نیست

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ مرکز قم، همیشه به صحن و سرایش که می‌رسیم، گام‌ها را شمرده‌تر بر می‌داریم، دست ادب بر روی سینه می‌گذاریم و زمزمه می‌کنیم «السلام علیکِ یا بنت رسول الله، السلام علیکِ یا فاطمه المعصومه».

دختر امام موسی کاظم (ع) است و خواهر امام هشتم، او در سال ۲۰۱ قمری کوله بار سفر بست تا ضریب بالای ارادت به ولایت را معنا کند، و خود را به برادرش در طوس برساند، چرا که قصه او قصه بلند مدینه تا مشهد است.

اخت الرضا (س) در این سفر بر اثر مسمومیت و شدت غم و اندوه در شهر ساوه بیمار شد و فرمود: مرا به شهر قم ببرید؛ زیرا از پدرم شنیدم که می‌فرمود: شهر قم مرکز شیعیان ماست. بر اساس روایت‌های تاریخی روز ۲۳ ربیع الاول کجاوه حامل حضرت معصومه سلام الله علی‌ها در میان استقبال پرشور مردم قم وارد این سرزمین شد؛ و از قدیم گفته اند که میهمان روزی اش را با خود می‌آورد، و چه مبارک میهمانی که خود میزبان است و قمی‌ها ریزه خوار خوان کرامت او.

محل اقامت مریم آل رسول، منزل موسی بن خزرج بود، همان کسی که مالک املاک بابلان بود و مدفون شدن پیکر مطهر کریمه اهل بیت در دل زمین هایش، افتخاری شد برای دنیا و آخرتش.

اقامت گاه بانوی آب و آئینه را  حالا بیت النور می‌گویند، مکانی مقدس که در و دیوارش ۱۷ روز شاهد حضور شاخه گلی از تبار زهرای مرضیه شد و خشت به خشت دیوارهایش همدم درد‌های تنهایی خواهری بیمار در غم فراق برادری غریب و بی یار.

نگین انگشتری قم فقط التیام بخش درد‌های ناتمام قمی‌ها نیست، یادم هست وقتی در سال‌های قبل در حرم با مسافران خارجی برخورد می‌کردم، حالشان از حضور در این حرم خوب بود، مثل اشپون مسافری از روسیه که می‌گفت اینجا انگار تمام دنیا را کنار می‌زنی و به آرامش می‌رسی.

لطفت همیشه زخم مرا التیام داد

اما با آمدن کرونا، درب‌های رحمت گنبد و بارگاهش بر روی ما بسته شد، مردم مویه کنان از خداوند طلب می‌کردند که بار دیگر این نعمت را به آن‌ها ارزانی دهد.

خانمی پشت همین در‌های بسته نشسته بود و می‌گفت: من هر روزم را با عطر حضور بانوی کرامت شروع می‌کنم، چطور می‌توانم ببینم درب حرمی که پاشنه اش گره گشای مشکلاتمان است بسته شده، چطور می‌توانم ببینم برکت خداوند از ما گرفته شده است.

اما دیری نپایید که این درب‌ها با صدای نقاره خانه حرم بازگشایی شد، تا ساز دلمان به وقت دلتنگی کوک شود و دوباره زائرش باشیم.

حالا در این روز‌های کرونایی که لااقل صحن‌های حرم بر روی دوستداران دختر موسی کاظم (ع) باز است، باز هم به یمن ورود دختری که شفاعت دو دنیایمان بند به مهربانی و لطف و نگاهش است، برنامه‌هایی تدارک دیده شده، اما متفاوت تر.

سلام‌ ای دختر موسی ابن جعفر

برای دانستن این برنامه‌ها سری به معاون فرهنگی حرم مطهر زدم، او گفت:  از ۲۳ ربیع الاول همزمان با سالروز ورود حضرت معصومه (س) به قم به مدت ۱۷ روز ویژه برنامه‌هایی برگزار خواهد شد، اما از مردم تقاضا داریم این برنامه‌ها را از ساعت ۱۰  تا ۱۰:۴۵ در شبکه قرآن و معارف، رادیو معارف و سیمای نور دنبال کنند.

حجت الاسلام احمدی، پخش نوای سلام از حرم مطهر، مسجد مقدس جمکران، بقاع متبرکه و میادین شهر، گلباران مسیر ورود تا حرم مطهر، دیدار خادمان با خانواده‌های شهدا، برگزاری مسابقه عطر سلام در فضای مجازی برای گروه سنی کودک، نوجوان و بزرگسال، تولید نماهنگ سلام، عرض ارادت اقوام مختلف به بانوی کرامت در قالب کلیپ، اجرای برنامه شمیم ریحان در محلات قم و اهدا ۱۶ جهیزیه به نو عروسان را از دیگر برنامه‌های این ایام عنوان کرد.

معاون فرهنگی حرم مطهر شعار امسال جشن‌های سالروز ورود را با توجه به بیماری کرونا «سلام‌ای دختر موسی ابن جعفر؛ بی لطف شما درد مداوا شدنی نیست» خواند.

این شعار مرا به یاد این جمله معروف انداخت، اینکه می‌گویند با کریمان کار‌ها دشوار نیست، تنها باید استمداد طلبید از بانوی کرامت، برای شکوفه دادن درخت اجابت.

یا فاطمهُ اشفعی لنا فی الجنه

امروز روز اول این برنامه هاست، از اتاق آقای احمدی بیرون آمده ام، در گوشه‌ای از حرم روی یکی از فرش‌ها نشسته ام، فرشی دوازده متری، که تنها جای چهار نفر بود که با چسب‌های خاصی فاصله‌ها را مشخص کرده بودند.

با همین فاصله از خانمی که گل در دستانش داشت پرسیدم، برای چه اینجا آمدی؟ اینطور جوابم داد: من سیدم، حضرت معصومه هم عمه سادات، یعنی سایه و پناهمان، اومدم بگم حضورش رو چقدر در زندگیم احساس کردم، هر زمان دلم کویری میشه ملجا من این حرم تا دلم رو بهاری کنم و برگردم خونه.

گوشه‌ای آن طرف‌تر هم می‌توانستی صدای یا فاطمهُ اشفعی لنا فی الجنه را بشنوی، که پسری تازه پشت لب سبز کرده در زیارت نامه‌ای که در دست داشت بار‌ها تکرارش می‌کرد، او می‌گفت: آرامش تنمان، تمام وجودمان، از وجود این حرم است.

من هم که دلم را با عطر دل انگیزحضور در حرم آرام کرده بودم، راهی شدم تا آنچه دیدم را بر روی صفحه بیاور تا شما هم بدانید این روز‌ها در این خانه امن چه خبر است، در راه به یک زوج برخورد کردم، این را از چادر سفید روی سر خانم متوجه شدم، لبخند بر لب می‌گفتند، زندگی مشترکمان را امروز با حضور در حرم و همزمان با جشن سالروز ورود کریمه اهل بیت شروع کردیم و از این بابت خوشحالیم.

اهل استان مرکزی بودند و ساکن قم، می‌گفتند، نائب الزیاره همه آن‌هایی که دلشان اینجاست و نتوانستند بیایند هستیم.

بانو! در این ایام هرکجا که باشیم وضوی عشق می‌سازیم و بر سجاده نیاز می‌نشینیم و با دل هایمان زائر تو می‌شویم، نماز زیارت را هم‌نوا با ملائک مقرب حریم حرمت بر بال‌های رحمتشان می‌خوانیم و زیارت‌نامه پر رمز و راز تو را با تار و پود وجود خویش زمزمه می‌کنیم تا آرام‌آرام کبوتر دلمان پر بگشاید و تا حریم حرمت افتان و خیزان بیاید.

گرچه از ره دور به یاد تو قدح می‌توان نوشید؛ اما خوش به حال ما قمی‌ها که همسایه دیوار به دیوار شماییم؛ همسایه سایه ات مستدام...