یادی از سردار نهضت جنگل

مثل "بی بی لیلا" که سن و سالی از او گذشته است و می گوید: پدرش "مشهدی نبات خواجه گسکریی " به میرزا کوچک جنگلی، پناه داده است.

او از ماه های پایانی عمر نهضت جنگل می گوید که تنهایی و خیانت، میرزا را به پناه جنگل برد و او را به جنگل های "جیران "منطقه گسکره فومن، جایی که مشهدی نبات، پدر "بی بی لیلا"، کلبه چوپانی داشت کشاند.

"بی بی لیلا" به نقل از مرحوم مشهدی نبات تعریف می کند که میرزا کوچک و حسن خان آلیانی، یار مورد وثوق او، غروب یکی از روزهای پاییزی در حالی که برف می بارید، به کلبه او رسیدند و میرزا از مشهدی نبات خواست که به آنها پناه دهد.

بی بی لیلا می گوید: پدرم برای میرزا و حسن خان ، کمی دورتر از کلبه با شاخه درختان پناهگاهی درست کرد و تا 2 روز برای شان آب و غذا برد اماچوپانی پیغام آورد که قزاق ها باخبر شده اند و به اینجا می آیند.

این پیرزن ۸۲ ساله افزود: پدرم میرزا را با خبر می کند و به او آذوقه راه می دهد و میرزا هم از او تشکر می کند اما چون راه درازی در کوهستان در پیش دارد، موقع رفتن از نبات می خواهد باشلقش ( شنل پشمی کلاهدار که از پشم می بافند) را به او بدهد و با اینکه مشهدی نبات همین یک باشلق را داشت ، آن را به میرزا هدیه می کند و خودش در سرما بی باشلق می ماند .

بی بی لیلا خواجه، به نقل از پدرش گفت : میرزا پس از خدا حافظی با مشهدی نبات، راهی کوه های ماسوله رودخان می شود اما به قزاق ها خبر می دهند ؛ شخصی به نام نبات به میرزا پناه داده است و او گرفتار می شود ، اگرچه بخت با وی یار بود و زمانی که می خواستند برای اعتراف گرفتن، زبان نبات را قطع کنند ، کدخدای محل به خبر چین می گوید؛ حرفش را انکار کند و با وساطت کدخدا ، پدرم نبات ،جان سالم به در می برد .

او از بی رحمی قزاق ها هم می گوید و با استناد به گفته های پدرش اضافه می کند : وقتی قزاق ها از مشهدی نبات نا امید می شوند ، در جنگل به جستجو ادامه می دهند و با پسرجوانی روبرو می شوند که بالای درخت درحال چیدن خرمالوی وحشی بود و از او سراغ میرزا را می گیرند و وقتی او اظهار بی اطلاعی می کند ، به جوان شلیک می کنند و او را می کشند .

البته، خیلی ها مثل مشهدی نبات و این جوان ، حاضر بودند جانشان را فدای نهضت و میرزا کنند !