گنجی از گنج‌های عرش الهی

به گزارش خبرگزاري صدا وسيما، دعای یستشیر از گنج‌های عرش الهی است که امام صادق علیه السلام از پدرش و او از جدش امیرالمومنین (ع) و او از پیامبر اکرم برای برطرف کردن هموم و اجابت دعا‌ها روایت کرده است.

 سیّد ابن طاووس در کتاب «مهج الدعوات» از امیر المؤمنین علیه السّلام نقل کرده: حضرت رسول صلى اللّه علیه و آله این دعا را به من تعلیم داد و امر فرمود آن را در هر حال و براى هر سختى و آسانى بخوانم و نیز آن را به جانشین خود تعلیم دهم و خواندن این دعا را ترک نگویم تا حق تعالى را ملاقات کنم و نیز فرمود: یا على این دعا را هر صبح و هر شام بخوان، زیرا که گنجى از گنجهاى عرش الهى است.

متن و صوت دعا ( با نواي حاج مهدي سماواتي )  در ادامه آمده است:

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لا إِلَهَ إِلّا هُوَ الْمَلِکُ الْحَقُّ الْمُبِینُ، الْمُدَبِّرُ بِلا وَزِیرٍ، وَ لا خَلْقٍ مِنْ عِبَادِهِ یَسْتَشِیرُ، الْأَوَّلُ غَیْرُ مَوْصُوفٍ [مَصْرُوفٍ]، وَ الْبَاقِی بَعْدَ فَنَاءِ الْخَلْقِ، الْعَظِیمُ الرُّبُوبِیَّةِ، نُورُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ [الْأَرْضِ]وَ فَاطِرُهُمَا وَ مُبْتَدِعُهُمَا، بِغَیْرِ عَمَدٍ خَلَقَهُمَا، وَ فَتَقَهُمَا فَتْقاً، فَقَامَتِ السَّمَاوَاتُ طَائِعَاتٍ بِأَمْرِهِ، وَ اسْتَقَرَّتِ الْأَرَضُونَ بِأَوْتَادِهَا فَوْقَ الْمَاءِ، ثُمَّ عَلا رَبُّنَا فِی السَّمَاوَاتِ الْعُلَى، الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى، لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِی الْأَرْضِ وَ مَا بَیْنَهُمَا وَ مَا تَحْتَ الثَّرَى.

ستایش خدا را که معبودی جز او نیست، آن فرمانروای بر حق آشکار، تدبیرگر هستی، بی آنکه او را وزیری باشد، و یا با آفریده‌ای از بندگانش مشورت نماید، آغازی است که در وصف نگنجد، و پابرجاست پس از فنای آفریدگان، پروردگاری اش بس بزرگ است، روشنایی آسمان‌ها و زمین‌ها و آفریننده و پدیدآورنده آن دو است، آسمان و زمین را بی ستون آفرید، و از هم گشودشان گشودنی چشمگیر، پس آسمان‌ها به فرمان او بر پا شدند، و زمین‌ها با کوه هایشان بر فراز آب جا گرفت، سپس بلندی گرفت پروردگار ما در آسمان‌های بلند، خدا بخشاینده بر فرمانروایی هستی چیره گشت، تنها از آن اوست آنچه در آسمان‌ها و زمین است و هر آنچه بین آن دو و آنچه زیر خاک است.

فَأَنَا أَشْهَدُ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لا رَافِعَ لِمَا وَضَعْتَ، وَ لا وَاضِعَ لِمَا رَفَعْتَ، وَ لا مُعِزَّ لِمَنْ أَذْلَلْتَ، وَ لا مُذِلَّ لِمَنْ أَعْزَزْتَ، وَ لا مَانِعَ لِمَا أَعْطَیْتَ، وَ لا مُعْطِیَ لِمَا مَنَعْتَ، وَ أَنْتَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ، کُنْتَ إِذْ لَمْ تَکُنْ سَمَاءٌ مَبْنِیَّةٌ، وَ لا أَرْضٌ مَدْحِیَّةٌ، وَ لا شَمْسٌ مُضِیئَةٌ، وَ لا لَیْلٌ مُظْلِمٌ، وَ لا نَهَارٌ مُضِی ءٌ، وَ لا بَحْرٌ لُجِّیٌّ، وَ لا جَبَلٌ رَاسٍ، وَ لا نَجْمٌ سَارٍ، وَ لا قَمَرٌ مُنِیرٌ، وَ لا رِیحٌ تَهُبُّ، وَ لا سَحَابٌ یَسْکُبُ، وَ لا بَرْقٌ یَلْمَعُ، وَ لا رَعْدٌ یُسَبِّحُ، وَ لا رُوحٌ تَتَنَفَّسُ [تَنَفَّسَ]، وَ لا طَائِرٌ یَطِیرُ، وَ لا نَارٌ تَتَوَقَّدُ، وَ لا مَاءٌ یَطَّرِدُ، کُنْتَ قَبْلَ کُلِّ شَیْ ءٍ، وَ کَوَّنْتَ کُلَّ شَیْ ءٍ، وَ قَدَرْتَ عَلَى کُلِّ شَیْ ءٍ، وَ ابْتَدَعْتَ کُلَّ شَیْ ءٍ، وَ أَغْنَیْتَ وَ أَفْقَرْتَ، وَ أَمَتَّ وَ أَحْیَیْتَ، وَ أَضْحَکْتَ وَ أَبْکَیْتَ.

پس من شهادت می‌دهم که تنها تویی خدا، بالابرنده‌ای برای آنچه بر زمین نشاندی نیست، و نه زمین زننده‌ای برای آنچه بالا بردی، و نه عزّت بخشی آن را که تو خوارش کردی، و خوارکننده‌ای نیست آن را که تو عزیز نمودی، و بازدارنده‌ای برای آنچه عطا کردی نیست، و نه عطا کننده‌ای برای آنچه دریغ کردی، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، تو بودی آنگاه که نه آسمانی بنا شده بود، و نه زمینی گسترانیده، و نه خورشیدی تابان، و نه شبی تاریک، و نه روزی فروزان، و نه دریایی خروشان، و نه کوهی استوار، و نه ستاره‌ای روان، و نه ماهی تابنده، و نه بادی وزان، و نه ابری پرباران، و نه برقی درخشان، و نه صاعقه‌ای تسبیح گویان، و نه روحی دم زنان، و نه پرنده‌ای پرآن، و نه آتشی فروزان، و نه آبی روان بوده باشند، پیش از هر چیز بودی، و همه چیز را پدید آوردی، و بر هر چیز توانا بودی، و همه چیز را نو آفریدی، و توانگر نمودی، و ناتوان ساختی، و میراندی، و زنده نمودی، و خنداندی، و گریاندی.

وَ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَیْتَ، فَتَبَارَکْتَ یَا اللَّهُ وَ تَعَالَیْتَ، أَنْتَ اللَّهُ الَّذِی لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ الْخَلّاقُ الْمُعِینُ [الْعَلِیمُ]، أَمْرُکَ غَالِبٌ، وَ عِلْمُکَ نَافِذٌ، وَ کَیْدُکَ غَرِیبٌ، وَ وَعْدُکَ صَادِقٌ، وَ قَوْلُکَ حَقٌّ، وَ حُکْمُکَ عَدْلٌ، وَ کَلامُکَ هُدًى، وَ وَحْیُکَ نُورٌ، وَ رَحْمَتُکَ وَاسِعَةٌ، وَ عَفْوُکَ عَظِیمٌ، وَ فَضْلُکَ کَثِیرٌ، وَ عَطَاؤُکَ جَزِیلٌ، وَ حَبْلُکَ مَتِینٌ، وَ إِمْکَانُکَ عَتِیدٌ، وَ جَارُکَ عَزِیزٌ، وَ بَأْسُکَ شَدِیدٌ، وَ مَکْرُکَ مَکِیدٌ، أَنْتَ یَا رَبِّ مَوْضِعُ کُلِّ شَکْوَى.

و بر فرمانروایی هستی چیره گشتی، پس خجسته بودی،‌ای خدا، و بلندی گرفتی، تویی خدایی که معبودی جز تو نیست، آفریننده یاری رسانی که فرمانت چیره و علمت نافذ، و نیرنگت شگفت، و وعده ات راست، و گفته ات حق، و داوری ات دادگرانه و سخنت هدایتگر، و پیامت نور، و رحمتت فراگیر، و گذشتت بزرگ، و بخششت بسیار، و عطایت فراوان، و ریسمانت استوار، و یاری ات فراهم، و پناهنده ات عزّتمند، و عذابت سخت، و نیرنگت زیرکانه است، توای پروردگار من، آستانت جایگاه هر شکایتی است،

[وَ]حَاضِرُ کُلِّ مَلَإٍ، وَ شَاهِدُ کُلِّ نَجْوَى، مُنْتَهَى کُلِّ حَاجَةٍ، مُفَرِّجُ کُلِّ حُزْنٍ [حَزِینٍ]، غِنَى کُلِّ مِسْکِینٍ، حِصْنُ کُلِّ هَارِبٍ، أَمَانُ کُلِّ خَائِفٍ، حِرْزُ الضُّعَفَاءِ، کَنْزُ الْفُقَرَاءِ، مُفَرِّجُ الْغَمَّاءِ، مُعِینُ الصَّالِحِینَ، ذَلِکَ اللَّهُ رَبُّنَا لا إِلَهَ إِلّا هُوَ، تَکْفِی مِنْ عِبَادِکَ مَنْ تَوَکَّلَ عَلَیْکَ، وَ أَنْتَ جَارُ مَنْ لاذَ بِکَ وَ تَضَرَّعَ إِلَیْکَ، عِصْمَةُ مَنِ اعْتَصَمَ بِکَ، نَاصِرُ مَنِ انْتَصَرَ بِکَ، تَغْفِرُ الذُّنُوبَ لِمَنِ اسْتَغْفَرَکَ، جَبَّارُ الْجَبَابِرَةِ، عَظِیمُ الْعُظَمَاءِ.

و خود حاضر در هر جماعتی، و گواه هر گفتگوی نهانی، نهایت هر حاجتی، شادی بخش هر اندوهگین، توانگری هر بر خاک نشسته ای، دژ استوار هر گریزانی، امان هر هراسانی، نگاهدار ناتوانی، گنجینه تهیدستانی، غم زدای غم زدگانی، پشتیبان شایستگانی، آن است خدا، پروردگار ما، معبودی جز او نیست، کفایت می‌کنی از بندگانت آن را که بر تو توکل کند، و تویی پناه آن که به تو پناه آورد و به درگاهت زاری نماید، نگهدارِ کسی که به دامن تو چنگ زند، یارِ آن که از تو یاری جوید، می‌آمرزی گناهان آن را که از تو آمرزش خواهد، جبّار جبّارانی، بزرگ بزرگان.

کَبِیرُ الْکُبَرَاءِ، سَیِّدُ السَّادَاتِ، مَوْلَى الْمَوَالِی، صَرِیخُ الْمُسْتَصْرِخِینَ، مُنَفِّسٌ عَنِ الْمَکْرُوبِینَ، مُجِیبُ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ، أَسْمَعُ السَّامِعِینَ، أَبْصَرُ النَّاظِرِینَ، أَحْکَمُ الْحَاکِمِینَ، أَسْرَعُ الْحَاسِبِینَ، أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ، خَیْرُ الْغَافِرِینَ، قَاضِی حَوَائِجِ الْمُؤْمِنِینَ، مُغِیثُ الصَّالِحِینَ، أَنْتَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ، رَبُّ الْعَالَمِینَ، أَنْتَ الْخَالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ، وَ أَنْتَ الْمَالِکُ وَ أَنَا الْمَمْلُوکُ، وَ أَنْتَ الرَّبُّ وَ أَنَا الْعَبْدُ، وَ أَنْتَ الرَّازِقُ وَ أَنَا الْمَرْزُوقُ.

سرور سروران، آقای آقایان، سرآمد مولایان، دادرس دادخواهان، گره گشای گرفتاران، اجابت کننده دعای بیچارگان، شنواترین شنوندگان، بیناترین بینندگان، داورترین داوران، سریع‌ترین حسابرسان، مهربان‌ترین مهربانان، بهترین آمرزندگان، برآورنده حاجات مؤمنان، فریادرس نیکان، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پروردگار جهانیان، تویی آفریدگار و من آفریده، و تویی مالک و من مملوک، و تویی پروردگار و من بنده، و تویی روزی دهنده و من روزی خوار.

وَ أَنْتَ الْمُعْطِی وَ أَنَا السَّائِلُ، وَ أَنْتَ الْجَوَادُ وَ أَنَا الْبَخِیلُ، وَ أَنْتَ الْقَوِیُّ وَ أَنَا الضَّعِیفُ، وَ أَنْتَ الْعَزِیزُ وَ أَنَا الذَّلِیلُ، وَ أَنْتَ الْغَنِیُّ وَ أَنَا الْفَقِیرُ، وَ أَنْتَ السَّیِّدُ وَ أَنَا الْعَبْدُ، وَ أَنْتَ الْغَافِرُ وَ أَنَا الْمُسِی ءُ، وَ أَنْتَ الْعَالِمُ وَ أَنَا الْجَاهِلُ، وَ أَنْتَ الْحَلِیمُ وَ أَنَا الْعَجُولُ، وَ أَنْتَ الرَّحْمَنُ وَ أَنَا الْمَرْحُومُ، وَ أَنْتَ الْمُعَافِی وَ أَنَا الْمُبْتَلَى، وَ أَنْتَ الْمُجِیبُ وَ أَنَا الْمُضْطَرُّ، وَ أَنَا أَشْهَدُ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ، الْمُعْطِی عِبَادَکَ بِلا سُؤَالٍ.

و تویی بخشنده و من سائل، و تویی دارای جود و من بخیل، و تویی توانمند و من ناتوان، و تویی عزّتمند و من خوار، و تویی بی نیاز و من تهیدست، و تویی آقا و من بنده، و تویی آمرزنده و من بدکار، و تویی دانا و من نادان، و تویی بردبار و من شتابزده، و تویی رحم کننده و من رحم شده، و تویی عافیت بخش و من بلازده، و تویی اجابت کننده و من ناچار و پریشان، و گواهی می‌دهم که تویی خدا، معبودی جز تو نیست، عطابخش بندگانی بدون درخواست ایشان.

وَ أَشْهَدُ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الْمُتَفَرِّدُ الصَّمَدُ الْفَرْدُ، وَ إِلَیْکَ الْمَصِیرُ، وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ، وَ اغْفِرْ لِی ذُنُوبِی، وَ اسْتُرْ عَلَیَّ عُیُوبِی، وَ افْتَحْ لِی مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً وَ رِزْقاً وَاسِعاً، یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ، وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ؛