تاکید نوری المالکی برخروج نظامیان آمریکایی از عراق

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما به نقل از تلویزیون السومریه نیوز عراق ؛  نوری کامل المالکی نخست وزیر اسبق عراق و رئیس ائتلاف دولت قانون

خوش بینی به جوبایدن و کاهش بحران در منطقه

غزوان جاسم مجری شبکه در ابتدا به موضوعات خارجی که اوضاع داخلی عراق را تحت الشعاع قرار داده است پرداخت و از نوری المالکی درباره تاثیر تغییرات اخیر در آمریکا و روی کار آمدن جو بایدن رئیس جمهور این کشور بر عراق پرسید.
المالکی پاسخ داد: دولت دونالد ترامپ رئیس جمهور سابق آمریکا دولتی متفاوت با همه دولت‌های قبلی آمریکا بود و خود ترامپ هم شخصی بحران‌آفرین بود و هیچ کس نمی‌توانست وی را در چارچوبی حساب شده و مشخص قرار دهد.

وی رفتار‌هایی به دور از چارچوب‌های دیپلماتیک و عرف‌های بین المللی داشت و قبل از آن که به دیگران ضربه بزند به خود آمریکا لطمه وارد کرد. به نظر من اگر وی بار دیگر در انتخابات پیروز می‌شد اقدامات خطرناکی برای جهان انجام می‌داد و جنگ به پا می‌کرد. اگر در دوره اول ریاست جمهوری خود این کار را نکرد به امید آن بود که در دور دوم پیروز شود. آمریکا اکنون در عرصه‌های مختلف سیاست داخلی با عوارض و پیامد‌های حکومت ترامپ دست به گریبان است، اما آمریکا کشور موسسه‌ها و راهبرد‌ها و کشوری مبتنی بر موسسه‌های مطالعات راهبردی است که سیاست‌های آمریکا را برای ده، بیست یا حتی یکصد سال آینده ترسیم می‌کند؛ بنابراین آمریکا کشوری منفعل نیست در نتیجه ترامپ برای این آمریکا وصله ناجور بود، زیرا از همه راهبرد‌های ترسیم شده خارج شد و عدول کرد. دولت‌های آمریکا، در چارچوب سیاست‌های ترسیم شده، با یکدیگر تفاوتی نمی‌کنند، ولی همه می‌دانند که دولت‌های دموکرات همیشه اهل گفتگو بوده اند و به تحقق اهداف و حل مشکلات از طریق گفتگو تمایل دارند. در تاریخ آمریکا هیچ جنگی در دوره حاکمیت دموکرات‌ها اتفاق نیفتاده است بلکه همه جنگ‌هایی که آمریکا در خارج درگیر آن‌ها شده، در دوره جمهوریخواهان بوده است. 

 

تاکید بر همکاری با جو بایدن
مجری از المالکی پرسید، شما از جمله کسانی بودید که خیلی سریع پیروزی بایدن را به وی تبریک گفتید، این شتاب در تبریک گفتن ناشی از دوستی شماست که به دوران نخست وزیری شما و معاونت ریاست جمهوری وی برمی گردد یا این که تصور می‌کنید بایدن برای عراق از ترامپ و دیگران بهتر است؟
المالکی گفت: صرف نظر از مسائل و محاسبات گذشته، تبریک گفتن یک رفتار دیپلماتیک است. زمانی که وی معاون اوباما بود، چهار سال با هم ارتباط داشتیم و تعامل می‌کردیم که شامل تماس‌های تلفنی و دیدار‌ها و بسیاری امور دیگر می‌شود که با هم توافق می‌کردیم و اختلاف داشتیم ومن رابطه شخصی خوبی با وی داشتم، ولی درباره بسیاری مسائل راهبردی با هم اختلاف نظر داشتیم. با توجه به این که وی مسئول امور عراق بود، یکی از مهمترین مسائلی که درباره آن اختلاف داشتیم، موضوع سوریه بود.

وی از طرفداران سرسخت اعمال فشار شدید بر سوریه از زمین و هوا و همه جوانب بود، ولی من برعکس، نمی‌خواستم محاصره‌ای بر مردم و دولت سوریه اعمال شود و اصلا محاصره ملت‌ها را قبول ندارم. در یکی از کنفرانس‌های خبری من و اوباما، خواستار خارج شدن بشار اسد از سوریه شد و در این باره به تندی حرف زد و من در برابر دوربین رسانه‌ها به وی اعتراض کردم

 

مجری به المالکی گفت: اما برخی شما را به سبب همین موضع، مسئول بخشی از اتفاقاتی که با ورود داعش و دیگران افتاد، می‌دانند.
المالکی گفت: من خطر بزرگتر را با خطر کوچکتر دفع کردم. اگر آن‌ها به مرحله براندازی نظام بشار اسد رسیده بودند همانگونه که نظام معمر القذافی را سرنگون کردند، الآن ما اینجا با هم دیدار نمی‌کردیم. داعش وارد بغداد، اردن و لبنان می‌شد و اسرائیل در منطقه نفوذ خود را گسترش می‌داد و مشکلات بزرگی با ترکیه پیش می‌آمد. اگر اجازه داده بودیم شورای امنیت قطعنامه‌ای علیه بشار اسد و درباره قتل یا براندازی نظام وی صادر کند، همین منطقه، کل جهان را به هم می‌ریخت؛ بنابراین اقداماتی بیشتر از این انجام دادم. نه تنها سوریه را محاصره نکردم. اگر سوریه سقوط کرده بود، از منطقه غربی وارد بغداد می‌شدند و از آنجا به سراغ بقیه منطقه می‌رفتند.

 

المالکی در پاسخ به این سوال که با توجه به شناخت شما از بایدن، وی تمایل دارد نیرو‌های آمریکا را در عراق نگه دارد؟ گفت: توافق خروج نیرو‌های آمریکایی در زمان جرج بوش (رئیس جمهور اسبق آمریکا) یعنی در زمان جمهوریخواهان به دست آمد و در زمان اوباما یعنی دموکرات‌ها اجرا شد. به همین سبب حتی تبلیغات انتخاباتی اوباما هم بر موضوع خروج نیرو‌ها از عراق متمرکز بود. دموکرات‌ها مسئله عقب نشینی را پذیرفته بودند و جمهوریخواهان توافق آن را امضا کرده بودند. به همین سبب موضع بایدن به عنوان معاون رئیس جمهور و مسئول امور عراق، بسیار مثبت بود و در مراسمی که به مناسبت اعلام خروج نیرو‌های آمریکایی برگزار شده بود شرکت کرد.

مجری گفت با توجه به این که لوید اوستن به عنوان طرفدار حضور نیرو‌های آمریکایی در منطقه وزارت دفاع آمریکا را به دست گرفته است، مسئله نیرو‌های آمریکایی در عراق چه خواهد شد؟
المالکی گفت: مسئله ماندن یا رفتن نیرو‌ها در دست یک نفر نیست، بلکه کنگره و سنا و دولت درباره آن تصمیم می‌گیرند. این تصمیم بیش از آن که نظامی باشد، سیاسی است. به همین سبب حتی اگر ژنرال اوستن بخواهد نیرو‌ها در عراق بمانند، تصمیم گیری در دست وی نیست و دیگر مسئولان در این باره تصمیم می‌گیرند.

 

وی در پاسخ به این که تامین امنیت صرفا سلاح نیست بلکه فعالیت‌های اطلاعاتی و امکانات تکنولوژیکی هم می‌خواهد که آمریکا آن‌ها را تامین می‌کند گفت: خیر، در این خصوص مبالغه شده است. درست است که حضور نیرو‌های آمریکایی در برخی امور مثل شناسایی هوایی و جمع آوری اطلاعات خوب است و فوایدی دارد، اما نیرو‌های عراقی و سازمان‌های امنیتی عراق هم اینقدر دست خالی نیستند.

ما بخش‌هایی داریم که حتی آمریکایی‌ها از ما خواستند از آن‌ها استفاده کنند مثل ”هسته بازها“ (واحد ویژه‌ای از نیرو‌های امنیتی) که توانست نقشه هسته‌های تروریستی و عملیات آن‌ها را شناسایی و کشف کند. فراتر از همه اینها، مردمی داریم که به شدت مخالف تروریسم و رویکرد‌های تروریستی و تروریست‌ها هستند و بسیاری از اقدامات تروریستی را مردم کشف کردند و به نیرو‌های امنیتی اطلاع دادند.

 

المالکی در ادامه درباره انتخابات آینده عراق و این که آیا این انتخابات به بحرانی که در انتخابات ۲۰۱۸ به وجود آمد پایان می‌دهد یا به سبب فقدان توافق بین گروه‌های سیاسی باعث تشدید بحران خواهد شد؟ گفت: در نظام انتخاباتی و دموکراتیک اصل بر این است که انتخابات به بحران‌ها پایان دهد و اوضاع را اصلاح کند. بزرگترین خطرات، بحران سیاسی است. من معتقدم وفاق سیاسی قدرت واقعی است که باعث ثبات و اداره کشور می‌شود. اگر وفاق سیاسی نداشته باشیم یعنی شفافیت و کنترل امنیتی و روابط خارجی متوازن نخواهیم داشت و چیزی که ما را به وفاق سیاسی می‌رساند همین انتخابات است. من طرفدار سلاح نیستم و با آن به شدت مخالفم و از جمع آوری سلاح‌های غیرقانونی همه گروه‌ها حمایت می‌کنم.

 

وی در ادامه افزود: مشکل دیگر این است که دولت از سازمان ملل و شورای امنیت می‌خواهد بر انتخابات عراق نظارت کنند. این کار بسیار خطرناک است، زیرا هیچ کشوری نظارت بین المللی بر انتخابات خود را نمی‌پذیرد مگر کشور‌هایی که بحران‌های داخلی بغرنجی دارند مثل برخی کشور‌های آفریقایی، اما کشوری مثل عراق نظارت بر انتخابات را به سازمان ملل واگذار کند؟ گروه‌های سیاسی نشستی برگزار و مخالفت خود را با نظارت بین المللی اعلام کردند، ولی این که هیئت‌هایی از سازمان ملل بیایند و به مراکز رای گیری سرکشی کنند و در جریان روند برگزار قرار بگیرند مشکلی ندارد نه اینکه به کمیسیون انتخابات بروند و در وارد کردن اطلاعات و تعیین نتایج نقش داشته باشند. علاوه بر شمارش الکترونیکی آراء، باید آراء به صورت دستی هم شمارش شود.

 

نوری المالکی درباره تمایل خود برای به دست گرفتن مجدد نخست وزیری عراق با توجه به حرف و حدیث‌هایی که مطرح است و این که ائتلاف دولت قانون تا چه اندازه می‌تواند در تعیین نخست وزیر نقش داشته باشد؟ گفت: نخست وزیری چیزی نیست که برای عده‌ای مجاز و برای عده‌ای ممنوع باشد. چارچوب‌هایی وجود دارد که وقتی تحقق پیدا کند ممکن است المالکی یا دیگری مامور تشکیل کابینه شود. به نظر من اگر کسی برای نخست وزیری انتخاب شود و رد کند، خیانت کرده است. هر چند که شرایط سخت است و چالش‌های زیادی وجود دارد؛ بنابراین اگر مصلحت ایجاب کند که من انتخاب شوم، می‌پذیرم هر چند تمایلی به این کار ندارم، ولی اگر مسئولیتی به من واگذار شود برای اصلاح امور می‌پذیرم.