پیام تسلیت سید مقاومت به مناسبت سالگرد در گذشت شیخ الاسلام

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و الصلات و السلام علی سیدنا رسول الله سید الرسل و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین.
برادران و خواهران عزیز.
السلام علیکم و رحمت الله و برکاته
کاش می‌توانستم در این دیدار مبارک و سالگرد برادر بزرگ و عزیزمان سید حسین شیخ الاسلام (رضوان الله تعالی علیه) در کنار و در جمع شما باشم. اما می‌دانم که عذر مرا می‌پذیرید و درک می‌کنید که شرایط امنیتی‌ام اجازه‌ی این کار را نمی‌دهد. با تمام این احوال، با جان و دل و با همه‌ی احساسات و وجودم در این مراسم با شما شریکم.
مرحوم آقای حسین شیخ الاسلام برای بنده و همه‌ی وابستگان به حزب الله لبنان، برادری بزرگ و عزیز و پشتیبان و حامی و عاشق و فداکار و وفادار بود.
ما در نخستین روز‌های تأسیس حزب الله لبنان به عنوان یک جنبش ایمانی جهادی مقاوم در سال ۱۹۸۲ با وی آشنا شدیم و در دوره‌ی همه‌ی مسئولیت‌های ایشان در وزارت خارجه‌ی جمهوری اسلامی به‌ویژه در دوره‌های حضور ایشان در جایگاه معاون عربی و آفریقایی این وزارتخانه و معاون وزیر و سفیر جمهوری اسلامی در سوریه و معاون مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی و معاون بین الملل رئیس مجلس شورای اسلامی با ایشان همکاری داشتیم.
حدود ۳۸ سال برای مقابله با تجاوز‌های صهیونیستی و آمریکایی و پروژه‌های فتنه‌انگیزی داخلی و بسیاری از توطئه‌های عظیم و خطرناک، در سخت‌ترین شرایط منطقه در کنار یکدیگر کار کردیم؛ و برادر شیخ الاسلام (رحمه الله) در همه‌ی این دوره‌ها با اندیشه، عقل، حکمت، درایت، تجربه و همچنین برادری، محبت، تواضع، صدق و اخلاصش برای خدای متعال و انقلاب اسلامی و ملت‌های منطقه، در کنار ما حاضر بود. او را انسانی با ایمان، متقی، عارف، عابد، زاهد به معنای واقعی کلمه و پیوسته با خداوند متعال یافتیم. به یاد دارم او در برخی دوره‌های دشوار هفته‌ها و گاهی ماه‌ها پیوسته دور از خانواده‌ی محترم و محل‌های کارش در تهران در کنار ما در لبنان می‌ماند و شبانه‌روز بدون خستگی کار می‌کرد.
رابطه‌ی روحانی و برادرانه و انسانی و علاقه‌ی شخصی من به برادر شیخ الاسلام (رحمه الله) بسیار قوی بود و این دوستی طولانی موجب شد من از تجربه‌ی سیاسی و تخصص عمیق ایشان در این زمینه و معنویت بالا و پاکی و صفا و ادب و اخلاق و بردباری شدید ایشان در سختی‌ها و مصائب بسیار بهره‌مند شوم.
وقتی ایشان از دنیا رفت بنده و برادرانم احساس کردیم یک بخش گرانبها از روح و وجودمان را از دست دادیم.
در هر صورت، این چند جمله حتی از کم‌ترین ادای دین به این برادر بزرگ و حقی که ایشان به گردن ما و مقاومت و ملت‌های مظلوم ما دارند ناتوان است.
در این مناسبت یک بار دیگر به تک تک افراد خانواده‌ی ایشان تسلیت می‌گویم و خود را در غم ایشان شریک می‌دانم. من بار‌ها به‌ویژه در دوره‌ی حضور این خانواده در دمشق به دیدارشان رفته و به حضورشان مشرف شده بودم. همچنین به همه‌ی نزدیکان، برادران، دوستان و علاقه‌مندان به ایشان تسلیت می‌گویم و از خداوند متعال برای شما صبر و رضا و تسلی و برای برادر عزیزمان، رحمت و رضوان و علو درجات مسئلت دارم و دعا می‌کنم خداوند او را با حضرت رسول اعظم (ص) و اهل بیت پاک ایشان (ع) و اولیای صالح خویش و شهیدان محشور بفرماید.