راهبرد‌های اصلی سند جامع همکاری‌های ایران و چین

موضوع سند جامع همکاری راهبردی ایران و چین مدتی است که مطرح شده و بازتاب‌های بین المللی هم به همراه داشته است تا جایی که آمریکایی‌ها از آن اظهار نگرانی کرده اند. اکنون با سفر وزیر امور خارجه چین به تهران، قرار است این سند جامع همکاری به امضا برسد و اجرای این سند به صورت عملیاتی شروع شود.

نقطه آغاز رایزنی برای امضای این سند راهبردی ۲۵ ساله ۶ سال پیش در جریان سفر رئیس جمهور چین به تهران بود.

در این سفر ایران و چین با صدور بیانیه‌ای سطح روابط دو کشور را به مشارکت جامع راهبردی ارتقاء دادند و اعلام کردند که آماده مذاکره برای انعقاد سند همکاری‌های بلند مدت هستند که به دنبال آن آقای لاریجانی رئیس وقت مجلس شورای اسلامی به عنوان مسئول پرونده روابط ایران و چین برای ادامه رایزنی‌ها به پکن می‌رود.

به دنبال این ریل گذاری در روابط دو کشور مذاکرات برای تهیه پیش نویس سند همکاری جامع با چین تدوین شد و سرانجام در سال ۹۸ در سفر وزیرامور خارجه کشورمان به پکن، این پیش نویس تحویل دولت چین شد.

به دنبال اعلام نظر طرف چینی در بهار ۹۹، سال گذشته مجوز رسمی آغاز مذاکرات برای نهایی کردن سند همکاری صادر می‌شود.

این سند درجه یک سیاسی مشتمل بر همکاری‌های راهبردی، منطقه‌ای و بین المللی است.

در بعد اقتصادی، تولیدات مشترک برای تامین نیاز بازار‌های داخلی و خارجی، همکاری‌های دو جانبه در حوزه انرژی، صنعتی، معدنی و زیست محیطی با اولویت همکاری در بخش زیرساختی، ارتباطی، مخابراتی، علمی، آموزشی و حوزه سلامت است.

همکاری در زمینه تسهیل در روابط مالی و بانکی، تعمیق روابط تجاری بخش خصوصی برای تجارت و همکاری رسانه‌ای، دانشگاهی از دیگرمحور‌های همکاری این سند بلند مدت همکاری بین ایران و چین است.