ناتوانی لندن در مهار چالش برگزیت؛اعتراضات ایرلند شمالی

به گزارش سرویس پژوهش خبرگزاری صدا وسیما: بیش از یک هفته است که شورش‌های مردمی در مناطقی از ایرلند شمالی جریان دارد و این بخش از جزیره ایرلند را که تحت حاکمیت انگلیس می‌باشد، در کانون توجه جهانیان قرار داده است. شورش‌های ایرلند بار دیگر جهان را متوجه مردمی کرده است که به‌طور جدی خواهان تغییر هستند و نمی‌خواهند اختلافات سیاسی، این جزیره را دوپاره نماید.

در پی تشکیل اتحادیه اروپا به تدریج جزیره ایرلند توانست با عضویت در این اتحادیه تا حد زیادی از خشونت‌های سیاسی به‌دور باشد و مردم توسعه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مناسبی را تجربه کنند. ایرلند شمالی و جنوبی مرزهای‌شان را برچیدند و کسب و کار‌ها رونق گرفت.

 

حالا خروج انگلیس از اتحادیه اروپا آرزو‌های مردم ایرلند شمالی را بر باد داده است و بیم آن می‌رود که زخم کهنه دوباره سر باز کند و بی‌ثباتی و ناآرامی به شمال جزیره ایرلند باز گردد.

هم اکنون این سؤال در ذهن کارشناسان شکل گرفته است که آیا تنش میان حامیان سلطه لندن، و کاتولیک‌های متمایل به جمهوری ایرلند که سرانجام در سال ۱۹۹۸ با توافقی موسوم به «جمعه نیک» پایان یافت، دوباره آغاز شده است؟ با وجود اینکه شروع شورش‌ها در ایرلند به بهانه مقررات مربوط به محدودیت‌های اجتماعی برای مقابله با ویروس کرونا از سوی سیاستمداران جمهوری‌خواه کاتولیک آغاز شد، اما آشکار است که انگیزه اصلی اعتراضات فعلی، نگرانی‌های پروتستان‌ها درباره آینده ایرلند شمالی است و معترضان پروتستان که طرفدار اتحاد با انگلیس هستند، از وضعیت ویژه ایرلند شمالی در جریان برگزیت ناراضی هستند.

بر اساس توافقنامه برگزیت، ایرلند شمالی که وابسته به بریتانیاست هنوز بخشی از منطقه تجاری اتحادیه اروپا به‌شمار می‌رود و یکی از راه‌های نقل و انتقال آزاد کالا به جمهوری ایرلند است.

ادامه ناآرامی ها، ضمن آشکار کردن شکاف اجتماعی فزاینده در ایرلند، نشان داد پیامد‌های برگزیت بیش از گذشته می‌تواند دولت لندن را تحت فشار قرار دهد.

 

مردم در ایرلند شمالی دوپاره شده اند و انگیزه‌ها برای جدایی ایرلند از انگلیس افزایش یافته است. به عقیده شماری از صاحب نظران، جدایی انگلیس از اتحادیه اروپا آتش زیر خاکستر استقلال خواهی مناطق انگلستان از جمله ایرلند شمالی را پس از چند دهه دوباره شعله ور کرده است.

متن کامل این مطلب در اینجا قابل دریافت است.
پژوهشگر: علی ظریف