شرایط هولناک اردوگاه کودکان مهاجر در تگزاس

مجری این شکبه افزود: تحقیقات این شبکه نشان داد این اردوگاه واقع در فورت بلیس در ال پاسو تگزاس بیش از ظرفیت خود جمعیت دارد، صد‌ها کودک در یک چادر زندگی می‌کنند و پوشاک تمیز ندارند. کارکنان این اردوگاه می‌گویند بیماری‌هایی همچون کرونا و آنفلوانزا صد‌ها کودک را در چند ماه گذشته مبتلا کرده است.
هیلاری اندرسون، خبرنگار بی بی سی در گزارشی در این باره گفت: در قلب صحرای چیخووان در غرب تگزاس اردوگاهی با چادر برپا شده است که هزاران کودک را با شرایطی نگران کننده در خود جای داده است. این اردوگاه همان چادر‌های سفیدی است که در تصویر می‌بینید و داخل یک پایگاه نظامی برپا شده اند. به ما اجازه نزدیک شدن به این چادر‌ها را ندادند، اما توانستیم از کنار جاده آن‌ها را ببینیم.
این تصاویر نخستین تصاویر از داخل اردوگاه است که مردم جهان دیده اند. این تصاویر مخفیانه توسط کارکنان اردوگاه گرفته شده است که از فیلمبرداری یا صحبت کردن درباره شرایط اردوگاه منع شده اند. چادر‌ها وسیع هستند و صد‌ها کودک در آن‌ها چپانده شده اند.

گزارشگر بی بی سی: من برای کارکنان اردوگاه پیامک ارسال کردم. آن‌ها گفتند بیماری سراسر اردوگاه را فرا گرفته است. یکی از کارکنان موافقت کرد بعد از کار با ما مصاحبه کند. این صدای واقعی او نیست.
تعداد قابل توجهی از کودکان کرونا گرفته اند. بسیاری از کودکان گلودرد دارند. شپش به مشکل بسیار بزرگی تبدیل شده است. در یک دوره‌ای که همه دختران در یک چادر جای داده شدند، شپش در میان آن‌ها چنان شیوع گسترده‌ای یافت که همه دختران در آنجا قرنطینه شدند و رفت و آمد به آن چادر ممنوع شد.
خبرنگار: چند دختر در آن چادر بودند؟
فرد مصاحبه شونده: آن‌ها صد‌ها نفر بودند.
خبرنگار بی بی سی در ادامه گزارش خود گفت: زمانی که یک کودک کرونا می‌گیرد، ملافه‌های تختش را عوض می‌کنند و بعد او را به چادر منتقل می‌کنند. اما به ما گفتند که بار‌ها صد‌ها کودک بیمار در این چادر‌ها نگهداری شده است. به داخل یکی از اردوگاه‌ها نگاهی می‌اندازیم.

 

این پسر ۱۵ ساله پنج هفته هولناک را در بازداشت سپری کرد. وی اکنون اینجا در آمریکا به مادرش ملحق شده است. او در اردوگاه به شدت به کرونا مبتلا شد و تلاش زیادی کرد تا بهبود یابد. این صدای واقعی او نیست:
دسترسی به دارو خیلی مشکل بود و وقتی از آن‌ها داور می‌خواستیم نگاه بدی به ما می‌کردند و به ما می‌خندیدند.
کودکان هر بار که از چادر خارج می‌شدند، بازرسی می‌شدند.
پسر ۱۵ ساله: غذایی که به ما می‌دادند خوب پخته نشده بود. گاهی مرغی که به ما می‌دادند خون آلود بود. گوشت قرمزی که به ما می‌دانند به قدری نپخته بود که کاملاً قرمز بود. ما به قدری گرسنه بودیم که آن غذا‌ها را می‌خوردیم، اما مریض می‌شدیم.
این منطقه بیابانی شرایط آب و هوایی نامساعدی دارد. وزش باد ماسه‌ها را وارد چادر‌ها می‌شود و لباس‌های کودکان را آلوده به خاک و شن می‌کند. کودکان با کمبود پوشاک رو به رو هستند. گرما در اینجا طاقت فرساست. بیش از یک میلیون مهاجر، به ویژه از آمریکای مرکزی امسال تلاش کرده اند وارد آمریکا شوند. بسیاری از بزرگسالان اخراج می‌شوند و به کشورشان بازگردانده می‌شوند. اما در دوره ریاست جمهوری بایدن کودکان شاید بتوانند در کشور بمانند. بیشتر آن‌ها در اینجا بستگانی دارند، اما سیستم به آن‌ها توجهی نمی‌کند.
هزاران کودک در این اردوگاه زندگی می‌کنند که نمی‌دانند چه مدت باید در اینجا بمانند یا چه زمانی به خانواده هایشان ملحق خواهند شد. همچنین بسیاری از آن‌ها کودکان آسیب پذیری هستند که از زادگاهشان فرار کرده اند تا اینجا در آمریکا در امان باشند. اما همه شواهد حاکی از آن است که تحت مراقبت دولت آمریکا به این کودکان به شدت بی توجهی می‌شود و در برخی موارد در معرض خطر قرار می‌گیرند.

 

گفتند به مرکز ال پاسو بیایم تا فلش مموری را دریافت کنم که حاوی فایل‌های صوتی است که مخفیانه از جلسات آموزشی داخل اردوگاه ضبط شده است؛ فایل‌های صوتی که در آن کارکنان می‌گویند از کودکان سوءاستفاده جنسی می‌شود.
فایل صوتی: ما به تازگی کارکنان را در وضعیت نامناسبی با کودکان گرفتیم. دوستان با این موضوع که مشکلی ندارید؟
نه!
امیدوارم همینطور باشد.
یکی از کارکنان از اردوگاه خارج شد تا با ما دیدار کند. او گفت وزارت امنیت داخلی با کارکنان درباره یک مورد تجاوز جنسی صحبت کرده بود. این صدا نیز صدای واقعی فرد مصاحبه شونده نیست.
وزارت امنیت داخلی اشاره کرد که یک مورد تجاوز جنسی صورت گرفته است. آن‌ها از آن دختر آزمایش بارداری گرفتند. همچنین شنیدم که اخیراً نتیجه آزمایش را در برابر همه در اینجا اعلام کرده اند. اسم یکی دیگر از کودکان را هم شنیدم که یکی دیگر از کارکنان در چادر پسران از او سوء استفاده جنسی کرده بود.
مقامات به این اتهامات خاص در این گزارش پاسخ ندادند، اما می‌گویند کودکانی که در بازداشت آن‌ها هستند، حد استاندارد مراقبت‌ها را دریافت می‌کنند و به خدمات پزشکی دسترسی دارند. آن‌ها می‌گویند برای تسریع روند سپردن آن‌ها به دست بستگانشان تلاش می‌کنند. بسیاری از کودکان بیش از یک ماه در اینجا بوده اند و بعضی شان، از جمله این پسر تلاش کرده اند از اینجا فرار کنند. پسر ۱۵ ساله‌ای که قبلاً در این اردوگاه بود با ناامیدی گفت:‌
می‌دیدم که روز‌ها می‌گذرند و من خیلی افسرده و ناامید بودم. فکر می‌کنم هیچ راهی برای خروج از آنجا ندارم و دوباره خانواده ام را نمی‌بینم. گاهی شب‌ها گریه می‌کردم. وقتی در بدترین شرایط بودم نزدیک بود خودکشی کنم.
با اینکه دولت بایدن تصویری فردی غمخوار و پذیرای نظرات متفاوت را از خود ترسیم می‌کند، این اردوگاه به روی عموم بسته است (و امکان بازدید عمومی از آن وجود ندارد). کارکنان این اردوگاه خطر بزرگی کردند تا از آسیبی که به کودکان در این اردوگاه وارد می‌شود پرده بردارند. اما حدود ۱۲ هزار کودک در دیگر اردوگاه‌های سراسر آمریکا وجود دارد که شرایطشان عمدتاً نامعلوم است.