همبستگی جهانی با زندانیان سیاسی در بحرین

  به گزارش سرویس بین الملل­ ­­خبرگزاری صدا و سیما به نقل از شبکه تلویزیونی اللؤلؤه، از زمانی که دکتر عبد الجلیل السنکیس اعتصاب غذا کرده است، حامیان حقوق بشر در جهان از درخواست برای آزادی وی از زندان به منظور نجات جانش دست برنداشته اند. مسئله السنکیس ظرف چند روز به یک مسئله حقوقی برای افکار عمومی تبدیل شد و افکار عمومی در خصوص وخیم شدن وضع جسمی وی هشدار می‌دهد به ویژه آن که وی از بیماری‌های مختلفی رنج می‌برد که زندگی اش را تهدید می‌کند. فراخوان برای همبستگی با السنکیس با استقبال گسترده‌ای مواجه شد. «واین دیوید» از نمایندگان مجلس عوام انگلیس در خصوص گزارش‌هایی که حاکی از بدرفتاری با السنکیس در زندان است ابراز نگرانی کرده است. وی خواستار حمایت گسترده توئیتری از وی شده است.

لیلا موران دیگر نماینده مجلس عوام انگلیس نیز با السنکیس اعلام همبستگی کرده است. وی در حساب توئیتری خود خواستار آزادی او شده و تاکید کرده است السنکیس به خاطر مخالفت مسالمت آمیز با دولت، ده سال در زندان به سر برده است.

در کنار این دو نماینده پارلمان انگلیس، سازمان عفو بین الملل نیز بار دیگر مسئله السنکیس و استاد حسن المشیمع دیگر زندانی سیاسی بحرینی را به عنوان دو زندانی عقیده، که از شرایط جسمی وخیمی رنج می‌برند و نیاز به مراقبت‌های ویژه بهداشتی دارند، برجسته کرده و خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط آن‌ها شده است. این سازمان تاکید کرده است اعتصاب غذای السنکیس در اعتراض به بدرفتاری با وی در زندان و مصادره پژوهش وی در ماه آوریل، که چهار سال روی آن کار کرده بود، آغاز شده است. این سازمان همچنین بر ضرورت تجدید نظر در پرونده درمانی حسن المشیمع دیگر زندانی سیاسی به خاطر یک عارضه بهداشتی جدید که وی از آن رنج می‌برد تاکید کرده است.

مقامات بحرینی در مقابل این موضع گیری‌های گسترده بین المللی به طور کامل سکوت کرده اند و هیچ مقام رسمی تاکنون هیچ موضع گیری یا اظهارنظری که نشان دهنده اهتمام حکومت به رسیدگی به مسئله السنکیس باشد نداشته است این در حالی است که وضعیت وی بسیار حساس است و احتمال وخیم‌تر شدن وضع سلامت وی و به خطر افتادن زندگی اش در هر لحظه وجود دارد.

به رغم آن که مقامات بحرین همه مطالبات و درخواست‌های بین المللی را که پیوسته خواستار رعایت شرایط و وضعیت جسمی زندانیان است نادیده می‌گیرند، اما صدای درخواست برای احقاق حقوق زندانیان همچنان بلند است به ویژه آن که حق آن‌ها در برخورداری از آزادی یک حق اصیل و ریشه دار و غیرقابل چاه زنی است، بنابراین، چگونه آن‌ها به خود اجازه می‌دهند این حق را سلب و با بدترین شیوه با زندانیان در زندان‌های این کشور رفتار می‌کنند؟