عوارض افسردگی در بدن

 

افسردگی حاد، یکی از بیماری‌های شایع عاطفی است که موجب لذت نبردن از زندگی می‌شود. فرد افسرده، دچار یک نوع عذاب روحی می‌شود. تأثیرات افسردگی ممکن است فراتر از احساسات منفی و سلامت ذهنی باشد و گسترش یابد. همچنین، افسردگی می‌تواند بر سلامت جسمی فرد تأثیر بگذارد و آسیب بزند.

 

این‌جا اثرات فیزیکی افسردگی، از جمله درد‌های مزمن، تغییرات وزن و افزایش التهاب، بررسی می‌شوند.

 

افسردگی، وضعیت پیچیده ذهنی است که ممکن است فرد را به‌طور مداوم، افسرده یا ناامید سازد. علائم افسردگی می‌توانند یک تجربه موقتی در پاسخ به اندوه یا ضربه باشند، اما زمانی که علائم بیش از ۲ هفته طول می‌کشند، می‌توانند نشانه‌ای از یک اختلال افسردگی جدی باشند.

 

علائم مشابه نیز می‌توانند نشانه شرایط بیماری ذهنی دیگری مانند اختلال استرس دو قطبی یا پس از سانحه باشند.

 

 

علائم زیر، افسردگی را نشان می‌دهند:

 

- روز‌های سخت و افسردگی، از جمله احساس ناراحتی و تهی بودن

 

- از دست دادن لذت فعالیت‌هایی که در گذشته لذت بخش بود، خواب بیش از حد کم و بیش از حد زیاد

 

- کاهش وزن ناخواسته یا بالعکس، افزایش اشتها

 

- هیجان جسمی یا احساس کند بودن

 

- انرژی کم یا خستگی

 

- احساس بی ارزش بودن یا گناه

 

- تمرکز بر روی مشکلات تمرکز یا تصمیم گیری

 

- افکار سرزده از مرگ یا خودکشی

 

علائم بین افراد تفاوت دارند و ممکن است در طول زمان تغییر کنند. جهت تشخیص افسردگی یک فرد باید پنج یا چند نشانه داشته باشید که در طول دوره ۲ هفته‌ای وجود دارد.

 

 

 

تحقیقات، بسیاری از روش‌ها را مستند کرده‌اند که افسردگی می‌تواند بر سلامت جسمی، از جمله موارد زیر تأثیر بگذارد:

 

 

افراد مبتلا به افسردگی ممکن است تغییرات اشتها را تجربه کنند که می‌تواند باعث کاهش ناگهانی وزن و یا افزایش وزن شود. متخصصان پزشکی با بسیاری از مشکلات سلامتی از جمله دیابت و بیماری‌های قلبی همراه هستند. وزن کم می‌تواند به قلب آسیب برساند، باروری را تحت تأثیر قرار دهد و باعث خستگی شود.

 

 

افراد مبتلا به افسردگی ممکن است درد یا درد غیر قابل توضیحی، از جمله درد مفاصل، تحریک سینه و سردرد را تجربه کنند. علائم افسردگی به دلیل درد مزمن می‌توانند بدتر شوند.

 

 

افسردگی می‌تواند انگیزه فرد را کاهش دهد تا انتخاب‌های سبک زندگی مثبتی داشته باشد. ریسک بیماری قلبی آنها زمانی افزایش می‌یابد که برنامه غذایی ضعیف و سبک زندگی غیر متحرک داشته باشند. افسردگی نیز می‌تواند عامل خطر مستقلی برای مشکلات سلامتی قلبی باشد و بر اساس تحقیقات منتشر شده در سال ۲۰۱۵، یکی از پنج تن مبتلا به نارسایی قلبی یا بیماری عروق کرونر، دچار افسردگی شده است.

 

 

تحقیقات نشان می‌دهند که استرس مزمن و افسردگی به التهاب مرتبط هستند و ممکن است سیستم ایمنی را تغییر دهند. تحقیقات دیگر حاکی از آن است که افسردگی می‌تواند ناشی از التهاب مزمن باشد. افراد مبتلا به افسردگی بیشتر احتمال دارد که شرایط التهابی یا اختلالات خود ایمنی نظیر سندرم روده تحریک پذیر (IBS)، دیابت نوع ۲ و ورم مفاصل داشته باشند.

 

با این حال، مشخص نیست که افسردگی باعث التهاب مزمن یا باعث می‌شود فرد دچار افسردگی شود. تحقیقات بیشتری، جهت درک ارتباط بین این دو مورد نیاز است.

 

 

ممکن است افراد مبتلا به افسردگی کاهش در میل جنسی داشته باشند، دچار مشکل شوند، دیگر به اوج لذت جنسی نرسند و لذت جنسی کمتری داشته باشند. برخی افراد همچنین مشکلات ارتباط ناشی از افسردگی را تجربه می‌کنند که می‌تواند تأثیری بر فعالیت جنسی داشته باشد.

 

 

افرادی که در حال حاضر یک وضعیت مزمن مربوط به سلامت دارند، در صورتی که دچار افسردگی شوند، وضعیت بدتری خواهند داشت. بیماری‌های مزمن در حال حاضر احساس انزوا یا استرس می‌کنند و افسردگی ممکن است این احساسات را تشدید کند. فرد مبتلا به افسردگی نیز ممکن است برای دنبال کردن برنامه درمان یک بیماری مزمن باشد که این بیماری می‌تواند علائم را بدتر کند.

 

افرادی که افسردگی را تجربه می‌کنند و یک بیماری مزمن دارند، باید درباره استراتژی‌های پرداختن به هر دو شرایط با پزشک صحبت کنند، حفظ سلامت روانی ممکن است سلامت جسمی را بهبود بخشد و شرایط مزمن را برای مدیریت آسان‌تر کند.

 

 

افراد مبتلا به افسردگی ممکن است بی خوابی یا مشکل خواب را تجربه کنند. این وضعیت می‌تواند باعث شود آنها احساس خستگی کنند و مدیریت سلامت جسمی و روانی را دشوار سازند.

 

پزشکان، محرومیت از خواب را با مشکلات سلامتی پیوند می‌دهند. به‌مشابه، تحقیقات مربوط به محرومیت از خواب بلند مدت با فشار خون بالا، دیابت، مسائل مرتبط با وزن و برخی از انواع سرطان است.

 

 

افراد مبتلا به افسردگی اغلب مشکلات معده و گوارش نظیر اسهال، استفراغ، تهوع و یبوست را گزارش می‌کنند. برخی افراد مبتلا به افسردگی دارای شرایط مزمن از جمله آی بی اس هستند.

 

 

افسردگی می‌تواند باعث ایجاد علائم زیادی در سیستم عصبی مرکزی شود که بسیاری از آن‌ها حذف یا نادیده گرفتن آن‌ها آسان است.

 

 

 

تشخیص در کودکانی که علائم خود را بیان نمی‌کنند، ممکن است دشوارتر باشد. رفتار‌هایی که ممکن است بخواهید به دنبال آن بگردید، شامل چسبیدن مداوم، نگرانی و تمایل نداشتن به حضور در مدرسه بدون بهبود در طول زمان باشد. کودکان نیز ممکن است بسیار عصبانی و منفی باشند.

 

 

افسردگی اغلب به عنوان یک بیماری ذهنی تلقی می‌شود و نقش مهمی در اشتها و تغذیه دارد. برخی افراد دچار پرخوری می‌شوند. این می‌تواند منجر به افزایش وزن و بیماری‌های مرتبط با چاقی از قبیل دیابت نوع ۱ شود. ممکن است حتی اشتهای خود را کاملاً از دست بدهید یا مقدار درستی از مواد مغذی را نخورند.

 

کاهش ناگهانی تمایل به خوردن در بزرگسالان مسن می‌تواند منجر به وضعیتی به نام بی اشتهایی سالمندان شود.

 

 

مشکلات در غذا خوردن می‌تواند منجر به علائمی شود که شامل این موارد است:

 

- دل درد

 

- گرفتگی

 

- یبوست

 

- سوء تغذیه

 

اگر فرد برنامه غذایی درستی نداشته باشد، این علائم با دارو بهبود نمی‌یابند. شیرینی و غذا‌هایی که کربوهیدرات بالایی دارند، ممکن است تسکین فوری ایجاد کنند، اما این اثرات اغلب موقتی هستند.

 

حفظ یک برنامه غذایی سالم در هنگام تجربه افسردگی، مهم است. مواد مغذی ضروری هستند تا مطمئن شوند انتقال دهنده‌های عصبی بدن، درست کار می‌کنند.

 

بر اساس یک مطالعه، بیشترین کمبود ویتامین و کمبود تغذیه‌ای از این موارد وجود دارد:

 

اسید‌های چرب امگا ۳

 

ویتامین‌های b 

 

کانی‌ها

 

آمینو اسید‌ها

 

 

 

افسردگی و استرس به شدت به هم وابسته هستند. هورمون‌های استرسی، ضربان قلب را سرعت می‌بخشند، رگ‌های خونی را منقبض می‌کنند و بدن شما را در حالت اضطراری طولانی قرار می‌دهند. در طول زمان، این می‌تواند منجر به بیماری قلبی شود.

 

 

سیگار کشیدن:

 

دیابت

 

فشار خون بالا

 

کلسترول بالا

 

افسردگی پس از حمله قلبی، خطر مرگ را افزایش می‌دهد. بیماری قلبی نیز یک محرک افسردگی است. کلینیک کلیولند، تخمین می‌زند که حدود ۱۵ درصد از افراد مبتلا به بیماری قلبی نیز دچار افسردگی اساسی می‌شوند.

 

افسردگی و استرس، ممکن است بر سیستم ایمنی تأثیر منفی داشته باشد و شما را در برابر عفونت‌ها و بیماری‌ها آسیب پذیر می‌سازد. یک بررسی به مطالعات نگاه کرد و متوجه شد که بین التهاب و افسردگی رابطه‌ای وجود دارد، اگرچه ارتباط دقیقی مشخص نیست. التهاب با بیماری‌های زیادی مانند استرس ارتباط دارد. برخی عوامل ضد التهابی نشان داده‌اند که برخی افراد مبتلا به افسردگی هستند.

 

 

افراد مبتلا به افسردگی ممکن است از پزشک خود شکایت کنند تا از درد مبهمی رنج می‌برند، مانند درد در مفاصل، پا‌ها یا کمر. در حالی‌که فرد قطعاً می‌تواند در نتیجه درد افسرده شود، بسیار ممکن است که درد و مشکلات روحی آنها نیز ناشی از همین دلیل باشد: اختلال در تنظیم انتقال‌دهنده‌های عصبی سروتونین و نور اپی نفرین.

 

در بیمارانی که درد را به‌عنوان یک نشانه افسردگی تجربه می‌کنند، دارو‌های ضد افسردگی که از بازجذب این دو مولکول مهم در مغز تأثیر می‌گذارند، بهترین انتخاب درمان خواهد بود.

 

 

افراد مبتلا به افسردگی ممکن است علائمی همچون ناراحتی معده داشته باشند یا ممکن است مشکلاتی همچون اسهال یا یبوست داشته باشند. دلیل این که چرا این نشانه‌ها رخ می‌دهند، به سروتونین مربوط است که تصور می‌شود نقشی در مقررات حالت روحی بازی می‌کند. بیشتر سروتونین تولید شده، در روده ذخیره می‌شود.

 

 

زمانی که افراد دچار افسردگی می‌شوند، ممکن است احساس کنند که فقط می‌خواهند استراحت می‌کنند، مهم نیست که چقدر می‌خوابند. ممکن است بیدار شدن در صبح، دشوار باشد و حتی ساده‌ترین کارهای روزانه مانند حمام رفتن، سخت باشد.