خانه قیصر در میان ابر‌ها

کودکان و نوجوانان دهه شصت سروش نوجوان و آن شعر معروف:

 

 

 را خوب به خاطر دارند. شعری که برای اولین بار گفتگوی صمیمانه‌ای به سبک شعر" موسی و شبان" مولانا را زنده می‌کند و به یاد می‌آورد که می‌توان با خدا نزدیک‌تر بود و نیازی به تشریفات خاصی نیست.

 

شعری درباره خدا که هنوز که هنوز است در ادبیات معاصر ایران مانند آن نیامده است. 

شعری با تکیه بر ادبیات دیرین که از دانش قیصر در زمینه متون فارسی خبر می‌دهد:

 

 

 

قیصر امین پور که با گذر از راه‌های پیچاپیچ و پس از رشته‌های دامپزشکی و علوم اجتماعی، رشته ادبیات فارسی را انتخاب کرده بود در سال ۱۳۷۶ از پایان نامه دکترای خود با راهنمایی‌های استاد محمدرضا شفیعی کدکنی دفاع کرد. 

پایان نامه‌ای که عنوان آن به شدت شبیه اشعارش است: " سنت نوآوری در شعر معاصر" که انتشارات علمی فرهنگی آن را منتشر کرد. 

وی اولین مجموعه شعر خود را در سال ۱۳۶۳ در کنار فعالیت‌های واحد شعر حوزه هنری و صفحه شعر هفته نامه سروش منتشر کرد. نام این مجموعه " در کوچه آفتاب" است که از رباعی‌ها و دوبیتی‌ها تشکیل شده است. سپس " تنفس صبح " را که حاوی غزل‌ها و در حدود بیست شعر نیمایی است در انتشارات حوزه هنری به چاپ رساند. 

قیصر امین پور در سال ۱۳۶۷ تدریس به عنوان استاد دانشگاه را از دانشگاه الزهرا (س) آغاز کرد و در سال ۱۳۶۹ توانست در دانشگاه مشغول به تدریس شود.

او در سال‌های ۱۳۶۸ و ۱۳۸۲ به ترتیب موفق به گرفتن جایزه نیما یوشیج و برگزیده شدن به عنوان عضو پیوسته در فرهنگستان زبان و ادب فارسی شد. قیصر امین پور در سال ۱۳۸۶ بر اثر عارضه کلیه و قلب در دی ماه همان سال از دنیا رفت.

از مجموعه آثار قیصر امین پور می‌توان به این موارد اشاره کرد: 

اشعاری که هر کدام آینه‌ای از کردار خود اوست. 

معلمی که به گفته شاگردانش نگاهی دقیق و لطیف داشت و از ذوق و استعداد ادبی در درس دادن خود بهره می‌گرفت. 

مضمون یابی و نکته پردازی از دیگر ویژگی‌های شعر قیصر است. 

از جمله ویژگی‌های خوبی که قیصر امین پور در آن تلاش خوبی داشت، می‌توان به کشف مدام هنر و خلق سروده‌های نو اشاره کرد. 

نگاه عمیق و فلسفی او به زندگی و مرگ هم از جمله نکته‌هایی است که در آثار قیصر به چشم می‌آید و این آخرین شعر:

 

 

 

میترا لبافی خبرگزاری صدا و سیما