کانون های بحرانی فرسایش بادی؛ عامل گرد و غبارهای سرخس

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز خراسان رضوی، معاون فنی اداره‌کل منابع طبیعی و آبخیزداری خراسان رضوی گفت: اگرچه وضع کانون‌های گرد و غبار در سرخس مطلوب نیست؛ اما عامل عمده گرد و غبار در این منطقه عوامل خارجی با منشا کانون بیابانی "قره قوم" ترکمنستان و "هرات" افغانستان است.
علی شکاری افزود: در شهرستان ۵۵۰ هزار هکتاری سرخس، ۲۰۰ هزار هکتار تحت تاثیر فرسایش بادی است که ۱۶۰ هزار هکتار از این میزان را کانون‌های بحرانی فرسایش بادی تشکیل می‌دهند.
وی به اقدامات سه سال گذشته برای احیای سطوح تحت تاثیر فرسایش بادی بحرانی اشاره کرد و گفت: در سال ۹۸ معادل ۲ میلیارد تومان، در سال ۹۹ یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان و امسال ۲ میلیارد و ۸۹۰ میلیون تومان برای اجرای پروژه‌های کنترل این کانون‌ها صرف شده است.
معاون فنی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری خراسان رضوی ادامه داد: به علت شرایط خاص شهرستان سرخس، اعتبار پروژه‌های کنترل کانون‌ها در این شهرستان معادل چند شهرستان بوده است.
به گفته وی، امسال ۱۰۰ هکتار نهالکاری، ۲۰۰ هکتار مدیریت رواناب، ۵۰۰ هکتار آبیاری و ۷۰۰ هکتار قرق اراضی به منظور جلوگیری از ایجاد وضعیت بدتر فرسایش بادی در شهرستان انجام شده است.
شکاری احداث تله رسوب‌گیر و بادشکن را از دیگر اقدامات کنترلی در این مناطق اعلام کرد و گفت: در سرخس با اجری چندین پروژه توانسته ایم تا حدودی این کانون‌ها را به کنترل درآوریم و خوشبختانه افزایش سطح کانون بحرانی فرسایش بادی در این بخش نداشته‌ایم.
مساحت کانون‌های بحرانی فرسایش بادی در خراسان رضوی حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار هکتار است که در قالب ۳۰ کانون و در ۲۰ شهرستان واقع شده است که به شدت مستعد ایجاد آلودگی از نظر گرد و غبار هستند.