طاعون نشخوارکنندگان کوچک در البرز افزایش تلفات نداشته است

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ مرکز البرز، فردین حکیمی، افزود: براساس گزارش رسیده در اواخر تابستان برخی از زیستگاه‌های حیات وحش مازندران به ویژه منطقه دلیر درگیر بیماری طاعون نشخوار کنندگان کوچک شد و به جهت همجواری منطقه با زیستگاه‌های حیات وحش طالقان، مناطق مذکور تحت پایش‌های مستمر قرار گرفت.
مدیرکل حفاظت محیط زیست گفت: در نهایت در اوایل مهر امسال بر اساس گزارش محیط بانان منطقه، شاهد تلفات حیات وحش (بز وحشی و اهلی) در یکی از مناطق طالقان بودیم که حدود ۲۹ راس از گونه بز وحشی (ماده) در اثر بیماری تلف شدند.

او افزود: با اقدامات به موقع و همکاری و مشارکت ادارات دامپزشکی، منابع طبیعی، جهاد کشاورزی، همیاران محیط زیست، جوامع محلی و با حمایت‌های فرمانداری طالقان در جهت پایش زیستگاهها، خروج دام از منطقه آلوده، واکسیناسیون تکمیلی دام ها، سوزاندن لاشه‌ها و ضدعفونی کردن آبشخورها، این بیماری با حداقل تلفات کنترل شد.

حکیمی گفت: بر اساس پایش منطقه توسط محیط بانان در ماه‌های آبان و آذر تلفاتی مشاهده نشد و به نظر می‌رسید بیماری کنترل شده، ولی با توجه به بارش برف و سرما در ارتفاعات، حرکت گله‌های کل از ارتفاعات (مناطق همجوار با استان مازندران و مناطق درگیر با بیماری) به مناطق پایین دست و از طرفی فصل سرمستی کل و بز، خطر شیوع دوباره بیماری پیش بینی می‌شد.

او افزود: به همین دلیل مناطق مستعد به جهت شیوع احتمالی با طاعون نشخوار کنندگان کوچک توسط محیط بانان و همیاران محیط زیست به صورت مستمر مورد رصد و پایش قرار گرفت.

او ادامه داد: در نهایت در تاریخ ۱۵ دی ماه (حدود ۲۰ روز از زمان شروع سرمستی (جفت گیری کل و بز)، لاشه‌ای از بز وحشی توسط محیط بانان در منطقه مشاهده شد.

حکیمی گفت: هر چند با توجه به بارش برف در ارتفاعات، امکان تردد محیط بانان و سوزاندن لاشه با سختی و مشکلات فراوان همراه بوده، ولی تلاش شد ضمن مشارکت همیاران محلی، با برقراری امنیت در منطقه، از حرکت گله‌های آلوده به مناطق دیگر جلوگیری شود.
او افزود: مشکلات محیط زیست حد و مرز نمی‌شناسند بنابراین برای کنترل و ریشه کن کردن بیماری طاعون نشخوار کنندگان کوچک (با توجه به گدار حیات وحش) به عنوان یکی از تهدیدات جدی حیات وحش، نیازمند همکاری استان‌های همجوار در جهت واکسیناسیون کامل دام‌های اهلی در زمان ورود دام‌ها به مراتع هستیم که این مهم اگر تحقق پیدا نکند زحمات سایر استان‌ها برای واکسیناسیون دام به منظور پیشگیری از بیماری، بی نتیجه خواهد بود.

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک در سال ۹۴ حدود ۲۰۷ راس، در سال ۹۷ حدود ۲۸ راس و مهرماه امسال ۲۹ راس کل و بز وحشی را در منطقه شکار ممنوع طالقان تلفات برجای گذاشت.

این بیماری با نام اختصاری و «PPR» یا «طاعون بزی» نیز شناخته می‌شود که یک بیماری کشنده حاد با واگیری بسیار بالا می‌باشد و نشخوار کنندگان کوچک و شتر‌ها را درگیر می‌کند. علائم این بیماری تب، ترشحات چشم و بینی، تورم دهان، اسهال، ذات الریه همراه با سختی تنفس بوده که گاهی منجر به مرگ نیز می‌گردد. عامل بیماری موربیلی ویروسی از خانواده پارامیکسوویریده است.

بیماری PPR جزو فهرست بیماری‌های مهم در سازمان جهانی دام (OIE) بوده و کشور‌ها موظف هستند که در صورت وقوع، بیماری را به این سازمان گزارش نمایند.

ترشحات مختلف بدن دام مانند ترشحات چشم، بینی، دهان و مدفوع آبکی حاوی مقدار زیادی موربیلی ویروس هستند. انتقال ویروس به شکل ریزقطره‌های عفونی در هنگام عطسه، سرفه و استنشناق هوای آلوده توسط دام‌های سالم و همچنین تماس بین دام بیمار و سالم مهمترین راه انتقال این بیماری است.

وجود ترشحات و تراوشات عفونی در محل زندگی دام مانند آبشخورها، آخور‌ها و بستر نیز می‌تواند یکی از راه‌های انتقال بیماری باشد، اما موربیلی ویروس‌ها به مدت طولانی نمی‌تواند در بیرون از بدن میزبان زنده بمانند. همه گیری PPR بر اساس کنترل جابه جایی حیوانات، دفع صحیح لاشه و استفاده از واکسن قابل کنترل می‌باشد.

موثرترین روش برای کنترل بیماری واکسیناسیون می‌باشد که باید در مناطق اندمیک قبل از شروع فصول بارانی به صورت سالانه تکرار شود.

منطقه شکار ممنوع طالقان ۷۵ هزار هکتار وسعت دارد.