دعای روز دوازدهم ماه مبارک رمضان +صوت

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز اردبیل در دعای روز دوازدهم ماه مبارک رمضان از خداوند درخواست داریم اللهمّ زَیّنّی فیهِ بالسّتْرِ و العَفافِ؛ و اسْتُرنی فیهِ بِلباسِ القُنوعِ و الکَفافِ؛ و احْمِلنی فیهِ على العَدْلِ و الإنْصافِ؛ و امِنّی فیهِ من کلِّ ما أخافُ بِعِصْمَتِکَ یا عِصْمَةَ الخائِفین». یعنی خدایا مرا در آن با پوشش و پاکدامنى زینت بده و بپوشانم در آن جامه قناعت و خوددارى؛ و وادارم کن در آن بر عدل و انصاف؛ و آسوده‌ام دار در آن از هر چیز که می‌ترسم؛ به نگاهدارى خودت اى نگه‌دار خائفان.
قناعت در لغت، به معنای راضی بودن به آنچه قسمت و روزی انسان است، یا راضی بودن به قلیل و کم و یا به معنای اکتفا کردن به اندک از آنچه مورد نیاز انسان است. قناعت در اصطلاح، حالتی است برای نفس که باعث اکتفا کردن آدمی به قدر حاجت و ضرورت است. همچنین گفته شده قناعت در اصطلاح، عبارت از این است که انسان بیش از هر چیز به خداوند متعال متکی و هرچه در اختیار دارد خشنود و سازگار باشد و با عزت نفس و آبرومندی به سر برد و هیچ‌گاه چشم‌داشتی به دیگران نداشته، از نداشتن امور مادی و کمبودها اندوهگین و حسرت‌زده نباشد.
از پیامد‌های مثبتی که برای قناعت در روایات می‌بینیم، عزت و سر فرازی، گنج بى پایان و قناعت و بى‏‌نیازى است.