بازار ونزوئلا، بستری مناسب برای تاجران ایرانی

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، حجت الله سلطانی گفت: خوشبختانه ونزوئلا به صورت خاص و آمریکای لاتین به صورت عام، کشور و مجموعه‌ای هستند که اقتصادشان حالت مکمل دارد. یعنی ما در بسیاری از حوزه‌ها رقیب همدیگر نیستیم بلکه تکمیل کننده همدیگر هستیم. این کشور‌ها ازجمله ونزوئلا کالا‌های واسطه‌ای از جمله لوازم الکترونیک، لوازم خانگی، مواد پتروشیمی، مواد اولیه، کشاورزی، کود، دارو و تجهیزات پزشکی لازم دارند که ما صادر کننده هستیم.
متقابلاً این کشور استعداد بسیار بالایی در تولید اقلام اساسی دارد. ونزوئلا نزدیک به ۳۰ میلیون هکتار زمین حاصلخیز کشاورزی بلااستفاده دارد که زیرکشت نرفته است. برای استفاده از این منبع نیاز به بذر و ادوات کشاورزی مناسب است که این تجهیزات نیز در اختیار ایران است.

وی با اشاره به اینکه برای ورود به تجارت خارجی با کشور دیگر نیاز به انعقاد تفاهمنامه و امضاء موافقتنامه‌های پایه‌ای مانند تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری است، گفت: موافقتنامه‌های حقوقی و قانونی برای حمایت از سرمایه تجار، موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف، موافقتنامه همکاری‌های دریایی و موافقتنامه حمل و نقل هوایی امضاء و روادید تاجران برای سفر به ونزوئلا هم لغو شده است.

سفیر ایران در ونزوئلا افزود: این کاری است که دولت به عنوان آورده خودش انجام داده و بخش عمده اش هم برمی گردد به بخش خصوصی که توانمندی‌های خود را پای کار بیاورد و از این فرصت‌ها استفاده کند. بستر فراهم است، کالا‌های ما از نظر قیمت و کیفیت قابل رقابت است. هم اکنون نا آشنایی و بی اطلاعی تجار دو کشور از فرصت‌های موجود تا حد زیادی مرتفع شده و امیدواریم با سند همکاری که امروز بین روسای جمهور دو کشور به امضاء رسید روابط دو کشور توسعه پیدا کند.

سلطانی گفت: خط کشتیرانی حلقه مفقوده ما در روابط با ونزوئلا ست. موضوعی که امروز هم در مذاکرات مطرح شد و تأکید شد که خط کشتیرانی بین دو کشور برقرار شود. اگر این مهم اتفاق بیفتد تحول عمده ای در روابط دو کشور ایجاد خواهد شد.

وی درباره مفاد سند ۲۰ ساله امضاء شده بین دو کشور گفت: این سند روابط دو کشور در حوزه‌های مختلف، توانمندی‌ها و ظرفیت‌های دو کشور و نیازمنده‌های آن‌ها را کانالیزه کرده و چشم انداز روابط دو کشور را تا ۲۰ سال آینده ترسیم کرده است.

سلطانی افزود: روابط ایران با ونزوئلای دوران آقای چاوز از سال 1999 شروع شد، آن موقع ایران و ونزوئلا به صورت امروزی تحریم نبودند. با روی کار آمدن چاوز، تقویت اشتراکات سیاسی دو کشور به عنوان یکی از اصول سیاست خارجی این کشور مورد توجه قرار گرفت. در گام نخست مفاهمه سیاسی گام جدیدی در روابط ایران و ونزوئلا ایجاد کرد و سپس مکمل اقتصادی بودن در دستور کار دو کشور قرار گرفت.

تاسیس کارخانجات تراکتورسازی، خودروسازی و لبنیات بخشی از حضور تیم های اقتصادی ایران در این کشور بود که علاوه بر ایجاد بازار کار برای فعالان اقتصادی ایران موجب کسب درآمد برای ایران هم شد.

سلطانی درباره فراز و نشیب های روابط ایران و ونزوئلا در چند سال گذشته گفت:  روابط بین الملل در سطح کلان را مراکز بالادستی تعیین می کنند، وزارت خارجه مجری سیاست ها است. همین الان وزارت خارجه و به نوعی بخش معاونت اقتصادی وزارت، موتور محرک اقتصادی و پیشرو روابط ما با آمریکای لاتین و ونزوئلا است و در حال فراهم کردن بستر مناسب براب حضور شرکت ها و دستگاه های دیگر در این حوزه است.

وی افزود: مقام معظم رهبری چند سال قبل در بخشی از فرمایشاتشان، آمریکای لاتین را به عنوان عمق استراتژیک جمهوری اسلامی ایران معرفی کردند. به هر حال فرمایش ایشان کاملاً حکیمانه و درست است، آمریکای لاتین از نظر سیاسی، فرهنگی و اقتصادی واقعاً منطقه ای بکر و بسیار مستعد و مناسب برای فعالیت ایران خواهد بود.

تحریم ها، حلقه واسط روابط ایران و ونزوئلا

رئیس اتحادیه صادرکنندگان محصولات نفت، گاز و پتروشیمی با بیان اینکه ونزوئلا در چند ماه گذشته به دلیل بی ثباتی اقتصادی، دچار تورم شد و نرخ ارز آن به شدت در حال سقوط بود، گفت: نبود زیرساخت های لازم مانند خط کشتیرانی و پرواز هوایی مستقیم از یک طرف و وجود فرصت های مناسب در منطقه از طرف دیگر باعث شده تاجر ایرانی خیلی به فعالیت در این کشور تمایل نشان ندهد.

از سوی دیگر نا آشنایی با زبان مردم ونزوئلا دسترسی به بازار این کشور را برای تاجران ایرانی مشکل کرده است.

 سید حمید حسینی افزود: هم اکنون که دو کشور تحریم هستند این موضوع می تواند به گسترش روابط دو کشور در زمینه های سیاسی و اقتصادی کمک شایانی کند. البته در مقطعی که برجام به امضاء رسید دولت وقت برای اینکه بهانه ای به دست تحریم کننده ها ندهد از گسترش روابط با این کشور که تحریم بود اجتناب کرد اما با خروج ترامپ از برجام تمایل برای برقراری مجد ارتباطات سیاسی و اقتصادی با ونزوئلا افزایش یافت.

او گفت: ونزوئلا بیشترین ذخایر نفتی را در جهان دارا است و پس از تحریم های امریکا و فشارهای وارده، با خروج بسیاری از مهندسان نفتی و پالایشگاهی از این کشور صنعت نفت این کشور در حالت رکود قرار دارد و این بهترین فرصت برای مهندسان نفتی ایران است تا با استفاده از توانایی فنی- مهندسی خود، هم بازاری برای فراورده های نفتی ایران کسب کرده و هم بتوانیم بخشی از نفت خود را در این پالایشگاه ها فراوری کنیم.

حسینی گفت: مشکل اصلی ما در سیاست های تجاری کشور است. دولت می رود بستر را فراهم می کند اما بخش خصوصی حاضر نیست برود، نمی رود کالایش را عرضه کند. وقتی کشور منابع مالی برای فعال سازی پروژه های  داخلی ندارد قطعا سازندگان تجهیزات هم به مشکل بر می خورند.

وی افزود: اگر خط کشتیرانی و پرواز مستقیم بین دو کشور برقرار شود می توان انتظار داشت که هیأت های بخش خصوصی برای ورود به بازار ونزوئلا رغبت نشان دهند.