سالگرد شهادت چهارمین امام شیعیان

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز اردبیل امام سجاد علیه السلام از همان ابتدا همیشه همراه پدرش بود؛ از مدینه به مکه و از مکه به عراق و سرزمین کربلا. ایشان از آغاز مبارزه امام حسین علیه السلام با یزید و نیز در واقعه کربلا در کنار امام حسین علیه السلام بود، ولی در روز عاشورا امام سجاد علیه السلام بر اثر بیماری و تب شدید و به اراده الهی از جنگ با دشمنان بازماند تا پس از واقعه خونین عاشورا، به عنوان حجت خدا بر روی زمین، امام امت و جانشین پدر بزرگوارش باشد.
امام سجاد علیه السلام پس از شهادت پدر بزرگوارش به امامت رسید و در دشوارترین تاریخ امت، رهبری شیعیان و محبان اهل بیت علیهم‌السلام را برعهده گرفت و راه و روش پدران و نیاکان خویش را استمرار بخشید.
حضرت سید الساجدین (ع) پس از گذراندن یک عمر پربرکت از ویژگی‌های مهمی در بین مردم برخوردار شده بود چراکه فضایل و مکارم اخلاقی آن حضرت (ع) در هر مجلس و محفلی بیان می‌شد و در یک کلام امام (ع) در دل‌ها و عواطف مردم جا گرفته بود، به طوری که شرایط برای امویان سخت شده بود و آن‌ها را رنج می‌داد.

چهار انگیزه امویان برای شهادت امام سجاد (ع)

دستگاه اموی با گذشت زمان به شیوه‌های مبارزاتی امام سجاد (ع) پی برد و دریافت که ادامه حیات امام با شرایط و اوضاع زمامداری آن‌ها نمی‌سازد و به طور کلی می‌توان چهار عامل مهم را انگیزه دستگاه حاکم از قتل امام برشمرد:

وسعت نفوذ امام در طول ۳۵ سال بعد از واقعه کربلا

امام از طریق دعا‌ها و نشر معارف اسلامی به تدریج توانست یارانش را منسجم کنند و آگاهی‌های لازم را به آن‌ها بدهد که این خطر بزرگی برای دشمن به حساب می‌آمد.

بغض و حسادت عبدالملک، هشام و ولید

بغض و حسادت عبدالملک، هشام و ولید و حتی جمعی از بزرگان بنی امیه به امام سجاد علیه السلام حسادت می‌ورزیدند؛ چرا که مردم از روی فهم و درایت به امام عرض ارادت می‌کردند.


افشاگری امام سجاد علیه السلام در فرصت‌های بسیار

از داستان شهادت پدر و اسارت و مظلومیت خود و خاندانش سخن‌ها می‌گفت که این خود نوعی افشاگری رسمی علیه ظلم بنی امیه بود.


ترس از قیام

سالگرد شهادت چهارمین امام شیعیاندستگاه خلافت تصور می‌کرد که اگر امام عَلَمی بلند کند بخاطر محبوبیت و نفوذ معنوی آن حضرت حتی کسانی که دوست اهل بیت هم نیستند زیر آن پرچم جمع می‌شوند و قیامی بزرگ علیه حکومت آنان به وجود خواهد آمد.
ولید بن عبدالملک از همه کس بیشتر کینه امام سجاد علیه السلام را در دل داشت؛ او بار‌ها می‌گفت: «من تا وقتی که علی بن الحسین در دنیا باشد راحت نیستم»، این بود که وقتی زمام سلطنت را به دست گرفت تصمیم گرفت امام را مسموم کند.
او زهر کشنده‌ای برای کارگزارش در مدینه فرستاد و دستور داد تا این زهر را به امام بخوراند و آن نانجیب نیز دستور ولید را عملی کرد و سرانجام حضرت در ۵۷ سالگی در مدینه به شهادت رسید و در قبرستان بقیع در جوار قبر مطهر عمویش امام حسن‌مجتبی علیه‌السلام به خاک سپرده شد.
اگرچه مورخان برای سالروز شهادت امام سجاد (ع) اختلاف نظر دارند، اما عده زیادی دوازدهم محرم را روز شهادت ایشان می‌دانند.
برخی نیز روز هیجدهم و برخی نیز بیست و پنجم محرم را روز شهادت ایشان می‌دانند و در مورد سال شهادت هم بر اساس روایتی که ابوبصیر از امام جعفرصادق علیه السلام نقل کرده، امام فرموده اند: «حضرت علی بن الحسین علیه السلام درحالیکه ۵۷ ساله بودند از دنیا رفتند و این واقعه در سال ۹۵ هجری اتفاق افتاد».

بیشتر بخوانیم:
یازدهم محرم و جنایت بعد از عاشورا
عمربن سعد در روز یازدهم محرم سال ۶۱ هجری، یکی دیگر از فجایع و ظلم‌های خود را در تاریخ رقم زد.

نهم محرم روزی به نام عباس علمدار کربلا
روز نهم محرم مصادف با تاسوعای حسینی در روز شمار واقعه کربلا به نام حضرت ابوالفضل (ع) نام گذاری شده است.