کشاورزیِ دل‌بخواهی و گمشده‌ای به نام الگوی کشت

وی افزود: بحث الگوی کشت در زمینه‌های مختلفی از جمله باغداری، زراعت، گیاهان زراعی و گلخانه‌ها مطرح است چرا که در همه این زمینه‌ها مواردی همچون آفات و بیماری‌ها، تغییراتی که در خاک رخ می‌دهد و محلول‌های غذایی که برای خاک استفاده می‌شود؛ وجود دارد و به آنها توجه خاصی نشده است.

عسگری با بیان اینکه نوع زندگی مردم در الگوی کشت تاثیر گذار است، توضیح داد: تا حدود پنجاه سال پیش اکثر مردم روستا نشین بودند ولی درحال حاضر شهر نشینی توسعه پیدا کرده و همین موضوع تغییرات عمده‌ای را در بحث‌هایی همچون الگوی کشت ایجاد می‌کند؛ همچنین بحث‌های خرده مالکی در زمین‌های زراعی نیز می‌تواند تاثیرات بدی در جریان الگوی کشت داشته باشد.

وی ضمن تاکید بر اهمیت نظارت دست اندرکاران و هیات حاکمه بر روی الگوی کشت، ادامه داد: وزارت کشاورزی باید نظارت و کنترل لازم را در زمینه الگوی کشت داشته باشد؛ اما متاسفانه در کشور ما این نظارت‌ها کمرنگ است و هرکسی بنا بر ذوق، سلیقه و اطلاعات خودش کشت انجام می‌دهد.

مدیر گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران ضمن اشاره به اینکه عدم هماهنگی‌ها میان وزارت خانه‌های مربوطه به ضرر کشاورزی کشور تمام می‌شود، تصریح کرد: در برخی از کشورها برای تنظیم بازار و صرفه جویی در مصرف منابع به کشاورزان پورسانتی داده می‌شود تا از کشت برخی محصولات خودداری کنند؛ به عنوان مثال در کشور ما لزومی به کشت این حجم از هندوانه که مصرف آب بالایی دارد نیست و اگر صادر نشود روی دست کشاورز می‌ماند، بنابراین بهتر است این محصول در حد مصرف داخل کشور تولید شود و محصولاتی جایگزین شود که اولا امکان نگهداری بیشتری دارد، ثانیا قابلیت صادر کردن دارد و همچنین مصرف آب کمی دارد.

وی با بیان اینکه کشورزی ما هنوز سنتی است و کشاورزی مدرن نداریم، افزود: نقش دولت در این زمینه بسیارمهم است؛ در همین راستا باید شرکت‌های تعاونی تولیدی تشکیل شود، زیرا برای الگوی کشت در قالب شرکت‌های تعاونی می‌توان با دانشگاه‌ها، موسسات پژوهشی کشاورزی ارتباط برقرار کرد و برای کشاورزان دوره‌های کوتاه مدت بازآموزی برگزار کرد، که همه این موارد نیازمند مشارکت عمومی است.

عسگری تاکید کرد: با وجود خشکسالی‌های موجود اما هنوز هم بهترین کیفیت پسته، انار، زرشک، زعفران، خرما و غیره برای کشور ما است و همگی جزو محصولاتی هستند که معمولا در شرایط خشک و کم آب نیز قابلیت کشت دارند، در مساحت‌های کوچک هم قابل کشت هستند و با شرایط اقلیمی ما سازگارند؛ بنابراین وجود شرکت‌های تعاونی تولیدی می‌تواند داده‌های لازم را به راحتی و با قیمت مناسب در اختیار کشاورزان و باغداران قرار بدهد و آنها می‌توانند با خیال راحت محصولات خود را تولید کنند و برای فروش آن را در اختیار همین شرکت‌ها قرار دهند و در سود فروش آن سهیم باشند؛ درنتیجه بهترین محصول با بالاترین کیفیت تولید می‌شود.