تولید ۵۰ متر پارچه برک در تنها قطب کورگی بافی ایران

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خراسان جنوبی، هنرکورگی بافی مود، تقابل زیبای انسان با طبیعت در رهایی از سرما است.

سرپرست نمایندگی میراث فرهنگی، گردشگری وصنایع دستی سربیشه در گفتگو با خبرنگار صدا وسیمای خراسان جنوبی با اشاره به اینکه کرکی بافی شامل مراحل ریسندگی، بافت و فرآوری منسوجی است  گفت: در منطقه مود شهرستان سربیشه به این دست بافته کرکی، کورگی یا کورگین گفته می‌شود.

حق پناه افزود: این هنر سال ۹۲ بعد از ۷۰ سال در شهر مود احیا شده است.



وی گفت: ارزش این میزان پارچه ۳۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است.  

سالیانه ۱۲ هزار تن کرک در شهرستان سربیشه یکی از قطب های تولید کرک کشور تولید می شود که تنها  ۱۰ درصد از این محصول ارزشمند فرآوری و تبدیل به محصولاتی ارزشمند می‌شود.

بدلیل کارکرد انحصاری کرک بز در پارچه‌های بافته شده، اختصاصاً نام کرکی بر این دستبافته قرار داده شده است که در سایر نقاط استان و کشور به برک معروف است.



کورگی بافی فرایند پیچیده‌ای از مرحله آماده‌سازی مواد اولیه (کرک) و بافت منسوجی است که با کمک دستگاه‌های نساجی دو یا چهار وردی انجام می‌پذیرد. مراحل ریسندگی با جلک و مالیدن نهایی پارچه، بیشتر توسط مردان انجام می شود و مراحل ریسندگی با چرخ و چله‌کشی و بافت پارچه اختصاص به زنان دارد.

قدمت بیش از هزار ساله ی هنر کرکی بافی در شهر مود بر اساس مستندات باستان‌شناسی سکونت‌گاه‌های دشت مود و تپه گبری و استقرار‌های بخش‌های مختلف در این دشت و دسترسی به بز‌های کرکی و گله‌داری بز‌های کرکی در این منطقه باعث تمایز دستبافته کرکی مود با سایر نواحی استان شده است.

پارچه‌های کرکی معمولاً به‌طور خودرنگ و در رنگ‌های قهوه‌ای، سیاه، سفید، شیری و شکری و خاکستری تولید می‌شود. سفید آن خیلی کم و خیلی گران است و گاهاً با استفاده از قلاب‌های بافتنی از نوع سفید و روشن آن برای بافت دستکش و شال‌گردن‌های نفیس استفاده می‌شده است.



فرآوری نهایی و منحصربه‌فرد پارچه‌های کرکی در شهر مود با استفاده از محلول تخم‌مرغ و آب ولرم و مالیدن با دست یا پا جهت آهار دادن و از بین بردن پرز‌های اضافی و مخملی نمودن پارچه‌ی تولیدی منحصربه‌فرد است که حاکی از مزایای کرک در جلوگیری و رفع بیماری‌هایی ازجمله روماتیسم و درد‌های عضلانی و آرتوروز‌ها و کاربرد‌های زمستانی آن در پیشگیری از سرما داشته و به نقش بی‌بدیل تقابل انسان با طبیعت سرد منطقه سربیشه اشاره دارد.

این مهارت با شماره ۲۴۸۷ در فهرست میراث معنوی کشور (ناملموس) به ثبت رسیده است.