بیش از دو میلیارد تن ذخایر سنگ آهن داریم

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ آقای مهرداد اکبریان در نشست خبری درباره میزان ذخایر سنگ آهن ایران افزود: عدد و رقم ذخایر سنگ آهن ما هنوز به طور دقیق مشخص نیست، زیرا مطالعات اکتشافی به اندازه کافی در کشور در این خصوص انجام نشده، اما آنچه که از ذخایر سنگ آهن کشور بر روی کاغذ مطرح می‌شود ۲ میلیارد و ۳۰۰ میلیون تن است هر چند که پیش بینی ما این است که حدود ۵ میلیارد تن ذخایر در کشور وجود داشته باشد.

 

 

وی ادامه داد: آنچه که وجود دارد ۲ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تن ذخیره سنگ آهن در کشور است که تاکنون ۵۰۰ هزار تن آن در معادن بزرگ مصرف شده و ۲ میلیارد و ۳۰۰ تن باقی مانده است.

 

اکبریان گفت: اگر روی بخش سنگ‌آهن کشور کار شود با توجه به وجود ذخایر هماتیت، ذخایر سنگ آهن کم‌عیار، ذخایر اکتشاف نشده و ذخایر موجود فعلی مسلماً عدد واقعی از این اعداد اعلام شده بیشتر از ذخایر فعلی است و حدود ۵ میلیارد تن ذخیره سنگ‌آهن تخمین زده می‌شود.

 

وی با بیان اینکه هنوز ذخیره سنجی کامل از ذخایر کشور انجام نشده است، افزود: بسیاری از معادن کشف شده در کشور، کوچک و متوسط ثبت شده اند که هیچ دستگاهی تاکنون حاضر نشده به ذخیره سنجی آن‌ها بپردازد.

 

رئیس انجمن سنگ آهن ایران گفت: همچنین عمق مطالعات ما زیاد نیست و در حد متوسط ۶۰ تا ۷۰ متر باقی مانده است، در حالی که اگر بتوانیم به اعماق چند صد متری نفوذ کنیم به طور قطع به ذخایر خوبی دست خواهیم یافت.

 

اکبریان ادامه داد: در مرکز ایران و کویر لوت و استان یزد، مناطق بسیار امیدوار کننده‌ای برای ذخایر سنگ آهن می‌توان متصور بود که امیدواریم آیندگان بتوانند به خوبی از این ذخایر استفاده کنند.

 

وی گفت: همچنین ذخایر کلانی از سنگ‌آهن‌های با عیار پایین در کشور کنار گذاشته شده اند که اگر این ذخایر روزی توجیه اقتصادی داشته باشد، به طور قطع مورد استفاده و استخراج قرار خواهند گرفت.

 

اکبریان افزود: اگر می‌خواهیم صنعت فولاد کشور ماندگار باشد، باید به صورت اصولی به اکتشاف و بهره برداری از معادن بپردازیم و از ظرفیت‌های موجود و واقعی استفاده شود بویژه که اگر صنعت فولادمان، صنعت رقابت‌پذیری با قیمت‌های جهانی نباشد، به خطر خواهد افتاد.

 

رئیس انجمن سنگ آهن ایران درباره صادرات مواد خام نیز گفت: محصولی که در داخل کشور استفاده می‌شود نازل به بازار داخل است و نباید صادر شود، اما اگر ماده‌ای داریم که در داخل مصرف نمی‌شود و با تولید مازاد بر مصرف مواجه است نمی‌شود آن را دپو کرد بلکه باید صادر شود و صادرات نیز یک سبد دارد و متناسب با آن سبد به صورت هوشمندانه و با رعایت فصل و سال صادرات انجام می‌شود.