تاثیر نظارت فعال در درمان سرطان پروستات

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما به نقل از شبکه ان بی سی، «مجله پزشکی نیو انگلند» نتایج پژوهش‌های جدیدی را منتشر کرد که بر اساس آن، بیمارانی که دارای عوارض موضعی سرطان پروستات هستند، ممکن است بتوانند درمان‌های تهاجمی‌تر را به تعویق بیاندازند.

پژوهشگران به این نتیجه رسیدند نرخ بقا برای بیمارانی که درمان "نظارت فعال" را انتخاب کردند، به اندازه بیمارانی است که درمان‌های جراحی یا پرتو درمانی را برگزیدند.

دکتر جان تورس، کارشناس ان بی سی به موضوع درمان‌های جایگزین برای بیمارانی پرداخته است که خطر گسترش سرطان در آن‌ها اندک است.
خبرنگار شبکه گفت: رندی میچ، ۶۷ سال دارد. پزشکان اوایل سال کنونی تشخیص دادند که وی به سرطان پروستات مبتلا است. اما او تصمیم گرفت درمان جراحی یا رادیو تراپی را انتخاب نکند.
رندی میچ: آن‌ها (پزشکان) دو ضایعه را در من تشخیص دادند؛ یکی از آن‌ها بسیار کوچک بود، اما اندازه دیگری، تقریبا یک و نیم اینچ (۳/۸ سانتی متر) بود. این بیماری در مراحل اولیه خود تشخیص داده شد، و بدین ترتیب، ما فرصت بیشتری را برای درمان آن به شیوه‌ای غیر از جراحی داشتیم. به نظر من، جراحی یک درمان تهاجمی است.
خبرنگار گفت: او در عوض، تصمیم گرفت "نظارت فعال" را در پیش بگیرد: آزمایش‌های خون مکرر، تصویر برداری پزشکی، و نمونه برداری.
دکتر بهفر اهدایی در این باره گفت: نظارت فعال، به این معنا نیست که هیچ کاری انجام ندهیم. نظارت فعال، یک درمان است.
در ادامه خبرنگار گفت: اکنون، یک تحقیق که توسط «مجله پزشکی نیو انگلند» منتشر شده است، اوضاع را تغییر داده است. بر این اساس، پژوهشگران دریافته اند مردانی که به سرطان پروستات موضعی مبتلا هستند و تحت نظارت فعال قرار داشته اند، به اندازه افرادی که درمان رادیوتراپی یا جراحی را انتخاب کردند، شانس بقا داشتند؛ ۹۷ درصد از آن‌ها نیز ۱۵ سال پس از تشخیص بیماری، زنده ماندند. البته در این پژوهش، به موضوع گسترش سرطان در بدن پرداخته نشده است.
خبرنگار در دکتر اهدایی پرسید: پس شما می‌گویید که فرد می‌تواند به سرطان پروستات مبتلا باشد، اما هیچ اقدامی انجام ندهد.
دکتر اهدایی گفت: به نظر من، ما باید بسیار گزینشی عمل کنیم و مزایا و خطرات درمان‌ها را درک کنیم. در این مردان، که شاهد تغییرات خفیفی هستیم، می‌توانیم همچنان درمان را انجام دهیم و آن‌ها را درمان کنیم.