مرگبارتر بودن اومیکرون در برابر ویروس‌های آنفلوانزای فصلی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ گروهی از محققان در یک مطالعه که به تازگی نتایج آن در کنگره اروپایی میکروبیولوژی بالینی و بیماری‌های عفونی (ECCMID) در کپنهاگ، دانمارک ارائه شده، اظهار کردند نتایج مطالعه آن‌ها نشان می‌دهد که نوع اومیکرون کووید از ویروس‌های آنفلوانزای فصلی کشنده‌تر است.
نویسندگان این مطالعه اعلام کردند؛ بیماران بزرگسال بستری شده در بیمارستان مبتلا به یک مورد آنفلوانزا در طول فصل آنفلوانزای ۲۰۲۱-۲۰۲۲ نسبت به بیماران بستری شده در بیمارستان که آزمایش نوع اومیکرون کووید-۱۹ آن‌ها مثبت بود، ۵۵ درصد کمتر در معرض خطر مرگ در ماه آینده بودند.
مشاهده این که بزرگسالان حامل نوع اومیکرون دارای نرخ مرگ و میر بالاتری نسبت به سایرینی هستند که با ویروس آنفلوانزای فصلی سروکار دارند، قابل توجه است، زیرا اومیکرون به طور کلی نسبت به هر دو سویه دلتا و آلفا کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ به عنوان ویروسی با میزان مرگ و میر کمتر دیده می‌شود.
بنا بر اعلام وبگاه اس اف، احتمال مرگ بزرگسالان ۱۸ساله و بالاتر مبتلا به آنفلوانزا در ۳۰ روز آینده پس از بیماری نسبت به افراد مبتلا به اومیکرون در طول فصل آنفلوانزا ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ حدود ۵۵ درصد کمتر است. آنفلوانزا و کووید-۱۹ هر دو بیماری‌های تنفسی هستند که راه‌های انتقال مشابهی دارند.
در تلاش برای یافتن اطلاعات بیشتر، محققان نتایج بالینی بیماران بستری شده با نوع اومیکرون کووید (۱۶۷ بیمار) را با بیماران بستری شده با آنفلوانزا (۲۲۱ بیمار) در یک بیمارستان دانشگاهی مقایسه کردند. در مجموع ۶۳ بیمار در بازه زمانی ۳۰ روزه جان خود را از دست دادند که از آن میان ۱۹ (۹درصد) نفر به دلیل آنفلوانزا در بیمارستان بستری شده بودند و ۴۴ (۲۶درصد) به دلیل ابتلا به اومیکرون در بیمارستان بستری بودند.
بیماران مبتلا به اومیکرون همچنین تمایل به نشان دادن نمرات چندابتلایی کلی بالاتر داشتند و احتمال ابتلا به فشار خون بالا و دیابت در آن‌ها بیشتر بود. از سوی دیگر، آسم در بین بیماران بستری شده به دلیل ابتلا به آنفلوانزا شایع‌تر بود. هم عوارض تنفسی و هم نیاز به حمایت اکسیژن/تهویه مکانیکی در بین بیماران اومیکرون شایع‌تر بود. یک دلیل احتمالی برای نرخ بالاتر مرگ و میر اومیکرون این است که بیماران بستری شده مبتلا به اومیکرون مسن‌تر بودند و دارای بیماری‌های زمینه‌ای دیگر مانند دیابت و بیماری مزمن کلیوی بودند.