نامه های عاشقانه حضرت امام به همسرش بانو ثقفی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای استان همدان، مبارزی سیاسی بود و رهبری فرزانه ؛ مردی که سالها برای رهبری انقلابی مردمی؛ جلوی شرق و غرب ایستاد و ابهتش دنیایی را تکان داد در خانه و در زندگی شخصی عشق و احترامش به همسر زبانزد عام و خاص بود.

نوروز ۱۳۱۲ بود که امام (ره) راهی سفر حج شد. از همین سفر بود که از شهر بیروت در کشور لبنان نامه‌ای محبت‌آمیز و سرشار از دلتنگی برای همسرش نوشت. نامه‌ای که خدیجه خانم ثقفی دوست نداشت کسی آن را بخواند، شاید از روی شرم و حیای زنانه‌اش، اما تا همین امروز دست به دست شده و همه آن را شنیده و خوانده‌اند.

انگار که آن نامه فقط یک نامه عاشقانه مردی در سفر به همسرش نیست، این نامه بخشی از شخصیت رهبر یک انقلاب است.

بخش هایی از نامه حضرت امام خمینی (ره) به همسرش بانو خدیجه ثقفی :

تصدقت شوم؛ الهی قربانت بروم، در این مدت که مبتلای به جدایی از آن نور چشم عزیز و قوّت قلبم گردیدم متذکر شما هستم و صورت زیبایت در آئینه قلبم منقوش است. عزیزم امیدوارم خداوند شما را به سلامت و خوش در پناه خودش حفظ کند.

حالِ‏ من با هر شدتی باشد می‏ گذرد ولی بحمد اللَّه تا کنون هر چه پیش آمد خوش بوده و الآن در شهر زیبای بیروت هستم؛ 

حقیقتاً جای شما خالی است فقط برای تماشای شهر و دریا خیلی منظره خوش دارد. صد حیف که محبوب عزیزم همراه نیست که این منظره عالی به دل بچسبد.